Adamsız bir çöldə tələsmədən mən,

Vargəl eləyirəm fikirli, tənha.

Gözüm ayağımın baxır altına,
Görsəm, uzaqlaşım insan izindən.

 

Ayrı müdafiə varmı, nə bilim,

Məni yayındıra yad marağından.

Biləcək içimdir məni yandıran,
Üzümdə sevinci sönük görsə kim.

 

Çünki meşələrə, dağlara, çaya.
Məbin həyatımın başqalarından,
Gizli təbiəti bəllidir belə.

 

Elə yabanı yol tapmıram amma,

Sevgi izə düşüb tapmasın asan,

Yenə danışmayaq bir-birimizlə.

 

italyancadan tərcümə

29.07. 2026, Samara

+++++++++++++++++++

FRANCESKO PETRARKA

 

Solo et pensoso i piú deserti campi
vo mesurando a passi tardi et lenti,
et gli occhi porto per fuggire intenti
ove vestigio human l’arena stampi.

Altro schermo non trovo che mi scampi
dal manifesto accorger de le genti,

perché negli atti d’alegrezza spenti
di fuor si legge com’io dentro avampi:

 

sì ch’io mi credo omai che monti et piagge
et fiumi et selve sappian di che tempre
sia la mia vita, ch’è celata altrui.

 

Ma pur sí aspre vie né sí selvagge
cercar non so ch’Amor non venga sempre
ragionando con meco, et io co’llui.