Архив по авторам | Xeyrulla Xəyal

АРИФ КЕРИМОВ, КОТОРЫЙ БЫЛ МОИМ ДРУГОМ… 7. Продолжение

Как Ариф к экзаменам готовился, ничего об этом не могу сказать. Хочется представить его за учебником по синтаксису или по истории литературного языка – не получается. Он был крайне не усидчив. У меня есть даже определенные догадки относительно его нобелевских мечтаний. Берет он, допустим, повесть Камю «Чужой». Прочтет пару страниц, в лучшем случае половину. И останавливается, как сраженный шальной пулей. «Ведь это так просто. Мне тут все понятно», — говорит он себе. «Ведь и я могу! Всего несколько дней работы – и тебе Нобелевская премия!»

Он, конечно, был прав, если, конечно, действительно так думал, в том, что все ему было понятно. У него, как я выше отмечал, был литературный вкус или, вернее, нюх. Он умел хорошее отделить от дурного – это ведь тоже дар божий, но не достаточный, чтобы писать самому. Он давно, возможно, с детских еще лет, вынул себя из толпы и все время искал способы, чтобы с этой толпой никак не смешаться. О том, как возвышаться над толпой, он мог и не думать, подобная задача требует многого, в наличии чего, то есть этого всего многого, в себя он вряд ли был уверен.

В течение двух сессий, когда мы с ним близко общались, он не стал лидером среди новых однокурсников – знаниями он не блистал, трюк с Литературным институтом провалился. Но все это компенсировалось его безусловным обаянием. Девушки, большинство которых на самом деле были  молодыми замужними женщинами, его полюбили – он был галантен и вообще трепетно относился к женскому полу… Ему всего этого было мало. Думаю, перспектива всю жизнь прожить сельским учителем его вгоняла в депрессию. Твердо ли он верил в возможность написания в одночасье литературного опуса, достойного Нобелевской премии, я не могу сказать. Возможно, и верил. Хотя бы временами. Когда других способов не смешаться с серой толпой он не видел…

Мы вообще практически не говорили о том, что с нами будет. Акрам после нескольких лет скитаний в Баку с низкооплачиваемой работой вернулся в родной Хачмаз, собирался жениться и осесть там. У меня, как у человека робкого и неврастенического, никаких мечтаний не было. Мне хотелось, чтобы быстрее покончить с заочным университетом и вообще с образованием, так от бесконечных экзаменом нервы у меня были основательно истощены… Ничего относительно будущего не говорил и Ариф. Про себя я иногда представлял его директором школы, партийным работником…

BORC

mobil       

Şirvan Mürvət oğluna həsr olunur

 

Nə il, nə aydı bəlkə

Ömrümün qalan vaxtı.

Ya həftə, ya il çəkər,

Bəlkə qalan saatdır.

 

Mənə ömürdən qalan,

Bəlkə çəkiyə gəlməz.

Əzizləyib qoyasan,

Aptek tərəzisinə.

 

Bəlkə olub-qalanı,

Yüyrək saniyələrdir.

Bəlkə nöqtə qaralır,

Bir ulduzun yerində.

 

Macal tapmaz son udum

Hava çıxa sinəmdən –

Ömrü borcla yaşadım,

Borclu da gedərəm mən…

 

 

15-16 fevral 2005, Samara

 

ЕСТЬ ТАКАЯ ПАРТИЯ!

nar

 

Минюст России вновь отказал в регистрации Пиратской партии. Отказ министерство объяснило тем, что такая партия в России уже есть, имея в виду «Единую Россию».

 

14 янв, 2013 at 4:42 PM

F.İ. TYÜTÇEV. Mikelancelodan

                                         

 

Yalvarıram, sus, məni oyatma, nəyə gərək,

Zaman ki belə iyrənc, belə cinayət dolu –

Yaşamamaq, duymamaq – bu qismət ən uğurlu,

Və daha fərəhlidir yatmaq, ya daşa dönmək.

1855

 

QABAQDAKI ADAM

Nə qədər sıralanaq,
Dəstələnək nə qədər.

Çıxır hökmən bir nəfər,

Gedir hamıdan qabaq.

+

Yuxudan addımının,

Səsinə oyanırıq.

Dalınca yollanırıq,

Qabaqdakı adamın.

+

Bilməsək də adını,

Bilməsək də yerini.

Duyuruq hənirini,

Qabaqdakı adamın.

+

Onunla addımlayar,

Zaman. Qırar qəfəsi,

Yarar gedər məhbəsi,

Qabaqdakı adamla.

+

Min lülənin qurğuşun

Baxışını adlayar,

Qabaqda addımlayan —

Ləngiməz də yürüşü.

