A.V. KOLTSOV. QOCANIN NƏĞMƏSİ

                           

 

Yəhərlərəm atımı,

Atımı-qanadlımı.

Şahindən iti, yeyin,

Çaparam, uçaram mən.

 

Düzləri, dənizləri,

Ötüb, keçib gedərəm.

Çataram, haraylaram,

Gəncliyimi geriyə.

 

Qayıdaram yenə mən,

Dəliqanlı, şux, zirək.

Gözəllərin xoşuna,

Gələrəm əvvəlki tək.

 

Əfsus! Bir yol tapılmaz,

Bir yolluq gedənlərə!

Doğmayacaq heç zaman,

Günəş necə ki, qərbdən!

1830

Реклама

A.V. KOLTSOV. QOCANIN NƏĞMƏSİ

Yəhərlərəm atımı,

Atımı-qanadlımı.

Şahindən iti, yeyin,

Çaparam, uçaram mən.

 

Düzləri, dənizləri,

Ötüb, keçib gedərəm.

Çataram, haraylaram,

Gəncliyimi geriyə.

 

Qayıdaram yenə mən,

Dəliqanlı, şux, zirək.

Gözəllərin xoşuna,

Gələrəm əvvəlki tək.

 

Əfsus! Bir yol tapılmaz,

Bir yolluq gedənlərə!

Doğmayacaq heç zaman,

Günəş necə ki, qərbdən!

1830

ROBERT FROST. QOŞQU ATI

T1520565_05

THE DRAFT HORSE

 

Fənər sönüb, meşədə,

Ağ qaradan seçilmir.

Əfəl arabamızı,

At çəkir, çəkə bilmir.

 

Ağaclıqdan bir nəfər,

Çıxıb yapışdı atdan.

Soxdu yekə bıçağı,

Düz qabırğası altdan.

 

At çökdü, şaqqıltıdan,

Diksindik – sındı dişlə.

Boğuq uğultu dindi,

Zülmətində meşənin.

 

Sən də, mən də taleyə,

Boyun əyib duranıq.

Nə inciyib kin yığar,

Nə dünyanı qınarıq.

 

Ya bu kəs özü, onun,

Tapındığı kəs ya da.

İstəmiş düşüb gedək,

Qalan yolu piyada.

 

       “İN THE CLEARİNG”  toplusundan. Tərc.: 22 aprel 2008, Samara.

 

 

Delviq. Tənha ay duman içrə üzür, yırğalanırdı…

DELVİQ

Tənha ay duman içrə üzür, yırğalanırdı,

Tənha igid təpədə ah çəkib odlanırdı.

Toxunmurdu məyus at nədənsə tər otlara.

“Yarıma çatdır məni, sadiq atım, çaparaq.

Əbəs deyil sinəmi üzən əzablı ahlar,

Əbəs deyil ürəyim mənə nəsə pıçıldar.

Əbəs deyil yemirsən məyus-məyus duraraq,

Yarıma çatdır məni, sadiq aıım, çaparaq.”

Birdən götürüldü at, igid gaynadı, coşdu,

Əziz, qorxulu yurda o bir ox kimi uçdu.

Gecə keçdi,ağardı palıdlıqdakı kilsə,

Kişnədi, şahə qalxdı at təzə qəbir üsdtə

1820