Архив по авторам | Xeyrulla Xəyal

HƏRƏ OLANINA, ADINA GÖRƏ

Hərə olanına, adına görə-

Ya buket, ya kitab — maşına gədər.

Doğum günlərinə, ildönümlərə,

Gələn hər hədiyyə məclisi bəzər.

 

Vaxt da elə keçir…  Bu ildönümlər

İllərin özünü ötür elə bil.

Təzə təntənəyə tər-təzə güllər,

Təbiət yetirib çatdıra bilmuir.

 

Vaxt ötür… Haçansa qanı qaynadan,

Atəşfəşanlıqdan nəfəs tutulur.

Haçansa ürəkdə sevinc oyadan,

Hədiyyələr indi təsəlli olur…

31 oktyabr 2007, Samara

 

 

EVSİZ

Hansı zirzəmidənsə,

İndi çıxıb, bilinir.

Oğru tək baxır, əsən

Qapqara əllərini

 

Qaldırır ağır-ağır.

Gün işığı bəlkə də,

Gözlərini ağrıdır,

Bəlkə də üzündəki

 

Qançırları gizlədir.

Belə yəqin yaşınıb,

Yumruq zərbələrindən,

Zirzəmi yoldaşının.

 

Baxmır gəlib-gedənə,

Tapdığını gövşəyir.

Dadı yox yediyinin,

Ya ağrıyır dişləri –

 

Gözlər elə bil indi,

Hədəqədən çıxacaq.

Yaşamaq şirin şeydi,

Həyatdadır acılıq…

                  11.04. 2008 Samara

 

 

KƏŞFLƏR, BİLİKLƏR GÜNBƏGÜN ARTIR…

Kəşflər, biliklər günbəgün artır,

Artır günbəgün də bilmədiklərim.

Başım, ha sındıram, anlamır artıq,

Ayağı biləni indikilərin.

 

Teleşəkillərin, telesəslərin,

Bilmirəm nə yolla yarandığını.

Mobil rabitənin prinsipləri,

Mənə, ha öyrənəm, qaranlıq qalır.

 

Adi hesab deyil indi rəqəmlər,

Bəs nədir? – Bu haqda yox təsəvvürüm.

İşi, idarəsi peyklərin də,

Mənə aydın olmaz, həsr edəm ömrü.

 

Aydan, ulduzlardan məlumatım az,

Ordan o yananı hələ demirəm.

Təhsilim yarımçıq, düşüncəm dayaz,

Yaşla əlaqəli geriləmələr…

 

Dünən bildiklərim çıxır yadımdan,

Yadımda qalanlar gümandır ancaq.

Bilmirəm hardayam, kiməm, hayandan,

Kimçinəm, neyçinəm və haçanacan.

 

Görəndə elmli indikiləri,

Düzü, utanıram nadanlığımdan.

Bircə təsəlli var: ən ümdə sirri,

Heç zaman, heç kimə demir yaradan…

21-25avqust 2009, Ərəbqardbəyli

 

 

 

 

 

КАКОЙ ДЕД, ТАКОЙ И ВНУК

Депутат Вячеслав Никонов последние дни не сходит с экранов. Он хмуро рассказывает о невинно убиенном американцами русском мальчике Диме Яковлеве. Хорошо бы заставить его прямо по телевизору зачитывать списки из десятков тысяч русских мальчиков и девочек, у которых судьба была покалечена по вине его «любимого», как он сам говорит, дедушки Вячеслава Молотова.

У Гитлера детей не было. Но можно представить, что дети у Гитлера были. Но трудно представить, что в Германии им позволили бы спекулировать «невинно убиенными» немецкими мальчиками…

ЖЕРАРДЬЕ ОТКАЗАНО В ПРОСЬБЕ СТАТЬ РОССИЙСКИМ ГРАЖДАНИНОМ

Представитель МИД РФ А. Лукашевич дал пояснение по поводу отказа Жерару Депардье в его просьбе стать гражданином Российской Федерации. «Мы высоко ценим актерский талант господина Депардье», — сказал представитель МИД. «Но в творчестве мастера нередко пропагандируется гомосексуализм и содомия. В некоторых фильмах господин Депардье недвусмысленно трахает своих мужских партнеров. А это несовместимо с традиционными российскими ценностями и взглядами на содержание и способы половой жизни», — заключил господин Лукашевич.

XOŞBƏXTLİK BAŞ AĞRISI…

Nədir təbəssümünü

Əyən, dəyişdirən qəm?

Nədir qıran səsini?

Xoşbəxtsənmi? – bilmirəm.

 

Dünəndən əl üzülüb,

Bu günün sevinci yox.

Sabaha nə yazılıb?-

Gələcəkdən qorxuruq.

 

Heyf! Sevgi “ardı var”

Romanlardan deyildir.

Başlanar, başa çatar,

Hər nə varsa deyilər.

 

Bir sevincə uğrasaq,

Əvəzi min kədərdə.

Xoşbəxtlik baş ağrısı –

Gələr də, çəkilər də…

                                       18-19 mart 1993, Samara

İldə qurban bir olar, Qurbanınıq gündə biz…!

