Архив по авторам | Xeyrulla Xəyal

КОЛОМБО И ПУТИН: «РОССИЯ – СТРАНА АВТОПРОМА…»

nar

ПУТИН: А, лейтенант Коломбо! Простите, что вам пришлось ждать. Важную ночную беседу проводил с Рамзаном Кадыровым.
КОЛОМБО: Сэр, ничего подобного я в жизни не видел!
ПУТИН: Вы имеете в виду мои ночные встречи? Я их часто провожу. Ночью мой мозг лучше работает.
КОЛОМБО: Сэр, я имел в виду кортеж Кадырова. Я как раз его встретил, когда сюда подъезжал. Сэр, это нечто невероятное.
ПУТИН: Бросьте лейтенант, в России у каждого второго чеченца есть такой кортеж.
КОЛОМБО: Сэр, но какие машины! Таких нет даже у президента США!
ПУТИН: Ничего удивительного, Коломбо. Россия страна автопрома.
КОЛОМБО: Сэр, насколько я знаю, Россия хороших машин не производит.
ПУТИН: Да, не производит. Я же сказал: Россия страна автопрома. Мы не производим хорошие автомобили. Мы ими промышляем. Теперь вы меня понимаете?
КОЛОМБО: Пытаюсь понять, сэр. Сразу как-то не получается… Сэр, у меня к вам небольшой вопрос… Как раз по Кадырову. Сэр, если вы мне позволите, я сниму тут отпечатки пальцев. Ведь вы его в этом кабинете принимали?…

04.09.2016

ПИШИ, ПИШИ…

nar

Глубокой ночью из президентской администрации звонят Эйнулле Фатуллаеву:
— Надо срочно написать клеветническую статью про оппозицию!
— Может, я напишу ее утром?
— Нет, надо сейчас.
— А если не успею, вы со мной сделаете то же самое, что и в прошлый раз? Знаете, мне тогда очень понравилось…
— А мне не понравилось, ты не в моем вкусе! Пиши сейчас же, мерзавец!

“İNDİYƏCƏN DEMƏMİŞƏM A KÖPƏK QIZI…”

Qənimət Zahidin anasıyla söhbətə baxdım. Qoçaq arvaddır, Allah canını sağ eləsin.

Söhbətin bir yeri mənə çox ləzzət verdi. Müxalifətçi jurnalistin anası gəlinləriylə mehriban rəftarından danışır. “İndiyəcən mən onlara deməmişəm ki, a köpək qızı…”

Ay xala, ay bacı, bəs demək nə cür olur? Dedin də…

Hələ bu, müxalifətçi anasıdır. Gör yapçı analar gəlinlərinə nə deyirlər…

Ancaq bəlkə yapçı gəlinlər qayınanalarını “farağat” durğuzurlar: “Ağbirçək köpək…”

Bizdə ayrı cür olmur: ya qayınana gəlini, ya gəlin qayınananı…

Ona görə iki gündən bir hardasa ya  gəlin özünü asır, ya qayınana…

Zalım ölkə…

Zalımlar ölkəsi…

04.09.2016

Samara

    HEYDƏR, ŞAH!

MEHRİBAN XANIM: Kişi, sən Bakıda dəm-dəsgah qurmusan, şahmat qalımpyaadası keçirirsən, bütün dünyanı yığııb-tökmüsən, bəs niyə bizim Heydər qalıb qıraqda? Heydər kimi uşağından əskikdir?

İLHAM BƏY: Qalımpiyada yox, olimpiada… Heydər orda iştirak eləyə bilməz, çünki şahmat oynaya bilmir.

MERİBAN XANIM: Əşşi, sən də söz tapdın, “oynaya bilmir”. Leyla da şeir yazmağı bilmir, ancaq Nizanmi Gəncəvini də keçib, o urus kimdir, buruqbaş, hə, Puşkin, Puşkini də keçib.

İLHAM BƏY: Şeirə baxma, şeiri təşkil eləmək olur. Ancaq şahmatı gərək biləsən. Şahmatda qabaq-qabağa oturub oynayırsan. Heydər atı eşşəkdan ayıranacan bir dsə görəcək ki, ona “Şah” deyirlər.

