Əli Həsənovun arvadı Sona Vəliyeva Azərbaycanın ən yaxşı publisisti elan olunub. İndi baxıb görürsən ki, belə dahi arvada Əli Həsənov heç layiq deyil. Vəliyeva kimi arvadı gərək Əliyev kimi əri ola!
Архивы
CƏBRAYIL GETMƏLİYDİ, NECƏ Kİ, GETDİ DƏ…
Bu şəkildə kostyumdakı Quliyev Mahmud Nayfalı oğludur. 15 il 3 ay Cəbrayıl rayonunun başçısı olub. Asan iş deyi, ay camaat, olmayan rayonun başçısı işləmək. Baxın bu kişinin başına, başının tükü elə-belə tökülməyib!
Sovet vaxtı xalq təsərrüfatı institutunun, yəni rüşvətiyləməşhur olan «narxoz»un məzunu olan Mahmud Quliyev Cəbrayılda keyfiyyət müfəttişi olub! Özünüz təsəvvür edin: Cəbrayıl rayonu və onun keyfiyyət müfəttişi! Sonra Cəbrayılın statistika idarəsinin rəisi olub.
İndi özünüz deyin: Cəbrayıl işğal olunmaya bilərdimi? Yox, Cəbratıl işğal olunmalıydı, çünki o vaxtlar Azərbaycanda statiistika yox idi, Heydər Əliyev neçə deyirdisə, o qədər olmalıydı – pambıq da, tütün də, barama da, taxıl da. Yeni belə idarəçilik, belə kütləvi yalan bizim axırımız çıxmalıydı, necə ki, çıxdı…
Bu adam Cəbrayılı verib ermənilərə, sonar da 15 il üç ay onun icrasına başçılıq edib. Rayon ermənilərdə, başçısı bizdən. Bilmirəm, bu işə ermənilərin icazəsi olub ya yox. Ancaq ordenini Azərbaycan prezidenti verib…
İndi bu kişinin yanında oturana baxın. Siz onun qoluna baxın, qolundakı meşə kimi qalın tükə tamaşa edin!
Bu kişi Vüqar Əsgərovdur. Sən demə Elmlər Akademiyasında Xatirə kitabı hazırlayan idarə var, bu kişi də onun rəhbəridir…
Yox, siz onun qoluna baxın. Mən indiyəcən belə qol görməmişdim…
Bu Vüqar Əsgərov guya həmin bu qoluyla ermənilərlə vuruşub. Elə vuruşa-vuruşa Moskvada bir ali məktəbi əla qiymətlərlə bitirib!
Əgər bu Vüqar Əsgərov rus dilində o məktəbin adını düz yaza bilsə, mən elə oturduğum yerdə daşa dönüm…
Nə başınızı ağrıdım, Cəbrayıl getməliydi, necə ki, getdi də. İndi Salyanın, Lerikin, Beyləqanın 18-19 yaşında uşaqları nahaq bu Cəbrayıldan ötrü ölürlər. Lap elə bil ki, almışıq Cəbrayılı? Yenə verəcəyik belə “keyfiyyət müfəttişlərinin” əlinə…
Oturun yerinizdə… Uşaqlara yazığınız gəlsin…
Mirzə ƏLİL
22.07. 2016
Anapa-Cemete
BİZİM İNDİKİ “BƏY”LƏRƏ BƏYLİK NİYƏ VƏ HAÇANDAN VERİLİB?
Mənə hərdən uzaqdan-uzağa “bəy” deyirlər, hər dəfə də elə bilirəm məni söyürlər, az qalıram qayıdıb deyəm ki, bəy sən özünsən, qırışmal…
Məni bilirəm ki, indi Azərbaycandakı bəylərin hamısı əldəqayırmadır, onları necə qayırırlar, deyə bilmərəm. Mənə bir bəyin tarixi məlumdur: Xudayar bəyin. Bu tarix “Danabaş kınidinin əhvalatları”ndadır.
“Әvvәl, yәni iki il bundan әqdәm, Xudayar bәy qlava yanında çavuş idi. İş elә gәtirdi ki, qlava Xudayar bәyin anasını siğә elәdi.
Aşkardı ki, qlava öz sәmtini qoyub, özgәni katdalıqda saxlamayaсaq. Bir hәftәnin içindә katdanı qısnıyıb, qulluqdan kәnar elәdi. Bir
neçә vaxt kәnd qaldı katdasız. Xülaseyi-kәlam, сamaat bir vaxt gözünü açdı gördü ki, Xudayar bәy katdadı ki, katdadı.