 

                         18-19 aprel 2011 Samara

Robert FROST. YURD

T1520565_05

(THE BIRTHPLACE)

 

Yamacdan yuxarı, zirvəyə yaxın –

Hələ olmamışdı ora bir çıxan.

Atamsa ev saldı, hasar götürdü,

Bulağın üstünü yaxşıca hördü.

Çınqılı dağıtdı, çəmən bitirdi,

Ordaca dünyaya bizi gətirdi.

Biz oğlanlı-qızlı bir düjin idik,

Küyümüzlə dağı sevindirirdik.

Elə bil onun öz balalarıydıq,

Gülümsədi, hər nə oyun çıxardıq.

Yəqin adlarımız çıxar yadından,

(Qızların dəyişər indi soyadı).

Sonra dağ düşürdü bizi dizindən,

Qucağı ağacla doludur indi.

ingiliscədən tərcümə

2000-ci illər, Samara

++++++++++++++++++

Robert Frost

The Birthplace

The Birthplace

Here further up the mountain slope
Than there was every any hope,
My father built, enclosed a spring,
Strung chains of wall round everything,
Subdued the growth of earth to grass,
And brought our various lives to pass.
A dozen girls and boys we were.
The mountain seemed to like the stir,
And made of us a little while-
With always something in her smile.
Today she wouldn’t know our name.
(No girl’s, of course, has stayed the same.)
The mountain pushed us off her knees.
And now her lap is full of trees.

HİLAL MƏMMƏDOVUN HƏBSİNƏ SON!

 

Bakıda keçirilən “Əsgər ölümünə son!” aksiyası vüsətiylə entuziazm, iştirakçlra qarşı hörmət doğurur. Belə bir aksiyanın Hilal Məmmədovun azadlığı tələbiylə keçirilməməyi məyusluq doğurur. Bu ahıl ziyalının həbsi də qətldir, tədricən həyata keçirilən qətldir. Prezident seçkilərində namizəd olmaq istəyənlər niyə milli azlıqların hüquqlarının qorunacağı barədə öhdəliklər götürmürlər?

Talışların və başqa azlıqların hüquqları tam təmin olunmayınca separatçılıq üçün münbit zəmin qalacaq, seperatçılıq təhlükəsi isə həmişə diktaturanı bərkitmək üçün bəhanədir.

ƏYYUBUN SƏBRİ

 

Sevinc balanın valideynlərinə

 

Dünyada torpaq çox, dünyada kül çox –

Başa sovuranlar ovunmur ancaq.

Dünyada yarpaq çox, dünyada gül çox,

Çələng toxuyanlar ovunmaz ancaq.

Bütün dərdlilərin təsəlli yeri –

Əyyubun səbri.

 

Dünyadan köçdüyü neçə min ildir,

Səbrini irs qoyub Əyyub elə bil.

 

Əyyubun səbri

Çoxdur varlıların səxavətindən,

Çoxdur kasıbların əziyyətindən.

 

Torpaqdan cücərər, günəşdən doğar,

Buludlarda yaşar, yağışla yağar.

Üşüyənə isti, yanana sərin –

Əyyubun səbri.

 

Düzləri dolaşar, zirvədə yatar,

Meşələrdə gəzər, sularda batar.

Sönər susuzluğu bircə damladan,

Beş çörəklə doyan beş min adamın…

 

Şeytan hiyləsiylə, şeytan şəriylə,

Döşləşər, bacarar Əyyubun səbri.

Allah qəzəbinin özündən belə,

Böyükdür, ucadır Əyyubun səbri.

Yaxşı ki…

 

16-18 fevral 2007-ci il, Samara

 

 

KOLAZÇI

Kolazçı zənciri ovuclayaraq

Tullayır kolaza. Onun yerini

Tutub çəpləyirəm, gedir yararaq,

Qoca kolaz Kürün ləpələrini.

 

Beləcə düz qırx il lələmin əli,

Çəpdən ayrılmadı gün batanacan.

Varını verəndən bolşeviklərə,

Keçid kolazıydı çörək ağacı.

 

Firqədən aralı, cərgədən uzaq –

Bilindi cərgəyə qoşulan deyil.

Kolazında nə gerb, nə də ki bayraq,

Amma tanınırdı suverenliyi.

 

Yolunu, yönünü dəyişdi Kür də,

Bağını, evini yudu, apardı.

İndi lal suların axdığı yerdə,

Axşamlar heç nədən dava qopardı.

 

Axara qarşıydı. Əlləri çəpdən
Qopmadı kimsəni alqışlamağa.

Axarla qovulan balıq görəndə,

Zəhmi çoxalardı qaş-qabağının…

                                                 21may 2007, Samara