SƏRHƏD

      

Göyə dəyir dirəkləri,

Məftilləri tikanlıdır.

Nə soyuqmuş ürəkləri,

Bu sərhədi tikənlərin.

 

Əsgərlidir qüllələri,

Quduz itlər pusqudadır.

Ayaq atan qüllələnər,

O tay-bu tay yas tutular.

 

Generallar sayıq durur,

Moskvadan Tehranacan.

Yaraqları ayaqdadır –

Hər təzə gün bir həyəcan.

 

Burda bölüb ayırıblar,

Bir millətin yarısını.

Məftillərlə sarıyıblar,

Sağalmayan yarasını.

 

Burda məkan parçalanıb,

Zaman qalıb hərəkətdən.

Burda vətən parçalanıb –

O tay vətən, bu tay vətən.

 

O tay-bu tay qoşalaşar,

Təndirlərin tüstüləri.

O tay-bu tay sərhəd aşar,

Çörək ətri.

 

Bu quş burda qanadlandı,

Bax, o tayda süzür indi.

Nola, məni qanadına,

A quş, alıb gəzdirəydin…

                                               10-11 fevral 1990, Samara

Реклама

F.İ. TYÜTÇEV. Mikelancelodan

                                         

 

Yalvarıram, sus, məni oyatma, nəyə gərək,

Zaman ki belə iyrənc, belə cinayət dolu –

Yaşamamaq, duymamaq – bu qismət ən uğurlu,

Və daha fərəhlidir yatmaq, ya daşa dönmək.

1855

 

QABAQDAKI ADAM

 

Bəxtiyar Hacıyevə

Nə qədər sıralanaq,
Dəstələnək nə qədər.

Çıxır hökmən bir nəfər,

Gedir hamıdan qabaq.

 

Yuxudan addımının,

Səsinə oyanırıq.

Dalınca yollanırıq,

Qabaqdakı adamın.

 

Bilməsək də adını,

Bilməsək də yerini.

Duyuruq hənirini,

Qabaqdakı adamın.

 

Onunla addımlayar,

Zaman. Qırar qəfəsi,

Yarar gedər məhbəsi,

Qabaqdakı adamla.

 

Min lülənin qurğuşun

Baxışını adlayar,

Qabaqda addımlayan —

Ləngiməz də yürüşü.

 

                         18-19 aprel 2011 Samara

ORDA

                                            Xeyrulla XƏYAL

     

 

Ad alan, ya almayan,

Adı qalan, qalmayan –

Orda biz bərabərik,

Ora adsız gedərik.

Tanınıb çağrılacaq,

Hərə öz günahıyla.

Orda bircə ad ancaq

Anılar, dinər: Allah!

Günə, aya bölünməz

Zaman, keçər – bilinməz.

Orda uşaq seçilməz,

Qocadan, qoca ölməz.

Kül də törəməz oddan –

Yoxdur orda yaradan…

 

01-08.10.08 Samara

PƏLƏNG

 

                               Namiq Qadir oğluna

Əgər məkan daralar

Qəfəslik həddə qədər,

Hər an qiyamət olar,

Zamansa əbədiyyət.

 

Başının üstdə dəmir,

Dəmir ayağın altda.

Pələng qardaş, ha gəmir –

Nə sınar, nə diş batar.

 

Canın odundan yanar,

Qızıl dili bəlkə də —

Buzlu çubuqlarına,

Barmaqlığın söykədir.

 

Hiddətinə basılmır,

Metal müqaviməti.

Çubuqlarda damlalar

Axır ancaq – bu nədir?

 

Əriyən buzmu, qarmı,

Bunlar göz yaşıdır ya?

Eh, bunun fərqi varmı

Naqqal tamaşaçıya?…

 

               yanvar 2006, Samara

 

 

MƏNUM GÖRDÜYÜM İŞİ…

Mənim gördüyüm işi,

Mənəcən atam görüb.

Atamsa bu vərdişi,

Atasından götürüb.