Xudayar bәy katda olan kimi lap dәyişildi. Әvvәl başladı libasından. Paltarını tәzәlәyib vә әlinә bir zoğal ağaсı alıb, xәbәr verdi ki,
onun adı Xudayar deyil, Xudayar bәydi. Kimin ixtiyarı var idi soruşsun haradan ona bәylik yetişib?! Amma xalq bilirdi ki, bәylik ona
oradan yetişib ki, qlava anasını siğә edib. İyirmi-otuz adamı Xudayar katda dama qatıb mәhz o sәbәbә ki, sәhvәn ona deyiblәr
Xudayar katda, demәyiblәr Xudayar bәy”.
Yəni bir az da sadə dillə desək, qlava Xudayarın anasını zad eləyəndən sonra Xudayara bəylik gəlmişdi. Əslində Xudayar özü bu nəticəyə gəlmişdi ki, madam qlava mənim anamı zad eləyib, mənə bəylik düşür…
İndi mən bilmək istərdim: bir-birinə ağız dolusu “bəy” deyən azərbaycanlılar niyə və haçan bu nəticəyə gəliblər ki, onlara bəylik düşür?
Mirzə Əlil
22.07. 2016
Anapa-Cemete
MİLLƏT QALIB BAŞINI SOXMAĞA QOLTUQ AXTARAN GƏDƏ-GÜDƏNİN ƏLİNDƏ…
«Hadisə» əvəzinə «olay» yazanları adam istəyir söyüb-biabır eləsin: qurumsaq, sənin dədən-baban «olay» demişdi? Əgər «hadisə» sözü dilimizə yaraşmırsa, «kitab» sözünü» də əvəz edin, » dəftər» sözünü də əvəz edin…Bu lakey təbiətli insanlar qoltuq axtarırlar ki, başlarını soxsunlar — fərqi yoxdur, dünən rus qoltuğu, bu gün türk qoltuğu…
“QAFQAZ” ALTIMDADIR…
Konstitusiya dəyişiklikləri, “Qafqaz” universitetinin bağlanması ölkədə çoxdan gedən deqradasiyanı tamamlayır, ölkənin xüsusən gənc vətəndaşlarını gələcəyə hər cür ümiddən mərhum edir. Bundan sonra vətəndaşların bütün zəhmət və səyləri fərdi səadətə və ölkənin mənafeyinə yox, Ailənin maraqlarına xidmət edəcək. Gənclərin əlindən “Qafqaz”ın alınması rəmzi hadisədir, əslində bu hərəkət ölkənin vətəndaşlardan alınmasını əyaniləşdirən sübut və faktlardan biridir.Mənə elə gəlir ki, Azərbaycan üçün heç bir ümid qalmadı. Ermənilər üçün ümid var, Ermənistan etnik və konfessionl cəhətdən monolitdir və heç bir çaxnaşma bu ölkənin əsaslarını sarsıda bilməz. Azərbaycanda isə üz vermiş fəlakətlə hər hansı fəal mübarizə ölkənin dağılması ilə nəticələnəcək.
Çox təəssüf…
20.07.2016
Anapa — Cemete
«OLMAZ-OLMAZ», «OLMAZ-OLMAZ» DEYİRDİM…
Bu şəklə İnternetdə rast gəldim. Siz bu insanın duruşuna baxın! Şəkilçəkəndə sənətkarlığa baxın — Rafael-zad işi deyil!
«İkiqat» portretdəki Yevlaxın başçısı Ələkbər Səlimovdur.
Mənə maraqlı gələn şəkildən də çox şəklə aid yazı oldu. Baxın:
Mənsub olduğu partiya — Yeni Azərbaycan.
Dini — İslam.
Mən elə bilirdim belə şey olmaz. Olurmuş…
«CƏBHƏ»ÇİLƏR DƏ AZƏRBAYCANI «İMAM-ZAMAN»IN GƏLİŞİNƏ HAZIRLAYIRLAR?
Tale Bağırzadəni norveçlilərin “vicdan məhbusları” siyahısına dürtməklə Azərbaycan “demokratları” özlərini olub-qalanın hörmətdən və etibardan saldılar. İndi sağlam fikirli və əsil demokrat ruhlu və düşüncəli insanlar, əlbəttə, belə “demokratlara” yaxın getməz, ancaq AXCP adından çıxış edən və islam faşizmiylə həmrəy olan məsuliyyətsiz şəxslər ümumilikdə demokratik hərəkata böyük ziyan vururlar. Və təəssüf ki, Tale Bağırzadənin öndə olan dəstəkçiləri və pərəstişkarları Qərb ölkəərində sığınacaq tapıb qərb benefitləti, qrantları ilə dolananlardır.
Hacı Bağırzadənin Azərbaycan üçün hansı gələcək arzuladığını və Nardanranda qərargah qurub fəal şəkildə hazırladığı gələcək barədə təsəvvür yaratmaq üçün onun çıxışlarından birinə baxmaq kifayətdir. Bir neçı sitat:
“And olsun Allaha, İmam-Zaman gəlsə, Bu gün Yəmən hazırdır ağanı qəbul eləməyə!”