MEHRİBAN XANIM: A kişi, qoy desinlər də. Qoy “şah” desinlər! Biz elə bunu arzulamırıq? Şah olandan sonra fərqi yoxdur, atı eşşəkdən ayıra bilirsən, bilmirsən. Kim şaha gözün üstdə qaşın var deyə bilər?..

 

04.09. 2016

YAZ GƏLƏNƏ YAXIN KÖÇ HƏVƏSİYLƏ…

Yaz gələnə yaxın köç həvəsiylə,

Hər il həşrə düşən qaraçı sayaq.

Məktəb həvəsiylə ürəyim əsər,

Gəlib sentyabr qapını alcaq.

 

 

Qarışan, sıxlaşan, tündləşən hətta,

Uşaq nəfəsləri, uşaq səsləri,

Çatışmır havada, qoxuda, dadda,

Çatışmır havası keçən dərslərin.

 

 

Bəlkə barmağımın ucu da göynər,

Bu vaxtlar təbaşir tozundan ötrü.

Lövhə qabağında durub göz döyən,
Şagirdlərim bir-bir gözümdən ötür…

 

 

Zirək danışanlar, dil-dil ötənlər,
Tutulub-qalanlar, yaş axıdanlar.

Yaddaşı zəiflər, işi çətinlər,

Danlağı, töhməti nahaq alanlar…

 

 

Gözəl obalar var, qaraçı ancaq

Qaçaq düşür ordan qəbahətiylə…

Hər il məktəb arzum bitir sadəcə,

Fikrimin keçmişə səyahətiylə…

03.09.2016

Samara

SAQQAL MƏSƏLƏSİ

İki özbək İslam Kərimovun dəfninin televiziya translyasına baxır. Azərbaycan nümayəndə heyəti göstəriləndə özbəyin biri Allahşükürü göstərib deyir:

  • Əkə, o saqqallı kişini görürsən, o yəqin Azərbaycanın prezidentidir.
  • Yox, əkə, mən Əliyevin şəklini görmüşəm. Onun saqqalı yoxdur.
  • Əkə, Əliyev eşidib bizim rəhbərin ölməyini, yəqin ona görə saqqal buraxıb.
  • Əkə, bizim rəhbər dünən ölüb. Bir günə o boyda saqqal əmələ gəlməz.
  • Əkə, buni biz özbəklərə deyirlər ki, rəhbərimiz dünən ölüb. Əliyev yəqin rəhbərimizin öldüyünü bir həftə bundan qabaq bilirmiş…

Mirzə ƏLİL

03.09.2016

«BƏS SALYANDA KİM ÖLÜB…?

VODEVİL

MEHRİBAN XANIM: Əşşi, sən bu Kərimovun meyidi gedəndə cənazəyə çox yaxın durma, düşüb-düşməzi olar.

İLHAM BƏY: Mən Özbəkistana getmirəm, arvad, ora Allahşükürü göndərirəm.

MEHRİBAN XANIM: Bəs səhərdən nə hazırlıq görürsən,üstünə-başına ətir vurursan?

İLHAM BƏY: Məs Salyana gedirəm?

MEHRİBAN XANIM: Salyana? Salyanda kim ölüb?

İLHAM BƏY:  Mən ora prezdent qayğısı göstərməyə gedirəm, Salyanda ölən yoxdur.

MEHRİBAN XANIM: A kişi, Salyan ola, ölən olmaya? Allahın əcəli gəlməyəndə də biur də gördün bıçağı sodular bir-birlərinin qarnına… Ehtiyatlı ol orda, adamlara çox yaxım getmə…

İLHAM BƏY: Salyanlılar qabakı salyanlılar deyillər arvad, ölü kimi şeydirlər.

MEHRİBAN XANIM: Onda elə mən deyən imiş… Hamısı birdən ölüb… Kişi, bəs sən niyə Kərimovun yasına getmədin?

