Ermənistan parlamenti Paruyr Ayrikyana sui-qəsdlə bağlı bütün debatları təxirə salıb və təcili olaraq Əkrəm Əylislidən gələn mesajın müzakirəsinə başlayıb.
ИДЕНТИФИКАЦИЯ СТУКА
Александр Бастрыкн:
— Володя, это ты настучал на Навального?
Владимир Соловьев:
— Неужели сомневаетесь? Конечно, я.
— Не сомневаемся. Но закон требует идентификации. Ты можешь еще раз настучать, чтобы мы могли сличать?
— Настучать еще раз? Да запросто!…
1 фев, 2013 at 4:25 PM
KİRVƏLƏRİN SÖHBƏTİ
Əkrəm Əylisli:
— Kirvə, mənim 30 draxmımı haçan göndərəcəksiz?
Serj Sarqsyan:
— Kirvə, ürəyini sıxma, göndərəcəyik, başımız bir az qarışıqdır, bir namizədi gülləynən vurublar…
МАМУ ЕГО. ТО ЕСТЬ ЕМУ.
Спящий судья из Благовещенска подал в отставку. Теперь ему срочно подыскивают маму в Турции.
1 фев, 2013 at 1:11 PM
ПРОБКИ КАК ГОРОДСКАЯ ДОСТОПРИМЕЧАТЕЛЬНОСТЬ
Единственное, чем Самара похожа на настоящий город — это пробки…
1 фев, 2013 at 12:47 PM
OĞLAN MƏKTUB ALIB
Bir məktub bir dünya veribdir ona,
Səadət – ölçüsüz, kağızsa kiçik.
Baş vurub həyəcan dalğalarına,
Zərfi yelkən kimi açır tələsik.
Bəlkə dağlar yıxar güclü qolları,
Bir parça kağızı tuta bilməyir.
Bəlkə də sətirlər vüsal yolları,
Büdrəyir, mənzilə çata bilməyir.
Oğlanın arzusu, istəyi gəlib,
Bir parça kağızda nələr var, nələr…
Məktub yox, bir qızın ürəyi gəlib,
Sinə tək titrəyir, çırpınır əllər…
Kağız adisə də, adiləşərmi,
Sətir cərgələrdə boy atan istək?
Bir dünya sevincin səbəbi kimi,
Bəlkə də bir ömür əzizlənəcək…
29 oktyabr 1974, Ərəbqardaşbəyli
ЗАПИСКИ СЕРГЕЯ ПОЛОНСКОГО В КАМБОДЖЕ
День был без числа
Сегодняшний день — есть день величайшего торжества! В Камбодже есть король. Он отыскался. Этот король я. Именно только сегодня об этом узнал я.
Числа не помню. Месяца тоже не было.
Сегодня потребовал, чтобы для королевских утех привели ко мне привели Анастасию Волочкову или на худой конец Ксению Собчак.
Януарий. Без числа.
Сегодня великий инквизитор пришел в мою комнату, но я, услышавши еще издали шаги его, спрятался под стул. Он, увидевши, что нет меня, начал звать. «Полонский!» Я молчал. Однако же он увидел меня и выгнал палкою из-под стула.
Чи 34 сло Мц гдао.
Нет, я больше не имею сил терпеть. Боже! что они делают со мною! Они льют мне на голову горячую воду!
А знаете ли, что у Дмитрия Медведева под самым носом шишка?
1 фев, 2013 at 8:42 AM
ERMƏNİLƏR AĞZININ İÇİNDƏ OTURUB, ONLARA NƏ MESAJ?
Əkrəm Əylislinin son iki videomüsahibəsinə (“Azadlıq” və “Amerikanın səsi”) baxıb təəccüb edirsən: bu kişi özünü təlxəkliyə qoyub ya doğrudan da ağlını itirib: “Mən ermənilərə mesaj göndərirəm”. (!) Ermənilər Ağdamın, Zəngilanın adını dəyişiblər, Zəngilanda təzə kilsə tikiblər, küçələrdə erməni uşaqları marş keçirirlər – bu onlara mesaj göndərir! Mesajı qalib tərəf göndərər, ərazisinin dörddən birini itirən tərəf mesaj göndərirsə, biabırçı məğlubiyyətiylə barışdığını etiraf edir…
Əkrəm Əylisli “Hacı Murad” povestini xatırladır və bununla özünü Lev Tolstoyla bir sıraya qoyur – yəni Əylisli təvazödən ölməz…Lev Tolstoy böyük imperiyanın yazıçısıydı və imperatordan artıq nüfuzu vardı, ona görə soyqırıma məruz qalan az saylı dağlı xalqlara “mesaj” göndərə billərdi. Müharibəni rüsvayçı şəkildə uduzmuş, misilsiz itkilər vermiş xalqın yazıçısından qaliblərə göndərilən mesaj işğalçı əsgərin çəkməsindən öpmək kimidir…
ƏKRƏM ƏYLİSLİ ƏKRƏM KOVSAKANLI OLACAQ
Erməni prezidenti S. Sarqsyan bildirib ki, Əkrəm Əylisliyə siyasi sığınacaq verməyə hazırdır və hətta ona Kovsakan ( Zəngilan) rayonunda yaxşı bir ev də təklif edib…
АРМЯНЕ УЧРЕДИЛИ СВОЮ НОБЕЛЕВСКУЮ. СПЕЦИАЛЬНО ДЛЯ АКРАМА АЙЛИСЛИ
Лавры Орхана Памука, посредственного в общем-то писателя, удостоившегося Нобелевской премии исключительно из-за своего отношения к проблеме армянского геноцида, не дают покоя, как оказывается, и Акраму Айлисли. Конечно, были погромы, была и озверевшая толпа. Но были погромы и на той стороне, там же были и озверевшие толпы. И что же они про своих не пишут? Печально и то, что роман Айлисли опубликован в то самое время, когда в оккупированные азербайджанские районы активно переселяются армяне….
Можно верить в искренность слез, которые Айлисли проливает по поводу невинно убиенных армян. Но хоть одна армянская слезинка пролита по невинно убиенным азербайджанским младенцам, старикам, женщинам?
Все же трудно поверить, что этот семидесятипятилетний старик исключительно из гуманных, гуманистических соображений и ради торжества истины преклонил свою седую голову перед армянами. Начало романа не оставляет сомнений в том, что Айлисли хочет поразить членов жюри международных премий, которых он, видимо, он всю жизнь жаждал…
Что-нибудь да обязательно получите, Акрам бей! Наши соседи вас точно щедро наградят…
xeyrulla xayal 