Sizi bilmirəm, ancaq mən Azərbaycanda yaşamadığıma görə, Azərbaycan vətəndaşı olmadığıma görə çox fikir eləyirəm. Hərdən fikir elə güc gəlir ki, az qalır infarkt vura məni. Burda bir Məşdi var, o da ürəkdən… Yox, yaxşısı budur ki, Məşdidən yazmayım, çünki Məşdinin beşaçılanı var. Bir dəfə tuşladı mənə ki, Mirzə, gərək səni vuram, çünki vətəni sevmirsən. Həzrət Abbasa and içdim ki, vətəni Leyli-Məcnun kimi sevirəm və Məşdinin ürəyi yumşaldı…

Hə, elə ki, bayramlarda möhtərəm cənab prezident Azərbaycan xalqına müraciət edir, məni ağlamaq tutur. Deyirəm ki, ay namərd, Azərbaycanda yaşasaydın, prezidentimizin ağzından tökülən gözəl-gözəl sözlər, xeyir-dualar sənə də aid olardı. Qurban bayramında möhtərəm zat-aliləri Əliyev Azərbaycan müsəlmanlarını elə təbrik eləyib ki, camaat cavabında sevincdən və ruh qalxımaından ağlayıb. Deyilənlərə görə, cuşa gəlib böyürüşənlər, mələşənlər də olub. Deyiblər ki, ya prezident, biz nəinki həmişə sənə səs verməyə, hətta sənə qurban kəsilməyə də hazırıq, hərçənd qurbanlığa ləyaqətimiz yoxdur…

Məlumat var ki, Azərbaycanda prezident üçün sürü-sürü qoyun kəsilib və DAY.Baz saytınıın yazdığına görə, qoyunlar prezident üçün kəsilməyə oynaya-oynaya, şıllaq ata-ata gedirmişlər…

Azərbaycandakı azərbaycanlılar qurban kəsməkdə olsunlar, sizə deyim Ulyanovsk azərbaycanlılarından. Bildiyiniz kimi, millətimizin toxumundan Leninin və Kerenskinin vətəninə də düşüb və çox yaxşı bar verib. Orda yetişən azərbaycanlılar qeyrətləriylə ad çıxarıblar. Günlərin bir günü yığışıb müşavirə keçiriblər. Ortalığa bir sual qoyulub: İki vacib işdən hansını görək? Gedib Qarabağı azad edək ya milli öndərimizə heykəl qoyaq. Yekdilliklə qərar çıxarıblar ki, heykəl qoymaq vacibdir. Torpaq qaçmır, həmişə azaf eləmək olar, çürüyən deyil, buxarlanıb uçan deyil, erməni qurumsaqlar da bu torpağı yeyib gözlərinə təpmirlər ki. Heykəl məsələsində isə yubanmaq olmaz. Bir də gördün bütün yaxşı heykəltəraşlar öldü getdi, sonra bu heykəli kimə qayıtdıracağıq?

Bəli, Ulyanovskda bir varlı, vətənpərvər və əliaçıq soydaşımızın puluyla öndərimizə yaxşı bir heykəl qoyulur. Ancaq bir şeyi nəzərə almırlar ki, möhtərəm prezidentimizə hər şeyi bəyəndirmək olmur, çünki o qədər heykəl qoydurub ki, tükü tükdən seçir, yəni heykəlin kurpiklərinəcən sayır. Alah şeytana lənət eləsin, Ulyanovskdakı heykəl də zat-alilərinin xoşuna gəlmir. Day.Baz yazır ki, möhtərəm prezident o heykəl qoyanı çağırtdırıb ona öz əiylə yaxşı bir şapalaq da vurub. Qaz.TV bunu təkzib edir, deyir şapalaq olmayıb, qapaz olub…Nə isə, möhtərəm prezident sökdürür o heykəli, beş milyon dollara kefiniz istəyn bir abidə düzəltdirir, aparır qoyur Ulyanovska…

Azərbaycan prezidentinin Ulyanovskaya gəlişi ayrı mövzudur, buna mənim qələmim çatmaz, burda Dante lazımdır, Şekspir lazımdır, Zəlimxan Yaqub lazımdır… Qısasını deyim. Möhtərəm zat-aliləri İlham Əliyev Ulyanovska yaxnlaşan kimi nəinki insanlar, hətta torpaq da, daş da həyəcana gəlib, Volqanın dalğaları buludlara qalxıb, balıqlar özləri sudan çıxıb sarılıblar balıqçıların boynuna… Hamı öpüşür, ağlaşır…Ən maraqlı orasıdır ki, şəhər cəbbəxanalırdakı bütün silahlar sevincdən, həyəcandan coşub başlayıblar partlamağa. Bir partapart, bir gurultu qopur ki, indiyəcən heç bir müharibədə olmayıb… Bir xeyli adam da qırılır…

İndi fikirləşirəm ki, bizim padşahsevərlərimiz də öndərimizə heykəl qoyalar və möhtərəm prezident gələ onun açılışına. Samarada silah Ulyanovskdakından qat-qat çoxdur. İndi görün burda nə kef olar! Bombaların partlamağı bir yana, görün nə qədər ürək partlar! Samarada elə padşahsevərlər var ki, prezidenti görən kimi sevincdən ürəkləri türk pomidoru kimi partlayıb dağılar…

Hə, yaxşı kef çəkərdik… Ancaq bilmək olmur heykəl qoyulacaq ya yox. O imza yığan bozbaşçını da burunlayırlar. Samara azərbaycanlıları bir məzhəbə qulluq eləmirlər. Nə Qarabağı azad eləmək fikirəri var, nə də heykəl qoyurlar…

 

Mirzə ƏLİL