Вчера еще в глаза глядел…

Gözü gözümdəydi dünənə qədər,

Gözünü gözümdəm gizlədir indi.

Nəğməli quşlarla açardı səhər,

İndi torağaylar quzğuna döndü.

Kütəm mən, sən isə ağıl şələsi,

Sən cavan, mən isə ölüb getmişəm.

Bütün qadınların tanış naləsi:

“Əzizim, de, sənə mən nə etmişəm?”

Ona göz yaşı su, ona – su qan da,

Göz yaşında, qanda mən də yuyundum.

Sevgi ana deyil, ögey anadır,

Məhkəmə, mərhəmət ummayın ondan.

Gəmilər aparır sevgililəri,

Onlar ağ yollarda itib-batır həm.

Və dünya boyunca nalə yüksəlir:

“Əzizim, de, sənə mən nə etmişəm?”

Dünən yıxılırdın ayağıma sən,

Ulu səltənətdim, ucaydı taxtım.

Boşaltdı hər iki əlini birdən,

Paslı qəpik kimi itdi həyatım.

Uşaq qatili tək hakim önündə,

Durmuşam elə bil – üzdə qorxu, qəm.

Bunu soruşaram cəhənnəmdə də:

“Əzizim, de, sənə mən nə etmişəm?”

Divardan, qapıdan soruşuram mən:

“Bəlkə siz deyəsiz günahım nədir?”

Deyirlər: “Yoruldu öpüşlərindən,

Başqa birisini öpür indi də”.

Odda yaşamağı öyrədib mənə,

Elə bir diyara atdı  — soyuq, nəm.

Budur törətdiyin, deyirəm yenə:

“Əzizim, de, sənə mən nə etmişəm?”.

Etiraz eləmə, bilirəm nə var

Məşuqə deyiləm – açılıb gözüm.

O yerdən ki, Sevgi gedər, qovular,

Ora bağban Ölüm yetirər özün.

Vaxtsız ağacları silkələməyin,

Nə xeyri? Vaxtında düşər yetişən.

• Bağışla, hər şeyi, bağışla məni:

Əzizim, gör sənə mən nə etmişəm!”

14 iyun 1920

tərcümə: 10-11oktyabr 2014 Samara

У камина, у камина…

Gecə keçir, mən hələ,

Soba qırağındayam

Dayanmadan, durmadan,

Oğlumu yelləyirəm.

Nil üzüylə, kaş, bala.

Sən üzəydin səbətdə.

Əziz atan unutdu

Ki, gözəl bir oğlu var.

Daha şişdi dizlərim —

Beşikdə şah yellənir.

Gecə keçir, yerinə,

Başqa bir gecə gəlir.

Həcər də pıçıldayar

Beləcə İsmayıla:

“Atan unutdu, bala,

Belə gözəl oğlu var”.

Könlüm şahı, yetərkən,

Sən ata şöhrətinə.

Şahanə təntənələr

Bilərsən ötəridir.

Bir başqası qəm çağı,

Beşik yellər, pıçıldar:

“Gözəl oğlunu artıq,

Atan çıxardı yaddan”.

2 fevral 1917

tərcümə: 10. 10. 2014

                      Мировое началось во мгле кочевье…

Zülmətdə bir dünya köçü baş verir,

Ağaclar harasa baş alıb gedir.

Salxımlar dolaşır – şərabla dolu,

Evlərin arası – ay, ulduz yolu.

Çaylar geri axır – yanına mən də,

İstəyirəm gəlib yatam sinəndə.

14 yanvar 1917

tərcümə: 9 oktyabr 2014

                                               А когда – когда-нибудь – как в воду…

Haçan ki – haçansa – suya düşən tək

Sən həyat yoluna düşüb gedərsən.
Göstər aləmə ki, ilan nəsliyik:

Unut – evi, məni, şerimi də sən.

Bir şeyi bil: sabah qarıyacaqsan,

Troyka sür, oxu, Yarda xumarlan.

Mavigöz qaraçı qızı tık yaşa,

Unutma, tay deyil sənə bir insan —

Qoy səni hər yetən alsın ağuşa.

Paris bulvarları necə də yanır!

(Bir neçə milyon göz – başa düşürsən?!)

Dinir coşqun Madrid gitaraları!

(Onlardan yazmışam – dönə-dönə mən!)

Açıq gözlərində həvəsdir yanan,

Yelkənlər qabarıb  — sənə uğurlar!

Bir şeyi bil: sabah qarıyacaqsan,

Unut, əziz balam, qalan hər nə var.

11 iyun 1917

tərcümə: 8 oktyabr 2014 Samara 

Любовь! Любовь! И в судорогах и в гробе…

Eşqim! Həm azarda, həm də məzarda

Coşaram, çaşaram, həmlə çəkərəm.

Əzizim! Mən sənə demərəm vida,

Torpağa gömüləm, göyə çəkiləm.

İki gözəl qanad verilmib mənə –

Niyə sinəm üstdə dözüm pudlara?

Dilibağlııların, başəyənərin,

Miskin ölkəsində say artırmatam.

Açaram qolları — və büllur bədən,

Bircə çırpınışla, ölüm, qurtular,

Sənin qundağından! Əriyib gedər,

Qar min verst ətrafda,  meşə od alar.

Və əgər bükərək qanadalarımı,

Qoysam aparsınlar qəbiristana,

Ancaq onunçun ki, zülməti yarıb,

Şeir tək oyanam, qönçə tək yanam.

noyabr 1920

tərcümə: 07 oktyabr 2014 Samara