MİLLƏTİ TOYUQ-CÜCƏ YERİNƏ QOYAN KİMDİR?

Bir neçə ay əvvəl Mirzə Əlilin “Azərbaycan toyuqların vətənidir” felyetonu bəzi soydaşıarımızda elə hiddət doğurmuşdu ki, az qalırdılar yazıq Mirzə Əlili öldürsünlər. Əslində Mirzə Əlil nə Azərbaycanı, nə azərbyacanlıları təhqir etmək fikrində olmayıb. Felyeton İlham Əliyevin doğum gününə Sumqayıtda bişirilən torta həsr olunmuşdu. Zarafatla deyilirdi ki, Azərbaycan elə tortun vətənidir. Torta yumurta işləndiyindən, belə çıxır ki, Azərbaycan yumurtannın da vətənidir. Yumurtanı da, bir  filmdə deyildiyi kimi, toyuq doğur. Yəni Azərbaycan toyuqların da vətəni olur, yəni toyuq əvvəlcə Azərbaycanda yaranıb, dünyaya gəlib. Burda nə təhqir var?

1992-ci ildə əvvəllər ancaq toyuq fermalarına müdirlik eləmiş Abbas Abbasov Azəərbaycanın baş nazirinin müavini təyin edilir. Bəs onda bizim millət niyə narazı olmadı?  Azərbaycan xalqının o vaxtkı ağır vaxtında ferma müdirindən sanballı adam tapılmadı?

Bu yaxınlarda Abbas Abbasov Samaraya təşrif buyurmuşdu və məclisi ələ alıb elə qışqır-bağır salmışdı ki, elə bil qabağındakılar bir sürü toyuqdurlar. Burda bir məmur xanım yazır ki, Rusiya azərbaycanlıları gərək Abbasovla fəxr eləyələr. Ay xanım, sən də bizi toyuq sayırsan?

İndi Azərbaycanın hökumət qəzeyi yazır ki, Laçını ermənilərə verən elə Abbaov olub. Bunun belə olub-olmadığını deyə bilmərəm. Həm də çox təəccüblüdür ki, hökumətin gözü iyirmi ildən sonra açılıb.  Ancaq mən Zəngilanın son həftələrini göstərən videoxronikaya baxmışam. Küçədə iyirmi-otuz kişini komandir olduğu güman edilən bir nəfər sıraya təpilkə, şilləylə sıraya düzür, onları qeyrətli olmağa çağırır, əsgərə oxşamayan bu kişilər isə harasa naməlum istiqamətə baxırlar – bilinir ki, bunlardan döyüşçü olmaz… Araz qırağına yığılmş arvad-uşaq, hələ müharibə yaşamamış, ancaq didərgin olmuş bu adamlar illərlə həbs düşərgəsində olmuş məhbusları xaırladırlar, qışqırıb-bağıran, höküməti iştirakını tələb edənlər var… Sonra onlar çaya girib İrana keçəcəklər… Bu səhnələrə baxan heç kim deməz ki, bu insanların arxasında dövlət var, hökumət var. Və cənab Abbasov elə o vaxt baş nazirin birinci müaviniydi. Və əlbəttə, cənab Abbasov  Bakıda rahat kabinetdə yox, zəngilanlıların, cəbrayıllıların, qubadlıların yanında olmalıydı. Rayonu rayon dalınca düşmənə verən məmur əgər indi də liderlik şövqündədirsə, o, insanlara toyuq-cücə kimi baxmırmı?

Və Mirzə Əlilin məsum zarafatından inciyən adamlar bu boyda təhqirdən niyə incimirlər?

 

Mirzə ƏLİL

 

Реклама

ДЕДУШКА, ВОЗЬМИ МЕНЯ ОТСЮДА

nar

Самара очень экономный город, город доведенного до совершенства минимализма. Тут всего понемногу. Вернее, тут всё по одной штуке.
В Самаре  один губернатор – Меркушкин.
В Самаре один мэр – Азаров.
В Самаре один  спикер – Сазонов.
В Самаре одна партия – «Единая Россия»
В Самаре одна река – Волга. Правда, есть вторая, Самара, но самарчане в нее плюют.
В Самаре один профессор – Кабытов.
В Самаре один краевед – Завальный.
В Самаре один композитор – Левянт.
В Самаре один поэт – Лейбград.
В Самаре один футбольный обозреватель – Лейбград.
В Самаре одна газета – «Волжская коммуна», которая пишет об одном губернаторе, который каждый раз оказывается лучше предыдущего.
В Самаре журналистов вообще нет, они почему-то не растут, видимо, чтобы они росли, надо сначала сажать, но никто этим занимается, дело, видимо, не прибыльное.
В Самаре один дирижер – Щербаков.
В Самаре один режиссер – Монастырский.
В Самаре одна большая дорога, которая завалена пробками.
В Самаре один кинокритик – Бондаренко, который знает одно не самарское слово: «инцестуальный».
В Самаре одна музыка – «Самара городок».
Господи, как я тут оказался…

O BƏYOV OLMASIN, BU BƏYOV OLSUN

Minlərlə azərbaycnlı “Toğrul Nərimanbəyovun harda basdırmağınl istərdiniz: Bakıda ya Parisdə?” sualına “Əlbəttə, Bakıda!” cavabını veriblər.

Prezident İlham Əliyev də “Əlbəttə, Bakıda” cavabını verib, ancaq əlavə edib ki, Nərimanbəyovun yox, İbrahimbəyovun basdırılmağını istərdi.