Coquetterie posthume
Çəkiclə, mismarla qapaq vurmağa,
Tabutuma, ölsəm, siz tələsməyin.
Bir az ənlik çəkin yanaqlarıma,
Bir az gözlərimə qara da çəkin.
İstəyirəm bağlı tabutumda mən,
Necə o, eşqini mənə açan vaxt
Qalsın yanağımda allıq əbədən,
Qara silinməsin gözümdən daha.
Kəfən istəmirəm qəşəng, bahalı.
Bəyaz qırçınlarla bəzədilmiş ağ
Muslindən tikilmiş paltarım ola,
Laylana üstündə düz on üç balaq.
O məni bəyəndi elə bu donda.
O bir xatirə tək əzizdir mənə.
Onun baxışıyla don dualandı,
O vaxtdan geyməzdim omu əynimə.
Nə sarı çiçəklər yanıma qoyun,
Nə də işləməli nalça istərəm.
Şəlalə hörüklü başım uyusun,
Öz krujevalı balıncım üstdə.
Bu balınc şahiddir dəli gecələr,
Baş-başa vermişik necə yataqda.
Saysız öpüşləri sanayıb hədər,
Qondolanın qara örtüyü altda.
Yumşalar əllərim dönər ağ muma,
Barmağı barmağa ibadət calar.
Papanın Romada dualadığı,
Siz opal təspehi salın qoluma.
Heç kim indiyəcən dura bilməyən,
Yataqda sıxaram sinəmə onu.
Ağzıma tökülər onun diliylə,
“Atamız” duası, bir də Osanna.
Fransızcadan tərcümə
17.09. 2018, Samara
+++++++++++++++++++++++
Théophile GAUTIER
1811 — 1872
Coquetterie posthume
Avant de clouer mon cercueil,
Un peu de rouge à la pommette,
Un peu de noir au bord de l’oeil.
Rester éternellement rose
Avec du kh’ol sous mon oeil bleu.
Pas de suaire en toile fine,
Mais drapez-moi dans les plis blancs
De ma robe de mousseline,
De ma robe à treize volants.
C’est ma parure préférée ;
Je la portais quand je lui plus.
Son premier regard l’a sacrée,
Et depuis je ne la mis plus.
Posez-moi, sans jaune immortelle,
Sans coussin de larmes brodé,
Sur mon oreiller de dentelle
De ma chevelure inondé.
Cet oreiller, dans les nuits folles,
A vu dormir nos fronts unis,
Et sous le drap noir des gondoles
Compté nos baisers infinis.
Entre mes mains de cire pâle,
Que la prière réunit,
Tournez ce chapelet d’opale,
Par le pape à Rome bénit :
Je l’égrènerai dans la couche
D’où nul encor ne s’est levé ;
Sa bouche en a dit sur ma bouche
Chaque Pater et chaque Ave.
xeyrulla xayal 