Marina TSVETAYEVA CAVANLIĞIM II

Marina TSVETAYEVA

CAVANLIĞIM

                          II

 

Dünən göyərçindim, cadugər – sabah,

Vaxtdı, cavanlığım, deyək “əlvida”.

Əsmərim, dayanaq üzü küləyə,

Gəl ovut bacını, qəlbi kövrəyi.

 

Atəş çax od rəngli tumanınla sən,

Cavanlığım mənim! Ey əsmər bədən!

Cavanlığım mənim! Könül talanım!

İndi də çal- oyna, ovunsun canım!

 

Səmavi şalınla qasırğa qaldır,

Şıltağım! Səninlə boğaza qədər,

Şənləndik! Indi də çal-oyna, od sal,

Qızılım! Əlvida, sağ-salamat qal!

 

Səbəbsiz toxunmur əlinə əlim,

Sənə sevgilim tək vida deyirəm.

Qəlbimdən, ruhumdan çıxardım daha,

Səni, cavanlığım! Yeri yadlara!

 

                 23 oktyabr 1921

tərcümə: 28.09. 2014 Samara        

 

«NƏ AĞIR YATDI BU OĞLAN…»

2018-ci il. Bakı. Arif Hacılı İsa Qəmbəri oyatmağa çalışır.

  • İsa bəy, İsa bəy! Durun!
  • Arif, sənsən? Qoy hələ bir il də yatım, gözümün acısını almamışam.
  • İsa bəy! Nə bir il? Durun!
  • Onda qoy bir altı ay yerdəmi alım.
  • İsa bəy! Yerdəmini sonra alarsınız. İndi prezident seçkiləri başlanır!
  • Harda? Amerikada? Sən öl, Arif, bizimkilər udacaq!
  • İsa bəy, seçkilər bizdə başlanır. Siz də namizədsiniz!
  • Hələ namizədəm? Onda qoy yatım, seçilən kimi çağırarsınız, duraram… Arif, sən öl, yaxşı yuxu görürdüm, məni oyatdın. Get, Arif, indi beş-altı ay yatım, bəlkə yuxumun ardını görə bildim…

 

28.09. 2018 Samara