AĞƏNNƏNİN ÖLÜMÜNÜN ON İLLİYİNƏ

 

Изображение 301

Qiyamət  günü var, nəhayət, gələr,

Qalxaraq hüzurda əyərik boyun.

Ümidlə ölərik, o günə qədər,

Keçər bəlkə min il, bəlkə də milyon.

 

 

Hüzurda durarsan hamı kimi sən,

Çaşar, sarsılarsan həyəcanından.

Elə bil baldızdan qorxub əsərsən,
Elə bil zəhmiylə basar öz balan.

 

 

 

Qorxarsan atandan, müəllimindən,
Ya da briqadirdən qorxduğun sayaq.

Elə bil ki polis, məmur indi də,
Burda səni söyüb yamanlayacaq.

 

 

Toxtarsan, qəfildən bir səs ucalcaq,

Danışan bilməzsən kimdi ya nədi.

Haqq-hesab istəməz,  soruşar ancaq:
“Cahangirin qızı, dincələ bildin?”

 

02. 04. 2019

Samara

Реклама