Архив тегов | Azərbaycan haqqında şeir

«DÖNÜB YAŞASAYDIM VƏTƏNDƏ ƏGƏR…»

Dönüb yaşasaydım vətəndə əgər,
Özümü, əlbəttə, yığışdırardım.

Saçı və saqqalı nizama çəkər,

Özümü vətənə yaraşdırardım.

 +

Hökmən gödəldərdim dilimi orda,
Özümü lallığa bəlkə qoyardım.

Poqonlu qarşıma çıxarsa harda,
Mil durub mən onu salamlayardım.

 +

Ayı tək yuxuya qışda gedərdim,
Beləcə keçərdi ilin yarısı,
Nə qayğım olardı, nə də ki, dərdim,
Nə dəyənək, nə də yumruq ağrısı.

 +

Soxardım özümü yayda kol-kosa,
Ot yeyər, suyu da içərdim arxdan.

Yaxından keçəndə şübhəli kimsə,
Ürəkdən mələrdim hətta qorxudan.

 +

Yəqin çıxarardım yazmağı yaddan,
Əlifba da yaddan çıxardı yəqin,

Xəta çıxa bilər orda nə yazsan,

Başa ziyanı var mütaliənin.

 +

Hərdən çıxardımsa adam içinə,
Gəzərdin dinməzcə, başıaşağı.

Şükr eləyərdim hər keçən günə,
Təlaşla gözlərdim yenə sabahı.

 +

Səhər açılanda əsərdi canım,
Rəhbərin şəklini görüb divarda.
Başıma  bir neçə qapaz salardım,
Səhər idmanıdır bu guya orda…

 

20.12. 2022, Samara

 

MƏHKƏMƏ

2021 лето

 Nə İçəri şəhər, nə Qız qalası?

Təzəpir, Şirvanşah sarayı nədir? –

Bizim məhkəməyə əcnəbi gəlsin,

Görərsən gözləri kəlləsindədir.

 —

Pokuror deyəndən əgər baş açsa,

Deyər ki, Göbbelsdir – dirilib gəlib.

Hələ bilməsə də bürüyüb basıb

Ölkəni Göbbelsin törəmələri.

 — 

Roma hüququnu burda yox hörmət
Anqlosakson ədl sisteminə də.

Hökmü pul çıxarır və hakimiyyət,
Təsdiqi polisin dəyənəyində.

 —

Məhkəmə zindanda gedir elə bil,

Vəkil qapaz altda, jurnalist elə.

Türmə divanıdır, məhkəmə deyil,

Milləti zonaya salıblar belə.

 —

Kim hökm çıxarıb, günahı nədir,

Sonu cəzasının çatacaq haçan?

Hardan bu göbbelslər doğub-törədi,
Fürerlər yarandı necə və hardan?

 —

Millətimə çatan zəhər camıdır.

Qədim yunanların məhkəməsindən.
Millət nəsil-nəsil o camdan dadır,

Yarımcan boylanır daş qəfəsindən.

 

14. 07. 2022, Samara

«İSA SEVGİSİNİN YOX İDİ HƏDDİ…»

İsa sevgisinin yox idi həqqi,

Çirkini həm sevib, gözəli həm də.

Sevib müstəbidi, sevib həqiri,
Bitib-tükənməzdi onda rəhm də.

Acıyıb məzluma, həm də zalıma,

Zənginə acıyıb, aca acıyıb.

Qucub cüzamlını, öpüb alnını,
Korun tüpürcəklə gözünü acıb.

İlahi! Həqirəm mən, həm də miskin!

Sevgim öz ölkəmə itib nə vaxtdan.

Adı çəkiləndə ürəyim əsmir,
Getməyə, görməyə atmıram da can.

İsa nemətindən mənə ver azca,

Sevim öz ölkəmi əhalisiylə.

Dövləti başından aşanı, acı,

Sevim yad insanı, düşməni belə.

Sevim müstəbidi, qan içəni də,

Əzib soydaşını incidəni də,
Ağladanı, zəhər içirdəni də,
Yalandan Qurana and içəni də.

Sevim eybəcəri, gözəli sevim,
Sevim qəhrəmanı, sevim qorxağı.

Nə qazancım olsun, nə də ki, evim,

Ancaq hamı kimi sevim torpağı.

Tüpürcəyinə də həqir qulunun,

İsa qüdrətini, Tanrı, ver ancaq,
Sürtüm gözlərinə ölkəmin onu,

İsa tək torpaqla qarışdıraraq.

27. 01. 2022, Samara

YÜZ İLDİR BAXMIRAM XƏRİTƏLƏRƏ…

cropped-u-lenc4b0.jpg

Yaxşı yadımdadır, dərs otağında
Mismara taxılan xəritələrdə,
Mənə ayrı ölkə kimi gələrdi,
Yaşadığım ölkə, haçan baxardım.

Rəngi solğun idi xəritələrin,
Qat kəsiyi vardı neçə yerində,
Ancaq gözü-könlü sevindirərdi,
Ölkələr içində ölkəmin yeri.

Gözəl ölkələrdən onu çox olsa,
Santimetrlərdi yalnız ayıran.

Barmağı sürüşdür bir az o yana,

Britaniyadır, ya da Fransa…

Çubuğun ucunda dəryanı adla,
Los Ancelesdəsən, Nyu Yorkdasan.

Xalqında tərpəniş, yüksəliş olsa,
Çatar öndəkinə, bəlkə qabaqlar…

Yüz ildir baxmıram xəritələrə,

Ölkəmin yerini bilirəm əzbər.
Aşılmır, keçilmir santimetrlər,
Yerimiz-yurdumuz həmindir hələ…

01. 04. 2021, Samara