Архив тегов | sevgi şeirləri

ANNA AXMATOVA. EYNİ STƏKANDAN DAHA İÇMƏRİK…

Фев28

AKHMATOVA

Nə suyu, nə də ki, şirin çaxırı,

Eyni stəkandan daha içmərik.

Daha öpüşmərik bir də sübh çağı,

Axşam pəncərəyə göz də dikmərik.

Ruhun günəşdədir, mənimki ayda,

Fəqət bir sevgidir bizi yaşadan.

 +

Yanımda mehriban, vəfalı dost var,
Sənsə həmişə şən rəfiqənləsən.

Qonur gözlərinin qorxusu aşkar,

Mənim azarımın səbəbi sənsən.

Qısa görüşlərdən daha qaçırıq,
Ürək dincliyini sevirik artıq.

 +

Səsindir şeirimdə yalnız oxuyan,

Şeirlərindənsə nəfəsim gələr.

Bir yanan ocaq var, onu nə qorxu,
Nə də unutqanlıq söndürə bilər.

Ah, bil ki, canımda həsrəti yanır,
Sənin quru və gül dodaqlarının!

1913

ruscadan tərcümə

28. 02. 2024, Samara

+++++++++++++

Анна АХМАТОВА

 Не будем пить из одного стакана
Ни воду мы, ни сладкое вино,
Не поцелуемся мы утром рано,
А ввечеру не поглядим в окно.
Ты дышишь солнцем, я дышу луною,
Но живы мы любовию одною. Читать далее →

ANNA AXMATOVA. «ACI HƏLAKIMIN HAÇAN XƏBƏRİ…»

Фев27

Acı həlakımın haçan xəbəri,
Çatar qulağına çox yubanaraq,

Artar nə sərtliyi, nə də kədəri,
Quru gülümsünər, rəngi ağarar.

Və dərhal xatırlar qış səmasını,
Nevə Neva boyu qarlı yel əsir.

Və dərhal xatırlar içdiyi anı –

Qoruyacaq şərqli rəfiqəsini.

1917

ruscadan tərcümə

27. 02. 2024, Samara

 ++++++++++++++

Анна АХМАТОВА

Когда о горькой гибели моей
Весть поздняя его коснется слуха,
Не станет он ни строже, ни грустней,
Но, побледневши, улыбнется сухо. Читать далее →

ANNA AXMATOVA. «SƏN İNDİ ELƏ AĞIR, ELƏ SÖNÜKSƏN İNDİ…»

Фев26

Sən indi elə ağır, elə sönüksən indi,

Şöhrətdən və arzudan dönüb əl götürəndən.

Mənə əzizliyinsə dəyişməyib, həmindir,
Tutqun olsan nə qədər, yenə sevimlisən sən.

 +

Çirkindir gecələrin, şərab içirsən indi,

Ayırmırsan aşkarı yuxuda gördüyündən.

İztirablı gözlərin amma yaşıl rənglidir,

Rahatlıq tapmamısan görünür şərabda sən.

 +

Ürəksə istəyir ki, tezliklə ölüm gələ,

Lənətləyir taleyin  müdhiş yavaşlığını.

Tez-tez gətirir indi qərbdən əsən küləklər,
Sənin qınaqlarını və yalvarışlarını.

 +

Sənə dönməyə ancaq cəsarətim çatarmı?

Bu günlər vətənimin solğun səması altda,

Bacardığım oxumaq, bir də xatırlamaqdır,

Sənsə cürət eləmə məni salasan yada.

 +

Beləcə günlər keçir, çoxaldaraq kədəri

Sənin üçün Tanrıya, yalvarım necə, söylə?

Doğru anladın: sənə mənim sevgim elədir,

Öldürə bilməmisən onu sən özün belə.

1911

ruscadan tərcümə

25. 02. 2024, Samara

++++++++++++++++++

Анна АХМАТОВА

Так дни идут, печали умножая.
Как за тебя мне Господа молить?
Ты угадал: моя любовь такая,
Что даже ты не мог ее убить.

 

Ты пьешь вино, твои нечисты ночи,
Что наяву, не знаешь, что во сне,
Но зелены мучительные очи, —
Покоя, видно, не нашел в вине.

 

И сердце только скорой смерти просит,
Кляня медлительность судьбы.
Все чаще ветер западный приносит
Твои упреки и твои мольбы.

 

Но разве я к тебе вернуться смею?
Под бледным небом родины моей
Я только петь и вспоминать умею,
А ты меня и вспоминать не смей.

А ты теперь тяжелый и унылый,
Отрекшийся от славы и мечты,
Но для меня непоправимо милый,
И чем темней, тем трогательней ты.

