İOHAN GÖTE. SEVGİLİNİN YAXINLIĞI

Səni düşünürəm mən, günəşin şüaları,

Dənizdə yuyunanda

Səni düşünürəm mən çayın ayna suları,

Ayla oynayan anda.

—

Gözümdə canlanırsan, toz dumanına birdən

Uzaq yol bürünəndə;

Qaranlıq gecədə dar körpünün üstdən keçən,
Yolçu əsir hənirdən.

—

Səni eşidirəm mən astadan pıçıltısı,

Dalğaların gələndə.

Ağaclara mürgülü meşədə qulaq asıb,

Sükutu dinləyəndə.

—

Həmişə mənimləsən,  düşsən uzaq da məndən,
Yenə də yanımdasan.

Gün batır, ulduzların yanar işığı indi,

Ah, biləydim hardasan!

1795

almancadan tərcümə

19-20. 04. 2022, Samara

+++++++++++++++++

Johann Wolfgang von Goethe

Nähe des Geliebten

Ich denke dein, wenn mir der Sonne Schimmer
Vom Meere strahlt;
Ich denke dein, wenn sich des Mondes Flimmer
In Quellen malt.

—

Ich sehe dich, wenn auf dem fernen Wege
Der Staub sich hebt;
In tiefer Nacht, wenn auf dem schmalen Stege
Der Wandrer bebt.

—

Ich höre dich, wenn dort mit dumpfem Rauschen
Die Welle steigt.
Im stillen Haine geh’ ich oft zu lauschen,
Wenn alles schweigt.

—

Ich bin bei dir; du seist auch noch so ferne,
Du bist mir nah!
Die Sonne sinkt, bald leuchten mir die Sterne.
O, wärst du da!