Aleksandr PUŞKİN. «ZAMAN YETİŞDİ, DOSTUM…»

Zaman yetişdi, dostum, ürək əminlik istər — 
Günlər uçur dalbadal, ömrümüzdən bir hissə,
Gedir keçən saatla, hər ikimiz yaşamaq
Gümanındakən, ölüm bizi qəfil qarşılar.

Yox həyatda səadət, var iradə, əminlik,

Nə vaxtdır ki, qəlbimi ülvi bir istək çəkir.

Yorulmuş köləyəm mən,  istərəm qaçıb gedəm,
Zəhmətlər və saf həzzlər yurdunu məskən edəm.

1834

Ruscadan tərcümə

02.03. 2020

 

Пора, мой друг, пора! [покоя] сердце просит —

Летят за днями дни, и каждый час уносит
Частичку бытия, а мы с тобой вдвоём
Предполагаем жить, и глядь — как раз — умрём.
На свете счастья нет, но есть покой и воля.
Давно завидная мечтается мне доля —
Давно, усталый раб, замыслил я побег
В обитель дальную трудов и чистых нег.