Архив по авторам | Xeyrulla Xəyal

SƏİDİN XATİRƏSİNƏ

səid həsrərov

Sən qar altdan tapılınca,

Anan Xatirənin saçı

O qardan da ağ oldu.

Əsgər idiz, yaraqlıydız,

Ancaq hələ uşağıydız,

Bu dağ özgə dağ oldu.

 +

Nə güllədən, nə mərmidən,

Öldünüz siz. Uçdu birdən

Üstünüzə qar dağı.

On iki sərv ağacıydız

Qar altında. Hansı yazda

Qüdrət var oyatmağa?

 +

On iki gənc sinəsində

Od alışdı, şölələndi,

Dağın buzu yanmadı.

Siz on iki nəfərdiniz –

Bəs hardaydı rəhbəriniz,

Bəs hardaydı tanrınız?

 +

Siz ən adi gənc idiniz

Vətən adlı faciənin

İndi qəhrəmanısız.

Hərçənd cəbhə bölgəsiydi,

Siz güllədən ölmədiniz

Yox təltif fərmanınız.

 +

Soyuq olur yurdun üzü

Bəzən. Qarda uyudunuz.

Bu-gün sabah yaz idi…

Ata-ana yaddaşına,

Bir də pulsuz baş daşına,

Adlarınız yazıldı…

 

                                               11 aprel 2007 Samara 

                              

Robert FROST. MƏNİM NOYABR QONAĞIM

(MY NOVEMBER GUEST)

 

Haçan qonağımsa, kədərim, deyir:

Bu yağışlı payız günləri ki var,

Günlərin ən xoşu, ən gözəlidir.

Donuq ağaclardır onu cəlb edən,

Nəmli cığırlarda gəzib dolanar.

 

Gərək qulaq asam, danışsa əgər.

Getsə — izləməyə məcburam onu.

Sevinir ki, quşlar köçüb gediblər,

Sevinir ki, duman gümüşlə bəzər,

Tikib-toxuduğu sadə boz donu.

 

Meyvəsiz, adamsız bağlara heyran,

Qurğuşun səmanı, boz yeri sevir.

Deyir mənəm güya gözü bağlanan,

Əsl gözəlliyi duyub qanmayan,

Bu, əlbəttə, məni yorur, bezdirir.

 

Bəzəksiz və çılpaq noyabr günləri,

Havada ilk qarın intizarı var.

Məgər mən payızı dünəndən bəri

Sevdim? Kədərəsə bunu demirəm,

Onun tərifləri dəyər qaldırar.

 

 

 

СОЗВЕЗДИЕ КОЗЛОДУРЫ

 

Если объединить следователей СК и депутатов Госдумы, получится целое созвездие…

MAŞINLAR BAŞ-BAŞA, DALĞA-DALĞADIR…

Maşınlar baş-başa, dalğa-dalğadır,

Sanki yoldur axan təkərlər altda.

Kim vurub küçüyü yol qırağında?

Kim onu sürüyüb səkiyə atdı?

 

Qoca sahibini qabaqlayaraq,

Keçmək istəyirmiş yolu, indisə,

Sahibi cəsədi qucaqlayaraq,

Əlinin dalıyla gözünü silir.

 

Hər dəfə küçüyə sığal çəkəndə,

Bəlkə düşünüb ki, qoca, calanar

İt ömrü ömrünə. Anlayır indi,

Ona qalan itin günüdür ancaq.

 

Axırlar, aşırlar, dalğalanırlar,

Maşınlar baş-başa, çiyin-çiyinə.

Qara asfalt üstdə quruyur al qan,

Kimsə bu nişanı almaz eyninə…

03-04.05. 2007, Samara

ГИТЛЕРА НЕ БЫЛО. НЕ БЫЛО И ВОЙНЫ…

Юлия Латынина завершила работу над историей Великой Отечественной войны, над которой работала шестьдесят пять лет.

Войну, как оказывается, начали не немцы. Просто уставшие от репрессии советские люди подняли восстание. «Надоели эти репрессии», — сказали друг другу советские люди. «Хватит  писать друг на друга доносы и  ставить памятники этому усатому генацвале. Лучше поднимем восстание и освободимся от сталинского ига».

И подняли восстание уставшие от репрессий советские люди. Но так как силы были неравны, повстанцам пришли на помощь немцы-интернационалисты. И тут восстание переросло в настоящую войну.

Юлия Латынина убедительно доказывает, что Гитлер – это миф. Никакого Гитлера не было. То есть был какой-то чумазый австриец, который что-то там рисовал и заводил шашни с Евой Браун, которая была немкой. Поэтому возникла легенда об аншлюсе и пошло и поехало. Разговоры об участии итальянцев, румын, болгар, венгров в войне вообще ерунда. Те просто услышали шум, прибежали и, увидев, что дерутся русские, немцы и еще русские, спросили: «Мужики, что вы так деретесь? Вы, что, с ума все посходили?» Мужики их послали далеко и те  вернулись домой.

Юлия Леонидовна неопровержимо доказывает, что коварный Сталин из повстанцев сделал заградительные отряды, а заградительные отряды стравил на немцев. Лучший советский разведчик Виктор Суворов советовал Сталину воевать не только заградительными отрядами. «Потом про тебя плохо подумают», — Суворов предупредил Сталина. Но Сталин его не послушал и дальше воевал исключительно заградительными отрядами. Суворов так расстроился, что покинул любимую страну, матушку-Россию, и уехал на Запад. Там его жестоко пытали, чтобы заполучить советские секреты, но патриотичный Суворов выдержал все и ни черта им не выдал.

