(TO E.T.)
Mürgülədim. Açıq şeir kitabın
Düşdü sinəm üstə. Qəbir daşına
Çəkilmiş göyərçin qanadları tək –
Səndən o, yuxumda bəlkə danışar.
Həyatda düşməyən şans ələ düşsə
Yuxuda, deyərdim sən əvvəl əsgər,
Sonrasa şairdin. Şərəf gətirdin,
Ölümünlə şair-əsgər nəslinə.
Deyirdik ki, qalmaz deyilməmiş söz
Aramızda. Qardaş, təkcə bu qalıb –
O zaman deyilə bilməyən – kimçin
İtkidir, kimçinsə qazanc Qələbə?
Mərmi yaxaladı Vimidə səni,
Elə gəlirdi ki, bitdi o anda
Sənin müharibən. Mənimki isə
Yalnız indi bitir – belə baxanda.
Bilirəm, əlbəttə, yenildi düşmən,
Qaçıb sağ qalanı Reyni adladı.
Nə fayda, bunları deyə bilmirəm
Sənə ki, üzündə görəm şadlığı.
ingiliscədən tərcümə
2000-ci illərin əvvəli, Samara
++++++++++++++++++++++++
I slumbered with your poems on my breast
Spread open as I dropped them half-read through
Like dove wings on a figure on a tomb
To see, if in a dream they brought of you,
I might not have the chance I missed in life
Through some delay, and call you to your face
First soldier, and then poet, and then both,
Who died a soldier-poet of your race.
I meant, you meant, that nothing should remain
Unsaid between us, brother, and this remained—
And one thing more that was not then to say:
The Victory for what it lost and gained.
You went to meet the shell’s embrace of fire
On Vimy Ridge; and when you fell that day
The war seemed over more for you than me,
But now for me than you—the other way.
How over, though, for even me who knew
The foe thrust back unsafe beyond the Rhine,
If I was not to speak of it to you
And see you pleased once more with words of mine?
xeyrulla xayal 