VLADİSLAV XODASEVİÇ. GÜZGÜ QABAĞINDA

hodasevich

Перед зеркалом

 

             Nel mezzo del cammin di nostra vita[i]

 

Mən, mən, mən! Bu vəhşi söz axı nədir!

Yəni güzgüdəki mənəm doğrudan?

Məgər beləsini anam sevirdi?

Rəngi boz, saçları ağarıb gedir,

Çoxbilmiş, hər şeydən xəbərdar ilan…

 

 

Daça ballarında rəqs edən oğlan 

İsti yay günləri Ostankinoda

Mən idim? İndisə hər cavab ondan,

Ağzından hələ də süd iyi vuran,
Şairlərdə kin və qorxu oyadar!

 

 

Hanı gecələrin söz güləşində,
Qorxmadan ortaya atılan oğlan?

Doğrudanmı mənəm haçandan indi,
Əgər söhbət düşsə faciədən də,
Zarafata basan ya da ki, susan?

 

 

Fəlakətli həyat yolunu hərçənd,
Həmişə belədir yarı keçəndə,

Özün də bilmirsən hansı səbəbdən,

Görürsən səhrada dolaşmısan sən,

Gözdən itib gedib öz izlərin də.

 

 

Məni bəbir deyil həmlələriylə,

Paris çardağına küyüdüb salan

Və keçmişimdə də yox Virgililər,
Çərçivə içində doğru söyləyən,
Şüşə təkliyi var indi haçandan.

 

İyul 1924

Ruscadan tərcümə

09-10. 04. 2019, Samara

 

Перед зеркалом

             Nel mezzo del cammin di nostra vita

 

 

Я, я, я! Что за дикое слово!

Неужели вон тот — это я?

Разве мама любила такого,

Желто-серого, полуседого

И всезнающего, как змея? Читать далее

Реклама