Архив по авторам | Xeyrulla Xəyal

ОТДАЙ И МЫ ВСЕ ПРОСТИМ…

Госдума обратилась к Дмитрию Медведеву с требованием вернуть зимнее время. Последнее время к Медведеву таких требований поступают много. Требуют вернуть все, что он приобрел во время своего президентства: часы дорогие, фотоаппараты, дачи и даже аккаунт в Твиттере.

YARPAQLAR YERƏ ENİR…

                                             Xeyrulla XƏYAL

                              R.Aynur üçün

Yarpaqlar yerə enir,

Sarılı, qırmızılı.

Onların hər birinə,

Tanrı hökmü yazılıb.[1]

 

Təzə getcək yuxuya,

Kürünüb daşınarlar.

Oda, havaya, suya,

Yarpaqlar qarışarlar.

 

Bəlkə də bu ağaca,

Elə bu payız qalır.

Kəsilər, gedər – azca

Qalsa da, kağız qalar.

 

Bir vərəq o kağızdan,

Bəlkə mənə də düşər.

Yazaram… yazdığım da,

Yarpaq ömrünü yaşar…

13-15 noyabr 2009 Samara


[1] «…ondan xəbərsiz bir yarpaq da düşmür…” Quran, 6, 59

ГОЛОСА РОССИИ

Андрей Малахов:

-Друзья! Вы только что слышали душераздирающий рассказ о том, как дума с подавляющим большинством проголосовала за так называемый «закон подлецов». После рекламы, которая пройдет быстро, вы услышите невероятные подробности о том, как Совет Федерации единогласно утвердил этот самый закон подлецов! Не переключайтесь! Кто переключится, тот следователь!

ZUBÇANİNOVKADA EV

Mobil Novruzova

 

Bu evdə ən dalda künc işıqlanır,

Sayı yox deyəsən pəncərələrin.

Yayıb şüşələrə şüalarını,

Gündüz hər birində günəş dincəlir.

 

Buranın havası sinəyə məlhəm,

Yüz ildir elə bil qalıb xarlanır.

Təmizlər, oyadar başı-beyni həm,

Təmizlər həm qanı, həm damarları.

 

Qonaqlar acıyır bura çatmamış,

Burda yemək olur, kökəlmək olmur.

Şam yeməyi gəlir nahar bitməmiş,

Masa arxasında dikəlmək olmur.

 

Qutab bişirilir əlli çeşiddə,

Şirnilər verilir çayla cürbəcür.

Çəkilir qonağın yeməyi teştdə,

Burda dəyirman tək mədə üyüdür.

 

Bu evdə yüz günlük qonaqlıq azsa,

Bu evdə yüz illik həyat da azdır.

Yolları, həyəti necə qar basa,

Bu evin içində həmişə yazdır.

 

03-05 yanvar 2010, Samara

газета ОЧАГ 2011-06

очаг_6_цветной

Robert FROST DÜZƏNDƏ

            (İN A VALE)

 

Cavandım, bir düzdə yaşardıq. Yaxın

Dumanlı bataqlıq dinirdi gecə.

Gələr, bilirdim ki, bir ağüz xanım,
Qaldırıb qamışa ilişən donun,

Mənim pəncərəmdən işıq düşüncə.

 

Vardı bataqlıqda neçə cür çiçək,

Çöhrəsi ayrıydı hər çiçəyinsə.

Bayırda zülməti sızıb keçərək,

Çiçəklər girərdi otağa tək-tək,

Burda hər birinin öz yeri, səsi.

 

Hər gecə dumanla gəlirdi onlar,

Söz-söhbət gətirib özləri ilə,

Keçən əhvalatlar, indi olanlar –

Tənha adamdasa elə təşnə var,

Dinləyir ulduzlar öləziyincə.

 

Sonra ağırlaşıb şehlə, tələsir,

Onlar qayıdırdı. O özgə yerdi.

Orda quş doğulur uçuş həvəsli,

Orda çiçək bitir ətir nəfəsli,

Orda quşla çiçək eyni və birdir.

 

Beləcə öyrəndim niyə çiçəyin,

Ətri var, quşunki niyə nəğmədir.

Sadəcə soruşun, hər şeyi deyim.

Orda yaşadığım, yox, nahaq deyil,

Səhərəcən nəğmə dinləməyim də.

Mandelştam. Arıq, ağ çiyinlərin…

Osip MANDELŞTAM

Твоим узким плечам под бичами краснеть…

 

 

Arıq ağ çiyinlərin qamçıdan qızarmalı,

Qamçıdan qızarmalı, şaxtadan közərməli.

 

Xırda uşaq əllərin ağır ütü çəkməli,

Ağır ütü çəkməli, toxumalı tikməli.

 

Yalın gül ayaqların şüşə üstdə gəzməli,

Şüşə üstdə gəzməli, yoluna qan sızmalı.

 

Mənə qalan – səninçin qara şam kimi yanmaq,

Qara şam kimi yanmaq, dilsiz dözüb dayanmaq.

 

Fevral 1934

Tərc.: 26.12.2012

О РОССИЙСКОЙ АМБИВАЛЕНТНОСТИ

На вопрос Алексея Навального «Считаете ли вы депутата Железняка жуликом и вором?» девяноста процентов россиян ответили «и да и нет», объяснив эту двусмысленность таким образом: «Ведь нам жить с депутатом Железняком!»

Tyütçev. ELƏ GÜN YOX Kİ KÖNÜL İNLƏYƏRƏK…

F. İ. TYÜTÇEV

Elə gün yox ki, könül inləyərək,

O keçənlərdən ötrü sızlamasın.

Söz həsrətində hədər səy edərək,

Günü-gündən quruyub, gözləməsin.

Elə bil kimsə qüssədən yanaraq,

Doğma yurddan sarı üzər canını.

Və qəflətən o anlayar: dalğa,

Dəniz dibində dəfn edibdir onu.

23.12.1865

R. Frost. HƏQİRLİK

 

(ACCEPTANCE)

 

Qürub şəfəqiylə bulud allanır,

Günəş yana-yana enir körfəzə.

Amma buna görə heç kim ağlamır,

Təbiətdə. Hətta quşların özü.

Bilir bu adi göy qaralmağıdır.

Yumulur birinin sönük gözləri,

Könlüsə hələ də oxumağında.

Uçur meşə üstdə, tələsir biri,

Doğma yuvasından düşüb uzağa.

Tanış ağacına çatanda onun

Düşünüb-dediyi bir budur: “Sağam!

İndi qaranlıqla qoy gecə dolsun,

Gecə zülmətiylə yolu tutulsun,

Mənim sabahımın. Nə olur – olsun”.