 

Qatılıbdır bu işə,

Babamın babası da.

Kəsəsi: ayrı peşə,

Tanımırıq dünyada.

 

Qonşum da bu işdədir,

Qonşumun qonşusu da.

Nəsillər dəyişsə də,

İş həmin iş – sonu yox.

 

Niyyətindən bu işin,

Hərçənd hamı xəbərsiz,

Əl-ayaq yer-göy eşir,

Qabarlı ya qabarsız.

 

Biz kişili-arvadlı,

Tərliyik, palçıqlıyıq.

Tikirik, yaradırıq –

Bir növ inşaatçıyıq.

 

İşin yiyəsindəsə,

Nə mərhəmət, nə aman.

Qamçılar, tələsdirər,

Qamçıda qurumaz qan.

 

Ehramlar ehramıdır,

Bu səylə ucaldılan.

Zalım Fironun adı,

Hamıya bəlli – Zaman…

 

                                                27-28 iyul 2007, Samara        

BƏZİLƏRİ DİZ ÜSTDƏ…

Bəziləri diz üstdə,

Bəziləri çömbəlir.

Soyuqlarda, istidə,

Balacalar dincəlmir.

 

Yaxın, başbaşadırlar,

Çalışırlar alovla.

Dolub-boşalmaqdadır,

Hər an xırda çalovlar.

 

Qum dağılır, tökülür,

Başa gəlmir tikilən.

“İşçilər”sə çəkilmir,

Həvəsləri tükənmir.

 

Bir tarix məsələsi,

Elə bil həll edilir:

Niyə Babil qülləsi

Başacan tikilmədi?

 

Çalovlardan qum axır,

Ovuclardan qum sızır.

Sanki qum saatıdır,

Bu uşaqlar özləri.

 

Zaman keçir qum kimi,

Qum kimi axır Zaman.

Sızar, gedər tikdiyin,

Barmaqlar arasından…

21-22 aprel 2007, Samara

 

 

KƏND

                 kənd3.jpg

                                      Kainat Bədəlova

Burda unudulur ayın tarixi,

Başına ip atan yox saatların.

Tək-tük adam bilər gün hardan çıxır,

Burda vurğunu yox günbatarların.

 

Hadisə törətməz burda adamlar,

Özü hadisədir adam, təzəsə.

Yüz il qabaqki tək iyi xoş olar

Benzinin, tanınar hər maşın səsi.

 

Heyvan adsız olar, necə sevilsə,

Başı sığallanmaz itin, pişiyin.

Uşaq əzizlənməz, nəvə deyilsə,

“Yol daşı atılar yolun quşuna”.

 

Əgər məskən salıb burda yaşasan,

Bəlkə də tükənməz ömrün illəri.

Zaman məsrəfini yox bilən, sayan,

Bu yerdən yayınıb Tanrı nəzəri.

 

22-27.07.08

Ərəbqardaşbəyli

QOCA

           QOCA.jpg

Döşəmədə çökük, tavanda çatlaq,

Şüşədən açıqdır rəngi pərdənin.

Kağızsız divardan tökülür suvaq –

Yaxşı ki, azalıb gəlib-gedənin.

 

Kranlar axıdır, boru paslanıb,

Qaz sızır deyəsən pilətədən də.

Qorxursan – mənzili su basa bilər,

Yanğın ehtimalı qorxudur həm də.

 

Köhnə soyuducunun narahat səsi,

Qorxursan biryolluq kəsilə, çıxa

Mühərrik sıradan. Toyuq tikəsi

İylənə, azca yağ əriyib axa.

 

Səsi də, rəngi də televizorun,

Səni baxdığından çox düşündürər.

Qorxursan qarala ekranı, pulun

Nə təzəyə çatar, nə də təmirə.

 

Təlaşlı, qayğılı gözlər anbaan,

Zamanın özü tək qədim saatda.

Yorğun əqrəblərin dayanmağından,

Qorxursan. Gedirlər – dərd olur bu da…

 

                                                          22-23.10.08 Samara