Архивы

Robert FROST. TORPAĞA QAYIDIŞ (TO EARTHWARD)

Дек21

Nə şirinmiş dodaqda

Sevgi – can üzülürdü;

Ayrılmışdım torpaqdan

Mən havada üzürdüm.

 

Yan-yörəm şirin-şəkər.

Axşamlar təpəlikdə

Hansı gizli çeşmədən,

Müşk axıb tökülürdü?

 

Sevda dolu qoxudan
Baş hərləndi, ağrıdı.

Barmağıma axanda,

Şeh ardıc yarpağından.

 

Gənc idim, şirinlikdən,

Bədən xumarlanırdı.

Bir ləçək ilişəndə,

Qızarır, qanayırdı.

 

Deyil sevincin acı,

Qəlb daha. Ağrı dadı

Verməyən duz möhtacı.

İstərəm duyum-dadım,

 

Sevdanın axıtdığı

Göz yaşı ləkəsini.

Qabıq acısı, yanıq

Mixək dadı xoş mənə.

 

Çəməndə ya qum üstdə,

Uzanaram qoyaraq,

Başımı qolum üstdə —

Qol keyiyər, ağrıyar.

 

Azdır hələ bu ağrı,

Bir qüvvə arzularam

Duya biləm torpağı,

Bütün əzalarımla.

ingiliscədən tərcümə

2000-ci illərin əvvəli, Samara

+++++++++++++++++

Robert FROST

To Earthward

 

Love at the lips was touch
As sweet as I could bear;
And once that seemed too much;
I lived on air

That crossed me from sweet things,
The flow of — was it musk
From hidden grapevine springs
Down hill at dusk?

I had the swirl and ache
From sprays of honeysuckle
That when they’re gathered shake
Dew on the knuckle.

I craved strong sweets, but those
Seemed strong when I was young;
The petal of the rose
It was that stung.

Now no joy but lacks salt
That is not dashed with pain
And weariness and fault;
I crave the stain

Of tears, the aftermark
Of almost too much love,
The sweet of bitter bark
And burning clove.

When stiff and sore and scarred
I take away my hand
From leaning on it hard
In grass and sand,

The hurt is not enough:
I long for weight and strength
To feel the earth as rough
To all my length.

 

 

 

Robert Frost. HƏMİNƏM, ÖZÜMƏM İNTO MY OWN

Дек21

 

 

Istərəm bu donuq, bu ulu meşə,

Qaranlıq pərdəyə tutulu meşə,

Olmaya sadəcə zülmətə surət,

Taleyin yoluna yönələ fəqət.

 

Gec-tez bir gün gələr, mən də axırı,

Əvvəli görünməz düzə çıxaram.

Açılmaz qarşımda üfüq ha gedəm,

Qumu təkər izli yol da görmərəm.

 

Axı nədən ötrü geri dönüm mən,

Xiffətimi çəkən, məni dost bilən,

Özü düşər izə, məni haylayar,

Və görər qəlbimdə hələ yeri var.

 

ingiliscədən tərcümə

2000-ci illərin əvvəli, Samara

+++++++++++++++++++

Robert FROST

Into My Own

One of my wishes is that those dark trees,
So old and firm they scarcely show the breeze,
Were not, as ’twere, the merest mask of gloom,
But stretched away unto the edge of doom.

I should not be withheld but that some day
into their vastness I should steal away,
Fearless of ever finding open land,
or highway where the slow wheel pours the sand.

I do not see why I should e’er turn back,
Or those should not set forth upon my track
To overtake me, who should miss me here
And long to know if still I held them dear.

They would not find me changed from him they knew—
Only more sure of all I thought was true.

ROBERT FROST. QIZIL OLAN QALMIR

Дек21

robert-frost

(NOTHİNG GOLD CAN STAY)

 İlk yaşıllıq təbiətdə,

Qızılıdır – tezcə gedər.

Sütül yarpaq – çiçək sayaq,

Bircə saatlıqdır ancaq.

Yarpaq düşür, yarpaq solur,

Ədəm bağı qəmlə dolur.

Günlə gedir qızılı Dan,

Ömr eləmir qızıl olan.

ingiliscədən tərcümə

2000-ci illər, Samara

+++++++++++++++++++++

Nothing Gold Can Stay

By Robert Frost
Nature’s first green is gold,
Her hardest hue to hold.
Her early leaf’s a flower;
But only so an hour.
Then leaf subsides to leaf.
So Eden sank to grief,
So dawn goes down to day.
Nothing gold can stay.

YARPAQLARIN ÇİÇƏKLƏRLƏ MÜBAHİSƏSİ

Дек14

Robert FROST

 

(LEAVES COMPARED WİTH FLOWERS)

 

Ağacda yarpaqlar bəlkə də sazdır,

Qabıq sağ-salamat, gövdə tarazdır.

Amma kökün özü deyilsə möhkəm,

Çiçəklər qıt olar, meyvələrsə kəm.

 

Fərqinə mən özüm varan deyiləm,

Meyvəsizdir ağac, ya da meyvəli.

Hamarsa yarpağı, bərksə qabığı,

Demək yox ağacın narahatlığı.

 

Nəhəng ağaclar var çiçəyi xırda,

Elə çiçəksiz də dolanardılar.

Yaşımın bu vaxtı qijam dil açdı,

Şibyə də bir yandan gəlib dolaşdı.

 

Üz vurub soruşdum mən çox adamdan,

Yarpaqlar gözəlmi, çiçəklər ya da.

Birində fərasət olmadı deyə,

Gecə yarpaq gözəl, gündüzsə çiçək.

 

Yarpaqlar və qabıq. Gövdə. Söykənib

Dinlə zülməti, gör gecə nə deyir.

Bir vaxt ləçəklərin aludəsiydim,

Yarpaqlar yaraşır qara qüssəmə.

ingiliscədən tərcümə

2000-ci illərin əvvəli, Samara

+++++++++++++++++

Robert FROST

Leaves Compared With Flowers

A tree’s leaves may be ever so good,
So may its bar, so may its wood;
But unless you put the right thing to its root
It never will show much flower or fruit.

But I may be one who does not care
Ever to have tree bloom or bear.
Leaves for smooth and bark for rough,
Leaves and bark may be tree enough.

Some giant trees have bloom so small
They might as well have none at all.
Late in life I have come on fern.
Now lichens are due to have their turn.

I bade men tell me which in brief,
Which is fairer, flower or leaf.
They did not have the wit to say,
Leaves by night and flowers by day.

Leaves and bar, leaves and bark,
To lean against and hear in the dark.
Petals I may have once pursued.
Leaves are all my darker mood.