1911 г.

 

ANNA AXMATOVA. BACARMIRIQ AXI VİDALAŞMAĞI

Фев24

AKHMATOVA

Bacarmırıq axı vidsalaşmağı,

Dolaşırıq elə çiyin-çiyinə.

Artıq axşam düşür, qaranlıqlaşır,
Susuram, sən fikrə getmisən yenə.

 +

Kilsəyə girərik, ölü duası,
Görərik oxunur. Nikah və vəftiz.

Çıxarıq, baxmadan bir-birimizə,

Niyə hami kimi yaşamırıq biz?

 +

Əzik qarı üstdə qəbiristanım,

Oturub bir nəfəs dərərik ya da.

Ağacla zəngin ev şəkli cızarsan,
İkimiz yaşarıq səninlə orda.

1917

ruscadan tərcümə

24. 02. 2024, Samara

 +++++++++++++

Анна АХМАТОВА

Или сядем на снег примятый
На кладбище, легко вздохнем,
И ты палкой чертишь палаты,
Где мы будем всегда вдвоем. Читать далее →

ANNA AXMATOVA. QONAQ

Фев20

      

AKHMATOVA

 Yemək otağının pəncərəsinə
Çırpılır əvvəlki kimi xırda qar.

Və mənim özümdə yox təzə heç nə,
Ancaq yanımasa gələn qonaq var.

 +

Soruşdum mən ondan: “Nə istəyirsən?”

Dedi: “Cəhənnəmdə səninlə olmaq”.

Güldüm: “Qarğıyırsan gümanımca sən,

Özünə, həm mənə fəlakət ancaq”.

 +

Sonra qaldıraraq quru əlini,

Çəkdi çiçəklərə sığal astaca:

“Söylə mənə, necə öpürlər səni,
Söylə, öpüşürsən sən özün necə”.

+

İşığı sönükmüş gözləri elə,
Mənim üzüyümdə qaldı bu zaman.

Tərpənmədi bircə əzələ belə,
Nurlu, həm də kinli üzündə bir an.
+ 

Ah, bilirəm: ona sevindirəcək,

Öyrənsə ağrıyla, ehtirasla həm

Heç nə məndən ona deyildir gərək,

Nə bir şeyim var ki, ona verməyəm.

 1914

ruscadan tərcümə

19-20.02. 2024, Samara

+++++++++++++++++

Анна АХМАТОВА

ГОСТЬ

Все как раньше: в окна столовой
Бьется мелкий метельный снег,
И сама я не стала новой,
А ко мне приходил человек. Читать далее →

ANNA AXMATOVA. «GECƏ. BİRİNCİ GÜN. İYİRMİ BİRİ…»

Фев15

AKHMATOVA

Gecə. Birinci gün. İyirmi biri,

Şəhər qaranlıqda görünmür hətta.

Yəqin ki, avara insanın biri,
Uydurub sevgi var guya həyatda.

 +

Tənbəllikdən ya da darıxmamaqçın,

Buna inanaraq yaşayıb hər kəs.

Ayrılıqda qorxu, görüşdə sevinc –

Sevgi mahniları oxudur həvəs..

 +

Kimlərəsə sirlər açılır bəzən,
Sükut yataq salır, seçib onları….

Mənə aşkar oldu bu, təsadüfən,
Gəzirəm o vaxtdan sanki azarlı.

  1917

ruscadan tərcümə

14. 02. 2024, Samara

++++++++++++++++++++++++

Анна АХМАТОВА

Двадцать первое. Ночь. Понедельник.
Очертанья столицы во мгле.
Сочинил же какой-то бездельник,
Что бывает любовь на земле. Читать далее →

ANNA AXMATOVA. “NƏ KƏDƏR QALIRDI, NƏ SİRR QALIRDI…”

Фев12

AKHMATOVA

 Nə kədər qalırdı, nə sirr qalırdı,

Müdrik iradəsi taleyin nə də —

Yalnız mübarizə təəssüratı

Qalırdı bizə hər görüşümüzdən.

 +

Gələcəyin anı mənim yanıma
Düşünüb səhərdən qayğılanarkən,

Zəif bir titrəyiş, sancılı amma,

Duyurdum bükülü qollarımda mən.

 +

Və əzirdim quru barmaqlarımla,

Al-əlvan örrtüyü masanın üstdə.

Yaxşı anlayırdım o zaman hələ,

Kiçikdir bizim bu dünya necə də.

 

1915

ruscadan tərcümə

12. 02. 2024, Samara

 +++++++++++

Анна АХМАТОВА

 

Не тайны и не печали,
Не мудрой воли судьбы —
Эти встречи всегда оставляли
Впечатление борьбы.