İLHAM BƏY: Kərimov mənim səviyyəm deyil, arvad. Nəzərbayev ölsəydi, mən özüm gedərdim…

MEHRİBAN XANIM: Kişi, deyirəm sənə bir şey olsa, özbəklər də…

İLHAM BƏY: Mənə nə olacaq, arvad? Ağzını xeyirliyə aç!

MEHRİBAN XANIM: Kişi, şər deməsən, xeyir gəlməz, atalar sözüdür…

İLHAM BƏY: Sənin atanı bilmirəm, mənim atam elə söz deməyib!

MEHRİBAN XANIM: Kişi hirslənmə, çaşıb dedim də. Sən hirsli olanda gözün qızarır, salyanlılar elə bilər ki, sən də onlar kimi… Kişi, çaşdım…

 

02.09.2016

Samara

ВРЕМЯ УМИРАТЬ И ВРЕМЯ СООБЩАТЬ

nar

— Ислам Абдуганиевич, теперь можно сообщить народу о вашей смерти? – спрашивают люди из ближнего круга Ислама Каримова, который уже три дня как лежит мертвый.
— Куда торопитесь, мерзавцы! – возмущается покойный вождь. – Я еще при жизни знал, как вы хотите от меня избавиться! Надо было с вами поступать методом Ким Чен Ына… Я сам скажу, когда сообщить, изменники…

RİZVAN DAYIMIN XATİRƏSİNƏ

Cəbrayıl müəllimin,

Əziz, sonbeşik oğlu,

Yayda gəldi ölümün –

Hamıya qismət olmur…

 

Dəfninə Stansiya,

Yığılıb gəldi görən?

Parovoz fitiylə ya,
Yad edildi xatirən?

 

Sən qatar qarşılayan,

Sən qatar ötürəndin.

Həmişə az maaşlı,

Güzəranın çətindi.

 

Getməzdi vaqonların,

Səsi qulaqlarından.

Bəlkə də sən onlara,

Qoşulmaq arzulardın…

 

Ötürdün, qarşıladın…

Öz səyahətin ancaq,

Öz içində başladı,

Orda bitdi eləcə.

 

Yollar düşdü içindən,

Dəmir kimi soyuq, bərk,

Məhəbbətlər daşındı,

Platformada sən tək…

 

Yay günü mələk endi,

Ötürdü nəfəsini.

Hacı Molla Səmədin,

Apardı nəvəsini…

 

01.09. 2016

Samara

 

 

 

 

MÜSAVAT SÜLEYMAN RÜSTƏMƏ: «BAYQUŞ ÖZÜNSƏN, NƏSLİNDİR…»

Tanınmış müsavatçı (ya cəbhəçi?) xadim Tofiq Yaqublu öz FB səfifəsində  Fatimə Kərimli Fatimə Kərimli bir istifadəçinin öz bloqunda yerləşdirdiyi bir yazını paylaşıb; yazı əslində Süleyman Rüstəmin 1930-cu ildə Müsavat partiyasına və onun xadimlərinə yazdığı həcvdir.

Süleyman Rüstəm, əlbəttə, zəif şairdir, ancaq mən hələ otuz il qabaq mərhum müəllifin “Ana və poçtalyon” şeirinin həm məzmu, həm texniki primitivliyini deyəndə, bir dəfə də fikrimin müsbət qarşılandığını görməmişdim. Məsələ burasındadır ki, sonralar Əli Kərim məhz bu şeirin lekalı əsasında “Qaytar ana borcunu” şeirini yazıb və çox da uzağa getməyib…İndi poeziya incəlikərini başa düşən nə çox adamın olduğuna təəccüblənirəm…