“Bu gün İran İslam Respublikası Başda Rəhbərimiz ayatulla Xamanei olmaqla hazırdır ağanı qəbul eləməyə!”
“Bu gün Azərbaycanda o şəraiti yaratmışıq ki, İmam-zaman təşrif gətirsin bura?”
“O şərait yaranmalıdır Azərbaycanda. O ruhiyyə yaranmalıdır ki, imam zaman təşrif gətirsin bura!”
“Şükür olsun ki, bu ruhiyyə bu kənddə var”.
“Bu ruhiyyə bu kəndlə məhdudlaşmamalıdır”
“2002-ci il deyil ki Nardaranda təkbaşına mübarizə aparsın”.
“Kəndlərimizdə çoxlu Hüseyn təfəkkürlü gənclərimiz var!”
“Ağanın gəlişinə hazırlaşmağın çoxdan vaxtıdır!”
BELƏ BAŞÇILARI OLAN XALQIN BAŞINA KÜL OLAR
Təltif olunanlar arasında general Məhərrəm Əliyev də var. İndi deyin: bu adamın Silahlı Qüvvələrə nə aidliyi var? Onun vəzifəsinə baxın: “Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Müdafiə məsələləri üzrə köməkçisi xidmətinin Müdafiə məsələləri şöbəsinin müdiri”.
Bir şey başa düşdünüz?
Yəqin dünyanın heç bir ölkəsində belə bir şey yoxdur. Prezidentin, yəni İlham Əliyevin müdafiə məsələləri üzrə köməkçisi var, bu köməlçinin xidməti var, bu xidmətin müdafiə məsələləri üzrə şöbəsi var, Məhərrəm Əliyev də o şöbənin müdiridir!
Məhərrəm Əliyevin hərbi təhsili yoxdur, onun ümumiyyətlə təhsili yoxdur, bu adam 27 yaşında milis texnikumunu bitirib. Əgər ordu belə adamların əlindədirsə, kül ordunun başına!
Əgər analar sütül uşaqlarının belə əldəqayırma generallara tapşırırlarsa, kül o anaların başına!
Əgər ölkə belə adamların əlindədirsə, kül o ölkənin başına!
ŞƏHİD ANALARININ BAŞINA KÜL OLSUN…
Şəhid analarının başına kül olsun, necə ki olub. Sütül oğlanlarının həyatının bahasını Zakir Həsənov üçüncü dərəcə müdalla ödəyir.
Ana gərək belə oğul böyüdə. Azər Qasımov kimi.
“Vətənə xidmət” ordeninə layiq görülüb. Əlli yaşında on səkkiz yaşlı oğlana oxşayır. Yanağının yağı damır. Vətənə əsil xidmət adamı belə saxlayır.
Ptreziden Azər Qasımova orden verəndə Konstitusiyanı rəhbər tutub. “Azərbaycan Respublikası Konstitusiyasının 109-cu maddəsinin 23-cü bəndini rəhbər tutaraq qərara alıram: Azərbaycan Respublikasında dövlət qulluğunda səmərəli fəaliyyətinə görə Azər Məhəmməd oğlu Qasımov 3-cü dərəcəli “Vətənə xidmətə görə” ordeni ilə təltif edilsin».
Yəqin həyatlarını məqsədi, yönü bilinməyən döyüşlərdə qurban verən sütül kasıb balalarına üçüncü dərəcəli medal verəndə prezident başqa kitabları rəhbər tutur. Məsələn, Mir Cəlalın “Bir gəncin manifesti kitabını”…
SABİR YUSİFOĞLUNUN ŞEİRLƏRİ HAQQINDA BİR NEÇƏ SÖZ
1981-ci ildən sonra yaranan Azərbaycan poeziyasını mən tanımıram, düzdür, iki ildə-üç ildə bir dəfə İnternetdə bir neçə şeir tapıb oxuyuram, ancaq oxuduqlarımda məni təəccübləndirən bir şey tapmadığıma görə yenilərini oxumağa həvəsim olmur.
Bu yaxınlarda hansı Azərbaycan saytındasa bir şairin müalicə üçün vəsait tapmadığına görə öz şeirlərini satmaq fikrinə düşdüyü barədə məlumat oxudum. Bu şairin, yəni Sabir Yusifoğlunun, şeirlərini İnternetdə tapdım. Əvvəlcə onu deyim ki, şeirlərdən məndə belə təsəvvür yarandı ki, müəllifin 22-25 yaşı var, çünki bu cür şeirləri bizdə İsa İsmayılzadə, Ələkbər Salahzadə, onlardan sonra Ramiz Rövşən 20-22 yaşlarında yazıblar. Sonra öyrəndim ki, Sabir Yusifoğlunun yaşı 50-dən çoxdur. Mən, əlbəttə, müəllifə can sağlığı arzulayıram. Ümid edirəm ki, müalicəsi üçün vəsait tezliklə tapılar. Həm də Sabirin özüyə məşğul olmasaını məsləhət görərdim, yəni təmiz havada çox qalmaq, çox piyada gəzmək, pəhriz və s. Bunu Sabirdən ən azı on yaş böyük kimi deyirəm. O ki qaldı şeirlərin satılmağına, bu, düzü, şantaja oxşayır. Yəni ki, görün nə haldayam…Mənə elə gəlir ki, Sabir bu məsələdə səhv edib. Bəlkə də xəstəlikdən ümidsizliyə uğrayıb özünə qarşı diqqət yaratmaq istəyib…
İndi Sabirin şeirlərindən.