Заградительными отрядами руководил некий Жуков в самозвании маршала. Если бы не он, война бы могла быть выиграна двумя полками за два часа. Юлия Латынина не раз ходила к Сталину и прямо ему об этом говорила. «Слушай, дай мне порулить, я  не только лучший экономический обозреватель, но и лучший военный стратег и тактик, вот рекомендация от Венедиктова», — говорила Латынина Сталину. Но Сталин отказался назначить ее вместо Жукова. «Я грузин и у нас не принято, чтобы у победы было женское лицо», — говорил он с акцентом.

Свои услуги Сталину предлагал и Марк Солонин из города Куйбышева, тоже лучший стратег. А Сталин говорил ему: «Слушай Марк, иди себе в Куйбышев и слушай Шостаковича, он там как раз пишет седьмую симфонию».

Юлия Леонидовна пишет, что рассказы о крематориях – тоже миф, созданный и раздутый сталинскими придворными выдумщиками. «Да вы послушайте, какие в двадцатом веке в Европе крематории? Это только в больной голове Сталина такое могло возникнуть. Вы представляете, что немцы засовывают в газовые камеры живых людей? Лично я не верю!»

Вместе с тем Юлия Латынина не исключает, что в печах люди горели. «Но это были массовые акты самосожжения уставших от репрессий советских людей. Они бросались в газовые камеры и кремировались…»

Марк Солонин и Виктор Суворов заявили, что труд Юлии Латыниной – это самое последнее и правдивое слово в исторической науке и вообще в истории…

 8 мая 2010

Y. BARATINSKİ. İNAMSIZLIQ

         

Не искушай меня без нужды

Возвратом нежности твоей…

Məni oyatma sən hədər yerə, gəl,

Salıb işə o keçmiş işvələri.

Bütün əfsunları qaytarsan əgər,

Bir yol aldanmişa olmaz əsəri.

Yox inam əhdinə, ilqarına da,

Qalmayıb eşqə daha məndə inam.

Qapılmaram daha boş xülyalara,

Aldanıb onları gerçək də sanam.

Bir də dərd qoyma dərdimin üstə,

Nə bircə sözlə ötən dəmləri an.

Qayğıkeş dost! Nə gərəkdir xəstə,

İncisin, qəlbinə dolsun həyəcan.

Unut, unut ötən xəyalları, bil,

Yatıram, ah, nə şirindir uyumaq…

İndi qəlbimdə daha sevgi deyil,

Bir təlatüm oyadarsan ancaq.

1821

НОВОСТИ ИЗ ГОСДУРЫ

 

Депутат Сергей Железняк предлагает Познера  так просто не отдавать американцам, а обменять на что-нибудь полезное для России, например, на Виктора Бута.

КАК ВЛАДИМИР ПОЗНЕР ВЫПОЛНИЛ ЗАДАНИЕ ГОСДЕПА

 

Госдеп долго уговаривал Владимира Познера, чтобы тот в прямом эфире назвал Госдуму Госдурой. С ним работала лично Госсекретарь Хиллари Клинтон. Почему Познер долго упорствовал, точно неизвестно. Возможно, сумма вознаграждения его не устраивала. Госпожа Клинтон, на которую в свою очередь сильно  давил президент Обама, так занервничала, что у нее открылась язва желудка. Но все же Познера удалось уломать.

FACEBOOK «DOST»LARI

Mənim Facebookda yüzdən bir qədər artıq “dostim” var. Əllidən çoxunu tanımıram, şəxsən tanımağı demirəm, ümumiyyətlə tanəmıram, bu adamlar  mənə “dostluq” təklifi göndərəndə  “salam” da yazmayıblar…

Bu yaxınlarda WORDPRESS-də açdığım bloqa köhnə yazılarımı, tərcümələrimi, burda çıxardığımız qəzeti qoyuram və bunları eyni vaxtda Facebookda da yerləşdirirəm. Bloqun çox ətraflı statistikası var: hansı ölkədən neçə nəfərin və nə oxuduğu göstərilir. Baxıram: Rusiya – 0, Azərbaycan – 0, ABŞ – 6. Dünən hələ Fransadan bir nəfər olub. Mənim ABŞdan və Fransadan “dostum” yoxdur, bu adamlar yəqin ki, dil üçün qəribsəmiş hamvətənlərdir. Demək istəyirəm ki, Facebookdakı yüz “dost”dan heç kim bloqa girməyib, yəni ki yazılar – Rembodan, Axmatavodan, Tyütçevdən tərcümələr onları maraqlandırmır. İndi öz-özümdən soruşuram: bu adamlar mənim nəyimə lazımdır?

Yüz “dost” indi İnternet üçün heç orta göstərici deyil, bir neçə yüz, bir neçə min “dost”u olanlar var. Əgər bu adamlar arasında ünsiyyət yoxdursa, “dostluğun” mənası nədir? Əgər ünsiyyət varsa, bu adamlar öz yaxın adamlarıyla, qardaşlarıyla, bacılarıyla, ərləriylə, arvadlarıyla danışmağa haçan vaxt tapırlar…

Bunları yazıram və bilirəm ki növbət salamsız-kalamsız “dostuq” təklifi gələndə yenə “təstiqlə” düyməsini basacağam…