Süleyman Rüstəm çoxdan ölüb gedib. Səməd Vurğundan fərqli olaraq, indiki rejimin  ideoloji sütunlarından deyil (bəlkə də mən yaxşı bilmirəm). Hərdən qəzəlləri oxunur: “Məndən sənə ey gül, nə deyirlərsə, inanma, Səndən də gəlib gündə Süleymana deyirlər…” İndi Süleyman Rüstəmlə mükalimə estetik planda ola bilər, yəni biz onun şairliyinə münasibətimizi ifadə edə bilərik; bu əslində vacibdir, yüksək poetik standartların yaranması, yüksək estetik zövqün yaranması üçün vacibdir. O ki qaldı Süleyman Rüstəmin Müsavatı söyməyinə ya necə söyməyinə, bunu bilmək, əlbəttə, lazımdır, ancaq aktual deyil. Aktual indiki rejimin indiki ideolioji dayaqlarıdır. Ruslar üçün aktual Mayakovskinin inqilaba rəğbəti yox, sənətkarlığıdır. Mənim üçün Səməd Vurğunun sənətkarlıq səviyyəsi onun çuğulçu olub-olmamasından daha vacibdir. Səməd Vurğunun sənətkarlıq səviyyəsi isə zəifdir və bu onun Müşfiqi satmasıyla qətyyyən bağlı deyil.

Məni çox narahat edən Tofiq Yaqublunun səhifəsindəki rəylərdir. Güman etmək olar ki, yazanlar gəncdirlər, yəqin ki, hamısının da universitet diplomu var; ancaq görün bunlar necə primitiv yazırlar, bunlar fikir ifadə etmirlər, çünki fikir yoxdur, bunların çoxu “mu-mu” deyir…

Könül Şamilkızı Nesibova Yaltaq bayquş!

Asi Bey Narazi Alçaq məxluq. Başqa sözlər də istifadə etmək olar amma buna yaraşan budur.

bayguw rustemin ozudu.werefsizler

Elxan Zaman Sülyman Rüstəmin Əliyağa Vahidə işilməyini eşitmisiz? Rəhmətlik Əliağa da ona çox gözəl, yeddi qatından keçən cavab verir… ))

Elxan Zaman Süleyman Rüstəmin səviyyəsi bu misralarından bilinir:
Layka qardaşımız edir göydə ham-ham
Biz də baxıb alırıq ilham.
Adam rəsmən itlə qardaş olub… )

Zohrab Ismayil Birinci dəfədir duyuram bunu, Süleyman Rüstəmdən bunu gözləmək olardı. Amma diqqətimi başqa bir şey çəkdi: dil. Aydın görünür ki, Sovet imperiyası zaman-zaman bizim dilimizi dəyişdirib və Anadolu türkcəsindən uzaqlaşdırıb. Bir sözlə indi danışdığımız dil, Sovetlərin bizə sırıdığı bir dildir.

Ağaverdi Ruşanov Qoyde hurur layka ham-ham, biz yerde aliriq o dan ilham. Buda yeke qulagindir.

Metanet Ismayil Allah süleyman kimi satqın şairlerimizin hamısına lenet etsin Amin.

Süleyman Rüstəm zəif şair də olsa, onun dəqiq sintaksisi vardı, mübtədasıyla xəbəri həmişə uzlaşıbı, onun şeirlərindən heç olmasa savadlı yazı öyrənmək olar! (Fatimə Kərimli yazıları köçürəndə çoxlu səhvlərə yol verib — bunlar Süleyman Rüstəmin günahı deyil)

Və əgər Tofiq Yaqublunun dəstəkçiləri, ardıcılları savad cəhətdən bu gündədirlərsə, Azərbaycanı nə gözləyir?

O ki qaldı guya bolşeviklərin bizim dilimizi dəyişməyinə, bu, ağ yalandır. Dilimizi Cavid kimi şairlər dəyişirdilər. Əli bəy Hüseynzadə kimi xadimlər dəyişirdilər. Bolşeviklər gələndə xalqımız “yüz, yok, alev, imdi, kadar; yakdı; çok; uzak; boşkab” demirdi, “yox” əvəzinə “yok” deyən azərbaycanlıların millət kimi varlığını inkar edənlər, bizi osmanlıların kiçik və  intellekt cəhətdən geri  qardaşlarına çevirmək istəyənlər idi. Əgər “yox”u, “alov”u, “indi”ni bolşeviklər xilas ediblərsə, onlara ancaq minnətdar ola bilərik…

30.08.16 Samara