Андрей Малахов:
-Друзья! Вы только что слышали душераздирающий рассказ о том, как дума с подавляющим большинством проголосовала за так называемый «закон подлецов». После рекламы, которая пройдет быстро, вы услышите невероятные подробности о том, как Совет Федерации единогласно утвердил этот самый закон подлецов! Не переключайтесь! Кто переключится, тот следователь!
Mobil Novruzova
Bu evdə ən dalda künc işıqlanır,
Sayı yox deyəsən pəncərələrin.
Yayıb şüşələrə şüalarını,
Gündüz hər birində günəş dincəlir.
Buranın havası sinəyə məlhəm,
Yüz ildir elə bil qalıb xarlanır.
Təmizlər, oyadar başı-beyni həm,
Təmizlər həm qanı, həm damarları.
Qonaqlar acıyır bura çatmamış,
Burda yemək olur, kökəlmək olmur.
Şam yeməyi gəlir nahar bitməmiş,
Masa arxasında dikəlmək olmur.
Qutab bişirilir əlli çeşiddə,
Şirnilər verilir çayla cürbəcür.
Çəkilir qonağın yeməyi teştdə,
Burda dəyirman tək mədə üyüdür.
Bu evdə yüz günlük qonaqlıq azsa,
Bu evdə yüz illik həyat da azdır.
Yolları, həyəti necə qar basa,
Bu evin içində həmişə yazdır.
03-05 yanvar 2010, Samara
(İN A VALE)
Cavandım, bir düzdə yaşardıq. Yaxın
Dumanlı bataqlıq dinirdi gecə.
Gələr, bilirdim ki, bir ağüz xanım,
Qaldırıb qamışa ilişən donun,
Mənim pəncərəmdən işıq düşüncə.
Vardı bataqlıqda neçə cür çiçək,
Çöhrəsi ayrıydı hər çiçəyinsə.
Bayırda zülməti sızıb keçərək,
Çiçəklər girərdi otağa tək-tək,
Burda hər birinin öz yeri, səsi.
Hər gecə dumanla gəlirdi onlar,
Söz-söhbət gətirib özləri ilə,
Keçən əhvalatlar, indi olanlar –
Tənha adamdasa elə təşnə var,
Dinləyir ulduzlar öləziyincə.
Sonra ağırlaşıb şehlə, tələsir,
Onlar qayıdırdı. O özgə yerdi.
Orda quş doğulur uçuş həvəsli,
Orda çiçək bitir ətir nəfəsli,
Orda quşla çiçək eyni və birdir.
Beləcə öyrəndim niyə çiçəyin,
Ətri var, quşunki niyə nəğmədir.
Sadəcə soruşun, hər şeyi deyim.
Orda yaşadığım, yox, nahaq deyil,
Səhərəcən nəğmə dinləməyim də.
Osip MANDELŞTAM
Твоим узким плечам под бичами краснеть…
Arıq ağ çiyinlərin qamçıdan qızarmalı,
Qamçıdan qızarmalı, şaxtadan közərməli.
Xırda uşaq əllərin ağır ütü çəkməli,
Ağır ütü çəkməli, toxumalı tikməli.
Yalın gül ayaqların şüşə üstdə gəzməli,
Şüşə üstdə gəzməli, yoluna qan sızmalı.
Mənə qalan – səninçin qara şam kimi yanmaq,
Qara şam kimi yanmaq, dilsiz dözüb dayanmaq.
Fevral 1934
Tərc.: 26.12.2012
На вопрос Алексея Навального «Считаете ли вы депутата Железняка жуликом и вором?» девяноста процентов россиян ответили «и да и нет», объяснив эту двусмысленность таким образом: «Ведь нам жить с депутатом Железняком!»
F. İ. TYÜTÇEV
Elə gün yox ki, könül inləyərək,
O keçənlərdən ötrü sızlamasın.
Söz həsrətində hədər səy edərək,
Günü-gündən quruyub, gözləməsin.
Elə bil kimsə qüssədən yanaraq,
Doğma yurddan sarı üzər canını.
Və qəflətən o anlayar: dalğa,
Dəniz dibində dəfn edibdir onu.
23.12.1865
(ACCEPTANCE)
Qürub şəfəqiylə bulud allanır,
Günəş yana-yana enir körfəzə.
Amma buna görə heç kim ağlamır,
Təbiətdə. Hətta quşların özü.
Bilir bu adi göy qaralmağıdır.
Yumulur birinin sönük gözləri,
Könlüsə hələ də oxumağında.
Uçur meşə üstdə, tələsir biri,
Doğma yuvasından düşüb uzağa.
Tanış ağacına çatanda onun
Düşünüb-dediyi bir budur: “Sağam!
İndi qaranlıqla qoy gecə dolsun,
Gecə zülmətiylə yolu tutulsun,
Mənim sabahımın. Nə olur – olsun”.
DELVİQ
Tənha ay duman içrə üzür, yırğalanırdı,
Tənha igid təpədə ah çəkib odlanırdı.
Toxunmurdu məyus at nədənsə tər otlara.
“Yarıma çatdır məni, sadiq atım, çaparaq.
Əbəs deyil sinəmi üzən əzablı ahlar,
Əbəs deyil ürəyim mənə nəsə pıçıldar.
Əbəs deyil yemirsən məyus-məyus duraraq,
Yarıma çatdır məni, sadiq aıım, çaparaq.”
Birdən götürüldü at, igid gaynadı, coşdu,
Əziz, qorxulu yurda o bir ox kimi uçdu.
Gecə keçdi,ağardı palıdlıqdakı kilsə,
Kişnədi, şahə qalxdı at təzə qəbir üsdtə
1820
ANA
Yıxılıb həyətin boz asfaltına,
Nəfəs almağı da bilinmir indi.
Baxır, kütlə görür həndəvərində,
Tanımır məhəllə camaatını.
Ana gözlərinin işığı sönüb —
Ata bərabəri, adı and oğul,
Dünən anasına qol-qanad oğul,
Yurda qol-qanadı bükülü dönüb.
Ağır xəstəliklə, ağır yarayla,
Yataqda qalsaydı illər uzunu.
Yalvarar, Tanrının bəlkə özünü,
Rəhmə gətirərdi dualarıyla.
Nazını çəkərdi son ümidinin,
Bəsləyib şəfalı bar yetirərdi.
Təzədən döşünə süd gətirərdi,
Əlac desəydilər ana südünü.
Əsir tutulsaydı, hərbə çıxardı,
Düşmən ordusuna həmlə çəkərdi.
Yalın əlləriylə qırıb-tökərdi.
Əlli min əsgəri. Qala yıxardı.
Dəf edər təbii fəlakətləri,
Alardı oğlunu sudan və oddan.
Halı yeri-göyü indi ağladan,
Göylə əlləşərdi bala xətrinə.
Torpağın altıdır soyuq yer indi…
Yer isti, göy isti, odlanır asfalt.
Göz dolu, qəlb dolu, yetişir saat,
Tanrıya üz çevir, Tanrını dindir…
22-23 aprel 2011 Samara
xeyrulla xayal 