Архив тегов | zirvələr

Uistan ODEN. WHO’S WHO

 

Hər bulvar qəzeti də sənə  faktları deyər:

Ata necə döyürdü, evdən necə qaçırdı.

Hansı mübarizəsi, hansı əməlləriylə,

O, dövrünün ən böyük şəxsi kimi ucaldı.

Ovçuluq, balıqçılıq, gecələri məşəqqət.

Qorxsa da, zirvələrə qalxdı, dənizlər açdı.

Bəzi tədqiqatçılar hatta yazır məhəbbət,

Bizi ağladan kimi, onu da ağladırmış.

 

Bu söhrətli adamın ürəyini əridən

Sadə ev qadınıydı – tənqidçilər mat qalıb.

Yüngül işə zirəkdi. Bağda qurdalanardı.

Hərdən xəyala dalar, hərdən fit də çalardı.

Cavab yazardı onun gözəl məktublarına

Hərdənbir. Saxlamırdı ancaq o, birini də.

 

Ingiliscədən tərcümə, oktyabr, 2012, Samara

 

 

Odenin  WHO’S WHO  şerində çox mürəkkəb qafiyələdirmə var. Birnci bənd iki dördlükdən ibarətdir, hər dördlükdə klassik çarpaz qafiyələnmədir. İkinci bənddə altı misra var. Qafiyələnmə riyaziyyat məsələsinə bənzəyir: 1-6, 2-5, 3-4

 

Odenin WHO’S WHO şeri ilə bizim Füzulinin biq qitəsi arasında mövzu səsləşməsi var:

 

Elm kəsbiylə rütbeyi-rifət,

Arizuyi mihal imiş ancaq.

Eşq imiş hər nə var aləmdə,

Elm biq ğilü-qal imiş ancaq.

 

 

 

Robert FROST. NƏYİM VAR – ZAMANA VERƏRDİM

T1520565_05

İ COULD GİVE ALL TO TİME

Qarlı zirvələrlə döş-döşə gəlib,

Sarsıdıb onları əsasınacan,

Su tək düzləsə də əli, əməli,

Bunu hünər saymaz, sevinməz zaman,

Axar qayğı dolu, axar fikirli.

+

Dünən bir yamacdı bugünkü ada,

İndi ətəyində burulğan girinc –

Necə ki kinayə gəzər dodaqda.
Zamanla həmrəyəm – nə qəm, nə sevinc,

Görkəm planetar dəyişən halda.

+

Özümdə olandan özgə var nəyim,

Zamana verərdim. Gömrük yatarkən,
Keçirdiyi qaçaq mallarını kim,

Bəyan edər? Mənim olanı hökmən,

Daşıyım sonacan – budur diləyim.

ingiliscədən tərcümə

2000-ci illər, Samara

+++++++++++++++++++

I Could Give All to Time / Robert Frost

To Time it never seems that he is brave
To set himself against the peaks of snow
To lay them level with the running wave,
Nor is he overjoyed when they lie low,
But only grave, contemplative and grave.
What now is inland shall be ocean isle,
Then eddies playing round a sunken reef
Like the curl at the corner of a smile;
And I could share Time’s lack of joy or grief
At such a planetary change of style.
I could give all to Time except – except
What I myself have held. But why declare
The things forbidden that while the Customs slept
I have crossed to Safety with? For I am There,
And what I would not part with I have kept.