Архив тегов | təbiət şeirləri

DƏNİZƏ BƏNZƏYƏN ÇAY

Июл5

05.07. 2019.jpg

Gah lal-dinməz axırsan,
Gah ləpəli, yeyin, çay!

Bu taydan ki baxırsan,
Çətin görünür o tay,
Dənizə bənzəyən çay!

 

 

Baş verir qasırğalar,

Düşür duman da lay-lay.

Vurnuxur qağayılar,
Qışqırır, salır haray,
Dənizə bənzəyən çay!

 

 

 

Okean gəmisi də,
Qayıq kimi üzən çay.

Qızıl qum dənəsiylə,

Qırağı bəzənən çay!

Dənizə bənzəyən çay.

 

 

Sahildə yığın-yığın,
Balıqçıları qış-yay.

Dadına balığının,
Hansı balıqda var tay? —
Dənizə bənzəyən çay!

 

 

Axır, gedir durmadan,
Xəzərə aparır pay.

Salır yurdu yadıma,
Ürəyimi üzən çay,
Xəzərə bənzəyən çay!

 

04-05. 07. 2019, Samara

MİXAİL LERMONTOV. «ÇILPAQ ZİRVƏSİNDƏ VƏHŞİ ŞİMALIN…»

Дек1

НА СЕВЕРЕ ДИКОМ.jpg

MİXAİL LERMONTOV

               На севере диком стоит одиноко…[i]

 

Çılpaq zirvəsində vəhşi şimalın,

Tənha bir şam dayanıb.

Mürgülü yellənir, qar alıb tamam,

Sanki cübbə geyinib.

 

Uzaq səhra girir hey yuxusina,
Günün doğduğu diyar.

Yanar qaya üstdə qəmli və tənha,

Gözəl xurma ucalar.

 

1841

Ruscadan tərcümə

01.12.2017

Samara

 

 

[i] Götenin şerinin sərbəst tərcüməsidir

POL VERLEN. GÖRÜŞ SAATI

Ноя21

Ïîðòðåò Ïîëÿ Âåðëåíà

POL VERLEN

                       (1844-1896)

       GÖRÜŞ SAATI

                       La lune est rouge au brumeux horizon…

 

Dumanlı üfüqdə ay qızarmada

Yuxulu çöllərdə rəqs edən sayaq,

Toran yırğalanır, qamışlıqdasa,

Qurbağa çığırır. Titrəyir hava.
Suzanbaqlarının tacı qapanır;

Qaralır uzaqdan bir sıra qovaq,

Nə budaq, nə yarpaq seçilir ancaq,

İşıldaquş kolun dibində yanır.

Ayılıb vurnuxur qara havada,

Yarasalar ağır qanadlarıyla.

Üfüqə tutqun bir işıq yayılır,

Boylanır ağ Zöhrə. Gecədir daha.

1866

Fransızcadan tərcümə

20-21.11.2017
Samara

   ÇAQQALLAR

Июн22

KÜR 8.jpg

Günün gedən vaxtı, bir də gecələr

Çaqqallar ulaşar kənd qırağında.

Qıyyalar toranı deşib ucalar,

Qəlbə təlaş salar, rəngi ağardar.

 

Şamı yubadılan süfrədə birdən,

Duruxar, ağzında tikə ləngiyər.

İtlərin kürkünə daraşar birə,

Bağlılar çırpınar, yeyər zənciri.

 

Elə ağlaşarlar, ölüb deyərsən

Əzizləri qalıb qabaqlarında.

Çaları başqadır orda hər səsin,

Hərəni öz dərdi yaxır, ağladır.

 

Bizdən qədimdilər neçə milyon il,

Bilmirik nə çəkir, nə duyur onlar
Qiyamət gününü Tanrı, kim bilir,

Bəlkə şifrələyib qıyyalarına.

 

Tapıb yedikləri zəhrmar, haram,

Qapazlı əbədi yetimdir onlar.

Adları qınaqlı, günləri qara –

Onların da Tanrı təyinatı var.

 

22.06. 2014  Samara

Robert FROST. QIŞDA MEŞƏYƏ TƏNHA GETMƏYİM

Янв3

robert-frost

(IN WINTER IN THE WOODS ALONE)

Qışda meşəyə tənha,

Gedirəm ağac qıram.

Alıram göz altına,

Bir qayını, yıxıram.

+

Saat dörddə baltamı

Aşırıram çiynimə.

Bayaq özüm saldığım,

Cığırla da dönürəm.

+

Kəsilməklə bir ağac,

Təbiət yenilmədi.

Mən də dönərəm ancaq,

Baltamı itiədib.

ingiliscədən tırcümə

2000-ci illərin əvvəli, Samara

++++++++++++++++++

In Winter in the Woods Alone

 

In winter in the woods alone
Against the trees I go.
I mark a maple for my own
And lay the maple low.

At four o’clock I shoulder axe
And in the afterglow
I link a line of shadowy tracks
Across the tinted snow.

I see for Nature no defeat
In one tree’s overthrow
Or for myself in my retreat
For yet another blow.

Robert FROST. İNƏK ALMA VAXTI

Дек27

robert-frost   

THE COW İN APPLE

Nədənsə vurnuxur inək səhərdən,

Qapı bağlıdırsa – aşır çəpərdən.

Gic sayır deyəsən hasar çəkəni,

Alma şirəsinə batıb cəhəngi.

Dilinə meyvənin dadı dəyəndən,

Saralmış otları daha bəyənmir.

Durmur, ağacların gəzir altını,

Yeyir qurd yeyəni, külək atanı.

Diş batırıb atır, qovsalar əgər,

Səmaya üz tutub təpədə mələr,

Əmcəyi bürüşər, südü çəkilər.

ingiliscədən tərcümə

2000-ci illər, Samara

++++++++++++++++++++++++++++++

The Cow in Apple Time

Robert Frost

1874 –1963

Something inspires the only cow of late
To make no more of a wall than an open gate,
And think no more of wall-builders than fools.
Her face is flecked with pomace and she drools
A cider syrup. Having tasted fruit,
She scorns a pasture withering to the root.
She runs from tree to tree where lie and sweeten
The windfalls spiked with stubble and worm-eaten.
She leaves them bitten when she has to fly.
She bellows on a knoll against the sky.
Her udder shrivels and the milk goes dry.