Osip MANDELŞTAM. LÜTERAN

 

Я на прогулке похороны встретил…

 

Bazar günü kirkə həndəvərində,

Dəfn mərasumi çıxdı önümə.

Fikirli olsam da ötəri gördüm

Təlaşlı qəmini ötürənlərin.

 

Çatmırdı yad dildə danışılanlar

İncə qoşqudasa zərif parıltı.

Astaca-astaca təmiz və hamar,

Yolu dindirirdi nalları atın.

 

Karetanın incə toranlığına,

Soxulub, yayılıb məkrli kədər.

Kimsə yaxasına qızılgül taxıb

Nə yaş axıdılar, nə söz deyilər.


Getdi əcnəbilər qara sırayla,
Piyada xanımlar gözləri nəmli.

Duvaqlar dalında yanaqlar yanır,

Cənazə inamla gedir irəli.

 

Kim idin bilmirəm mərhum lüteran,
Səni tez və sadə dəfn elədilər.

Vardı neçə gözdə kədərli duman,

Astaca dinirdi kilsədə zənglər.

 

Düşündüm: yersizdir burda təmtəraq,

Biz nəbi ya sələf deyilik axı.

Qiyamət gününə biz inanmırıq,

Şam kimi yanırıq günorta çağı.

 

1912

 

tərcümə 17.09. 2014 Samara

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s