Mənim fikrimcə, Sabir istedadlı insandır, yəni Sabir özünü şairliyə qoymayıb, şairlik onda vergidir.
Ancaq Sabirin şeirlərinbi oxuyandan sonra bu fikrə gəlirəm ki, bizdə “böyük” şeiri Əli Kərimdən sonra heç kim yazmayıb. Və, təəssüf ki, Sabir Yusiufoğlunun yaxşı şeirləri olsa da, bunlar böyük poeziya deyil. Mən Sabirin ən yaxşı şeirlərindən sayılan bir yazını nümunə gətirirəm.
Susuzluqda su təki
Bəlkə yadına düşəm.
Mənə bir məktub göndər
Bilim ki, ölməmişəm.
Azərbaycan poeziyasına bələd olanlar bilirlər ki, bu, plagiatdır. “Susuzluqda su” metaforu Əli Kərimindir.
“Mənsə səni sevirəm
susuzluğun od vurub
Köz kimi yandırdığı,
Dodaq su sevən kimi”
Sabir şeirini belə bitirir:
“bilim harda solursan,
ay gülüm, ay bənövşəm.”
“Solmaq” məsələsi də Sabirin kəşfi deyil, bu, Qabilin məşhur (təəssüf ki, İnternetdə yoxdur) “Çağırsan gələrəm, çağırmasan yox” şeirindəndir:
Eşitdim deyirlər ölüb getmisən,
Min adam içində yalqız olmusan.
Eşitdim deyirlər solub getmisən…”
Mən 1981-ci ilin payızına qədər, yəni Azərbaycandan gedənə qədər mətbuatda çıxan şeirləri ardıcıl oxuyurdum, o vaxt “Azərbaycan” jurnalının təzə və mübariz redaktoru Əkrəm Əylisli gənclərin şeirlərini şələ-şələ çap edirdi (müəlliflərin necə seçildiyini deyə bilmərəm). Şeirlərin çoxu belə başlayırdı:
“…Ulduzu tökülüb bizim göylərin
Nə sən o çiçəksən, nə mən o dəli”.
Bu, əlbəttə, Sabirin şeirindəndir, ancaq 35-40 il bundan qabaq da elə hamı belə yazırdı və o yazanlardan heç biri adam olmadı, yəni böyük şair olmadı.
“Nə qədər əllər uzanır
Əl dəyməyən ətəyinə.
Yəni belə uzaqsan ki,
Bu ahlar çatmırmı sənə?!”
Belə Koroğlu gəraylıları isə lap əvvəllər yazılıb, məsələn, Ramiz Rövşən belə gəraylılar yazıb 60-cı illərin sonuunda, 70-ci illərin əvvəllərində, belə şeirlər, əlbəttə, əsil gəraylı deyil, “Feyk” gəraylıdır, belə şeirlərlə əlbəttə, çox dərinə və uzağa getmək olmaz, hərçənd Ramiz Rövşən 40 ildir ki, başını dolandırır. Mən ancaq böyük poeziyadan danışıram. Və Sabirin şeirlərində, eləcə də 30 il bindan qabaq Vaqif Cəbrayılzadənin şeirlərində olduğu kimi, Tanrı Tanrıdan çox idarə müdiridir, rayon administrasiyasının rəhbəridir, nazirdir, oliqarxdır. Bunlara isə baş qoşmağa dəyməz. Baş qoşanda gərək biləsən ki, böyük şeir yazmırsan, növbəti şeir yazırsan… (üstəlik texniki pintilik: “çatmırmı», “mırmı..” Qrammatika pozğunluğu da var — sual ədatı «mı» artıqdır: savad məsələsi!)
Mənə elə gəlir ki, Sabir Yusifoğluna çatmayan onun təhsilsizliyidir, böyük poeziyanı bilməməyidir. Əlbəttə, istedadın olduğu halda – Sabirin istedadı var! – öyrənmək, yenilənmək, dərnək düşüncə tərzini aşmaq gec deyil.
Sabir Yusifoğluna şəfa və uğur arzulayıram.
18.06.2016
Samara
xeyrulla xayal 