Məşədi İbad Gülnaza nişanlananda öz-özünə deyir: “Qorxuram o cür evdə böyümüş qızın ürəyi burda darıxa” və o dəqiqə də əlavə edir: “Ağzı nədir, sabah dükana gedəndə yekə bir qıfıl alacağam, qapını qıfıllayacağam, o yan-bu yan eləsə də, döyəcəyəm”.
İlham Əliyevlə Xədicə İsmayılovanını mübasibətləri də elə bunu xatırlaıdır. Avropaları görüb gəlmiş Xədicənin Azərbaycanda darıxacağından qorxan İlham Əliyev onu qıfıllayır…
Valllah, belə görünür ki, İlham Əliyev Xədicəyə vurulub…
Xeyli azərbaycanlı adları var ki, onlar addan çox xasiyyətnamədir, arayışdır və hətta əmək kitabçasıdır.
Məsələn, Həsənqulu!
Bu adı eşidən kimi bilirsən ki, bu adamın işinin adı nədir, bilirsən ki, Həsənin yanında qulluq edir, Həsənin yanında qulluq edən adamın xasiyyətini də təxmin etmək olar. Bu insandan arayış da istəmək artıqdır, adından hər şey bilinir.
Heydərqulu!
Bəh-bəh! Vaxtında mənim adımı Heydərqulu qoysaydılar, indi mən kişinin oğlundan yaxşı pensiya da istəyə bilərdim…
Çox təəccüblənirəm ki, niyə indi azərbaycanlılar oğlan uşaqlarının adını İlhamqulu qiymurlar. Gözəl addlır! Həm də elə bil ki, uşaq anadan olandan prezident aparatında işləyir…
Bəh-bəh…
Əvvəllər mənim yanımda deyəndə ki, gözzzəl milətik, cin atına minirdim. İndi bu adlar yadıma düşdü, gördüm doğrudan da gözzzəl millətik…
Mirzə Əlil
12.10. 2014
Вчера еще в глаза глядел…
Gözü gözümdəydi dünənə qədər,
Gözünü gözümdəm gizlədir indi.
Nəğməli quşlarla açardı səhər,
İndi torağaylar quzğuna döndü.
Kütəm mən, sən isə ağıl şələsi,
Sən cavan, mən isə ölüb getmişəm.
Bütün qadınların tanış naləsi:
“Əzizim, de, sənə mən nə etmişəm?”
Ona göz yaşı su, ona – su qan da,
Göz yaşında, qanda mən də yuyundum.
Sevgi ana deyil, ögey anadır,
Məhkəmə, mərhəmət ummayın ondan.
Gəmilər aparır sevgililəri,
Onlar ağ yollarda itib-batır həm.
Və dünya boyunca nalə yüksəlir:
“Əzizim, de, sənə mən nə etmişəm?”
Dünən yıxılırdın ayağıma sən,
Ulu səltənətdim, ucaydı taxtım.
Boşaltdı hər iki əlini birdən,
Paslı qəpik kimi itdi həyatım.
Uşaq qatili tək hakim önündə,
Durmuşam elə bil – üzdə qorxu, qəm.
Bunu soruşaram cəhənnəmdə də:
“Əzizim, de, sənə mən nə etmişəm?”
Divardan, qapıdan soruşuram mən:
“Bəlkə siz deyəsiz günahım nədir?”
Deyirlər: “Yoruldu öpüşlərindən,
Başqa birisini öpür indi də”.
Odda yaşamağı öyrədib mənə,
Elə bir diyara atdı — soyuq, nəm.
Budur törətdiyin, deyirəm yenə:
“Əzizim, de, sənə mən nə etmişəm?”.
Etiraz eləmə, bilirəm nə var
Məşuqə deyiləm – açılıb gözüm.
O yerdən ki, Sevgi gedər, qovular,
Ora bağban Ölüm yetirər özün.
Vaxtsız ağacları silkələməyin,
Nə xeyri? Vaxtında düşər yetişən.
Əzizim, gör sənə mən nə etmişəm!”
14 iyun 1920
tərcümə: 10-11oktyabr 2014 Samara
У камина, у камина…
Gecə keçir, mən hələ,
Soba qırağındayam
Dayanmadan, durmadan,
Oğlumu yelləyirəm.
Nil üzüylə, kaş, bala.
Sən üzəydin səbətdə.
Əziz atan unutdu
Ki, gözəl bir oğlu var.
Daha şişdi dizlərim —
Beşikdə şah yellənir.
Gecə keçir, yerinə,
Başqa bir gecə gəlir.
Həcər də pıçıldayar
Beləcə İsmayıla:
“Atan unutdu, bala,
Belə gözəl oğlu var”.
Könlüm şahı, yetərkən,
Sən ata şöhrətinə.
Şahanə təntənələr
Bilərsən ötəridir.
Bir başqası qəm çağı,
Beşik yellər, pıçıldar:
“Gözəl oğlunu artıq,
Atan çıxardı yaddan”.
2 fevral 1917
tərcümə: 10. 10. 2014
Известно, что лидеры двух ядерных держав Путин и Ким Чен Ын близко дружат, много разговаривают по скайпу, дистанционно проводят военные игры и даже в шутку стреляют друг в друга ядерными боеголовками. Так вот недавно Путин во время одной из этих игр случайно попал в бедро Ким Чен Ына. Корейские врачи вовремя вынули боеголовок из бедра лидера, хотя Ким Чен Ын по сей день продолжает хромать. Путин очень сожалеет о случившемся…
Əkrəm Əylisli səhər tezdən durub nəvəsinə deyir:
Nəvəsi deyir:
Əylisli məzəmmətlə başını yelləyir.
Oğlu söhbətə qarışır:
Mirzə Əlil
Мировое началось во мгле кочевье…
Zülmətdə bir dünya köçü baş verir,
Ağaclar harasa baş alıb gedir.
Salxımlar dolaşır – şərabla dolu,
Evlərin arası – ay, ulduz yolu.
Çaylar geri axır – yanına mən də,
İstəyirəm gəlib yatam sinəndə.
14 yanvar 1917
tərcümə: 9 oktyabr 2014
А когда – когда-нибудь – как в воду…
Haçan ki – haçansa – suya düşən tək
Sən həyat yoluna düşüb gedərsən.
Göstər aləmə ki, ilan nəsliyik:
Unut – evi, məni, şerimi də sən.
Bir şeyi bil: sabah qarıyacaqsan,
Troyka sür, oxu, Yarda xumarlan.
Mavigöz qaraçı qızı tık yaşa,
Unutma, tay deyil sənə bir insan —
Qoy səni hər yetən alsın ağuşa.
Paris bulvarları necə də yanır!
(Bir neçə milyon göz – başa düşürsən?!)
Dinir coşqun Madrid gitaraları!
(Onlardan yazmışam – dönə-dönə mən!)
Açıq gözlərində həvəsdir yanan,
Yelkənlər qabarıb — sənə uğurlar!
Bir şeyi bil: sabah qarıyacaqsan,
Unut, əziz balam, qalan hər nə var.
11 iyun 1917
tərcümə: 8 oktyabr 2014 Samara
xeyrulla xayal 