Я не была здесь лет семьсот…

Burda olmamışam yeddi yüz ildir,
Heç nə dəyişməyib ancaq o vaxtdan,
Tanrı mərhəməti tökülüb gedir,

Zirvəsi görünməz bir ucalıqdan.

 
Xoru ulduzların, suların həmin

Göyün qübbələri yenə qaralır.

Küləklər yenə də sovurur dəni,
Ana da həminki laylanı çalır.

Asiya evimə mənim yox zaval,
Və bir səbəb də yox nigaranlığa.

Yenə də gələrəm. Çiçəklən, hasar,

Təmiz qal həmişə, hovuz, dolu qal.

 
 ruscadan tərcümə

30. 07. 2019, Samara

QEYD: Şeir, Axmatovanın müharibə illərində köçürülüb yaşadığı Daşkəndlə bağlıdır. «Yeddi yüz il» deməklə şair özünün tatar-türk köklərin də işarə edlə bilərdi.

Я не была здесь лет семьсот,

Но ничего не изменилось…

Всё так же льется Божья милость

С непререкаемых высот, Читать далее →

Я не знаю, ты жив или умер…

Bilmirəm ölmüsən ya da ki sağsan,

Axtarım izini bəlkə yerdə mən.

Axşamın toranı qatlaşan zaman,
Alışım, yas tutum sənə ya fikrən.

—
Budur, al: bu, gündüz duamdır mənim,
Bu, oddur, gecələr yandırır canı.

Bu, quş qatarıdır şeirlərimin,

Bu da gözlərimdə səmavi yanğın.

—
Məhrəm heç kim yoxdu mənə sən qədər,
Sən qədər üzənim yoxdu dünyada.

Hətta əzablara düçar edən də,

Hətta əzizləyib, sonra atan da.

Ruscadan tərcümə

29-30. 07. 2019, Samara

Я не знаю,  ты жив или умер,—
На земле тебя можно искать
Или только в вечерней думе
По усопшем светло горевать. Читать далее →

А ты думал — я тоже такая…

Düşündün qalmıram mən də hamıdan,
Məni də asanca unutmaq olar.

Ağlaram, yalvarıb atılaram da

Mən kəhər atının ayaqlarına.

Türkəçarəçiyə dedin gedib ya

Ovsun oxudaram sənin adına.

Yollaram qəribə sənə hədiyyə —
Sevimli yaylığı, gələr yadına.

Lənətə gələsən. Nə dönüb baxar,
Nə də inləyərəm, cəhənnəmdə yan.

Ancaq and içirəm behişt bağına,

Möcüzə qüdrətli bu ikonaya –

Eşq gecələri qopan yanğına –

Dönmərəm yanına daha heç zaman.

1921

Ruscadan tərcümə

28. 07. 2019, Samara

А ты думал —  я тоже такая,

Что можно забыть меня,

И что брошусь, моля и рыдая,

Под копыта гнедого коня.

Или стану просить у знахарок

В наговорной воде корешок

И пришлю тебе странный подарок —

Мой заветный душистый платок.

Будь же проклят. Ни стоном, ни взглядом

Окаянной души не коснусь,

Но клянусь тебе ангельским садом,

Чудотворной иконой клянусь

И ночей наших пламенным чадом —

Я к тебе никогда не вернусь.

Июль 1921

Ты письмо мое, милый, не комкай…

Mənim məktubumu əzmə, əzizim,

Oxu axıracan, dostum, oxu sən.

Sənə yad olmaqdan mən daha bezdim,
Bezdim ki, naməlum, tanınmazam mən.

Baxma qaşqabaqlı, qəzəblə qızma,
Sənin sevimlinəm, səninəm axı.

Mən nə kraliça, nə çoban qızam,
İndi rahibə də deyiləm daha.

Görürsən gündəlik, sadə dondayam,

Dabanı yeyilib ayaqqabımın…

Ağuşsa yenə də canı odlayan,

İri gözlərimdə qorxusa həmin.

Mənim məktubumu, əzmə, əzizim,
Səni ağlatmasın müqəddəs yalan.

Məktubu həmişə özünlə gəzdir,

Əzizlə, torbanda saxla hər zaman.

1912

Ruscadan tərcümə

27. 07. 2019, Samara

Ты письмо мое, милый, не комкай.

До конца его, друг, прочти.

Надоело мне быть незнакомкой,

Быть чужой на твоем пути.

Не гляди так, не хмурься гневно,

Я любимая, я твоя.

Не пастушка, не королевна

И уже не монашенка я —

В этом сером, будничном платье,

На стоптанных каблуках…

Но, как прежде, жгуче объятье,

Тот же страх в огромных глазах.

Ты письмо мое, милый, не комкай,

Не плачь о заветной лжи,

Ты его в твоей бедной котомке

На самое дно положи.

1912