Hələ yaşayırsa, Apollon, əgər,
Səni Fessalyada yandıran istək,

İşıqlı saçları, illər ötərək,

Unutdurmayıbsa indiyə qədər:

 

Sən üz döndərəndə bizə üz verən

Şaxtadan, amansız, sərt havalardan

Müqəddəs dəfnəni qoru, ona bir zaman,
Sən bağlı olmusan, sonralarsa mən.

 

Bu acı həyatda dəstəyin olan,

Sevgili ümidin qüdrəti ilə

Təmizlə havanı işığa çıxaq.

 

Heyrət eləyərik, görüb o zaman,

Çəməndə oturub Donna səninlə

Əliylə özünə kölgə salaraq

 

italyancadan tərcümə

28. 07. 2026, Samara

++++++++++++++++

FRANCESKO PETRARKA

 

Apollo, s’anchor vive il bel desio
che t’infiammava a le thesaliche onde,
et se non ài l’amate chiome bionde,
volgendo gli anni, già poste in oblio:

dal pigro gielo et dal tempo aspro et rio,
che dura quanto ’l tuo viso s’asconde,
difendi or l’onorata et sacra fronde,
ove tu prima, et poi fu’ invescato io;

 

et per vertú de l’amorosa speme,
che ti sostenne ne la vita acerba,
di queste impressïon l’aere disgombra;

sí vedrem poi per meraviglia inseme
seder la donna nostra sopra l’erba,
et far de le sue braccia a se stessa ombra.