 

Я, с утра угадав минуту,
Когда ты ко мне войдешь,
Ощущала в руках согнутых
Слабо колющую дрожь.

 

И сухими пальцами мяла
Пеструю скатерть стола…
Я тогда уже понимала,
Как эта земля мала.

 

1915 г.

 

ANNA AXMATOVA. «MUSİQİ ÇALINDI BAĞDA…»

Фев11

AKHMATOVA

Musiqi çalındı bağda, ifadə
Edilə bilməyən dərd ilə sanki.

Dəniz atri vardı təzə və kəskin,
Nimçədəki buzlu istridyələrdə.

 +

“Sənə sadiq dostam”, — sylədi mənə

Və mənim donuma bu an toxundu.

Təmasında fəqət əllərin indi,

Yox idi ağuşa bənzəyən heç nə.

 +

Belə sığallanar quş, pişik ya da,

Atçapan qızlara belə baxarlar

Təbəssüm narahat gözlərində var,

Kirpiklərin zərif qızılı altda,
+

Sərilən tüstünün dalında isə,

Dinir skripkalar hüznlü səslə:

“Göylərə alqışlar deyib şükr elə,

Acı sevgilinlə ilk dəfə təksən”.

1913

ruscadan tərcümə

11. 02. 2024Ş Samara

+++++++++++++

Анна АХМАТОВА

Звенела музыка в саду
Таким невыразимым горем.
Свежо и остро пахли морем
На блюде устрицы во льду. Читать далее →

ANNA AXMATOVA. “SƏNƏ İTAƏT ETMƏK? DƏLİ OLMUSAN MƏGƏR?”

Фев9

AKHMATOVA

Sənin itaət etmək? Dəli olmusan məgər?

Tanrı iradəsinə yalnız itaətliyəm,

Ürəyim nə titrəyiş, nə də ki, ağrı istər,
Bir cəlladdır ər mənə, onun evisə türmə.

 +

Yaxşı baxanda ancaq.. .Özüm gəldim mən axı,

Çöldə külək qıy çəkib, dekabr doğulanda

Sənin əsirliyində işıq selləri axır,

Zülmətsə keşik çəkir pəncərənin dalında,

 +

Çırpılır üzülüncə bəd havasında qışın,

Quş da şəffaf şüşəyə beləcə bədəniylə.

Və ağ qanadlarına qan ləkələri düşür.

 +

Daha rahatam indi, bəxtəvərəm də elə,

Əlvida, mehribanım, həmişə əzizimsən.

Açmısan mən qəribə çünki öz qapını sən.

1921

Ruscadan tərcümə

  1. 02. 2024, Samara

++++++++++++++

 Анна АХМАТОВА

 Тебе покорной? Ты сошел с ума!
Покорна я одной Господней воле.
Я не хочу ни трепета, ни боли,
Мне муж — палач, а дом его — тюрьма. Читать далее →

MARİNA TSVETAYEVA. İOSİF

Дек21

Saraya yollandı firon vəziri,

Boyat, kifli çörək qul qabağında.

Çırpdı gənc xanımı əyanın yerə,

Mücrünü sındırdı darıxdığından

+
Boynunu dişılədi göyərçinlərim,

Kəniz çimdikləndi – bu da qüssədən!

Alaraq ovcuna əsmər əlini,
Çəkdi xanım cavan köləni brdən.

+
— Niyə kədərliir gözlərin belə?

Şah şərabı çoxdur zirzəmilərdə.

Zavallı cavansa: yuxu yozuram,

Xidmət eləyirəm ağama həm də.

 +

— Öz xanımını da əyləndir indi!

Bürküdür, ağamız hələ uzaqda.

— O ağanın mən ki, xidmətindəyəm,

İri gözü görür harda olsa da.

 +

Keşik köpəkləri durmadan hürür,

Badam bağlarının sərindir yeli.

Çəkişən, bəhs edən səslərin küyü,

Yataq otaqğından əyanın gəlir.

 +

— Qorudum ağamın xəzinəsini,

— Xəzinə və arvad bir deyil, kölə

— Onun almazısan. Öz ağasının,
Almazına tamah kim sala bilər?

 +

İosifin bəhsi! Yaqub elə bil,
Tanrının özüylə əlbəyaxadır.

Udur – təbəssümlə — qıyı, gizlədir,

Firon arvadının cavan arvadı

 

27 avqust 1917

ruscadan tərcümə

21.12. 2023, Samara

++++++++++++

Марина Цветаева

ИОСИФ

 

Царедворец ушёл во дворец.
Раб согнулся над коркою чёрствой.
Изломала — от скуки — ларец
Молодая жена царедворца. Читать далее →