TEOFİL QOTYE. QIŞ FANTAZİYALARI

gautier_big-min

     Fantaisies d’hiver

I.

Çöhrə avazıyıb, burun qızarıb,

Püpitrsə tamam buz içindədir.

İlin fəsilləri mövzusunda qış,
Solo ifa edir indi səhnədə.

 

Oxuyur, özünə arxayın deyil,

Səsi də titrəyir, hava da köhnə.

Donmuş ayağıyla həm ölçü döyür,
Eyni zamanda da dabanını həm.

 

Hendel tək təlaşla titrədiyindən,

Parikdən silkinib gedir pudrası,

Əl çəkir boynunun ardına hərdən,

Qorxur ki, başını tamam qar basa.

 

II

Qəfildən buzlarla qapanıb qalıb.

Üzərkən Tyüilri hovuzunda qu,

Bağlarda səyindən qarın, qırovun,

Ağaclar ağ-gümüş krujevalı.

Gül-çiçək yaradır, dəstə düzəldir,

Şaxta köşk içində vazı bəzəyir;

Gözün hara baxsa qar üzərində,

Ulduz tək parlayır quşların izi.

Pyedestal üstdə yarı geyimli,

Venus Fokionla qol-boyun olub,

Qış özü yaradıb model elə bil,

“Üşüyən qız”ına  Klodionun.

III

Qadınlar keçirlər ağaclar altda,
Hamı sincab, dələ xəzi içində.

İlahə mərmərdən yonulubsa da,
O da qış donuna bürünür indi.

 

Anadiomenli Venus rotonda,
Geyinib əyninə kapyuşonuyla,

Külək döyəcləyər Floranı da,

Xırda əllərini muftaya salar.

 

Və Kuazevoksun, bir də Kustunun,
Elə üşüyür ki çoban qızları,

Boyunlarındakı şarfın üstünə,
Onlar bu havada xəz dolayırlar.

 

IV

Şimal, qabağına Paris dəbinin,
Mantolar çıxarır ağır, bahalı,

Afina qızını Skif elə bil,
Ayı dərisinə büküb bağlayır.

 

Şimal Palmirası təzələnmədə,
Qış ona müxtəlif bəzəklər vurur.

Ətraf dəbdədəli rus xəzidir,

Vetiver qoxusu dəlir burnunu.

 
Və Həzz də alkovda uğunub gedir,

Çılpaq Amurları qoyub arxada,
Miloslu Venusun bəyaz bədəni,
Kürən bir dəridən üzə çıxanda.

V

Gedirsiz duvağın altda qayğısız,
Qısqanc baxışlara məhəl qoymadan.

Üşüyər Əndəlis ayaqlarınız,

Çıxsanız bu qarda küçəyə amma.

Şaxta qəlib kimi alıb bərkidir,
Xırda ayaqlardan düşən izləri.

Bəyaz xalçasını hər yerə sərib,

Hər addımda sizin adları yazır.

 

İşi anlayaraq qaraqabaq ər,

Gəlib yetişəcək gizli yuvaya.

Ordasa yanağı qırmızı hələ,

Amur qucaqlayır Psixeyanı.

 

QEYD: 1858-59-cu ilin qışında Teofil Qotye Moskvada və Peterburqda olmuşdur.

Fransızcadan tərcümə

21-22.09. 2018

Samara

Реклама

MƏN DƏ, VAXT VAR İDİ, ŞƏRAB İÇƏRDİM…

                                             Balaş Nurunun xatirəsinə

Mən də, vaxt var idi, şərab içərdim,

Sovetdə tapılan nə varsa daddım.

Dostluğa özümdən böyük seçərdim,

Boydan balacaydım, çoxdu iddiam.

 

Sağlıqlar deyərdim fəlsəfi, ağır,
Deyib öz gözümdə olurdum uca.

Hərdən eşidənlər ağlayırdılar,
Özüm ağlayırdım çox zaman ancaq.

 

 

İçib çiyinlərdə çox ağlamışam,
Mənim də çiynimdə çox ağlayıblar.

Olub ki, çiyində aparılmışam,
Gedə bilməmişəm öz ayağımla.

 

 

Ayılıb görmüşəm ayrı yerdəyəm,
Özgədir divarlar, döşəmə, tavan.

Ancaq yaxşı yerdir, həndəvərimdə,

Var nə arzulasa başı ağrıyan.

 

Ürək bulansa da, baş ağrısa da,

Bilmişəm, üzünü hələ görmədən:
Məni dar ayaqda atmayan insan,

Həm etibarlıdır, doğmadır həm də…

 

21.09. 2018

Samara