Bir dəfə oturub çay içirdilər,
Sevgidən gedirdi söhbət əsasən.

Kişilər hamısı estet idilər,
Ürəyi incəydi hər qadınınsa.

—

Söyləyir inamla arıq müşavir:

Sevgi platonik olmalı, məncə,

Müşavir arvadı buna irişir,
Hərçənd ah çəkərək deyir: “Bəs necə…”

—

Ruhani ağzını geniş açaraq,

Deyir: “Sevgi gərək kopud olmaya,

Ondan ziyan gəlir bədənə ancaq”.

Subay qız astadan deyir: “Ah, niyə?”.

—

Qrafinya deyir  fikirli, üzgün:

“Məhəbbət əslində bir ehtirasdır”.

Sonra fikirli də isti çay süzür,

Fincanı uzadır barona sarı.

 

—

Boş qalan yer vardı süfrə başında

Sənin yerin idi, əzizim, o da,

Olsaydın, ən yaxşı sən danışardın,
Elə öz sevgindən, gözəlim, orda.

 

        Almancadan tərcümə

27.07. 2020, Samara

================

 Sie saßen und tranken am Theetisch,
Und sprachen von Liebe viel.
Die Herren, die waren ästhetisch,
Die Damen von zartem Gefühl.

—

Die Liebe muß seyn platonisch,
Der dürre Hofrath sprach.
Die Hofräthin lächelt ironisch,
Und dennoch seufzet sie: Ach!

—

 Der Domherr öffnet den Mund weit:

Die Liebe sey nicht zu roh,
Sie schadet sonst der Gesundheit.
Das Fräulein lispelt: wie so?

—

Die Gräfin spricht wehmüthig:
Die Liebe ist eine Passion!

Und präsentiret gütig
Die Tasse dem Herren Baron.

Am Tische war noch ein Plätzchen;
Mein Liebchen, da hast du gefehlt.
Du hättest so hübsch, mein Schätzchen,

Von deiner Liebe erzählt.