Архивы

Robert FROST. QARANLIQDA QAPI

(THE DOOR İN THE DARK)

 

Otaqdan otağa gedəndə gecə,

Yolu yoxlayardım əl gəzdirərək.

Alaqapıdansa keçəndə gərək,

Salaydım qolumu yanıma tezcə.

Alıb sayıqlığı qapı əlimdən,

Başıma çırpıldı elə qəfildən,

Ağrıdan, bilirəm, üzüm əyildi.

Yəqin adamlarla şeylərin indi,

Mehriban vəhdəti pozulub gedir.

ingiliscəd’n tərcümə

2000-ci illərin əvvəli, Samara

+++++++++++++++++++

Robert FROST

The Door in the Dark

In going from room to room in the dark,
I reached out blindly to save my face,
But neglected, however lightly, to lace
My fingers and close my arms in an arc.
A slim door got in past my guard,
And hit me a blow in the head so hard
I had my native simile jarred.
So people and things don’t pair any more
With what they used to pair with before.

 

Robert FROST. PƏNCƏRƏM ÖNÜNDƏKİ AĞAC

T1520565_05

(TREE AT MY WINDOW)

Pəncərəm önündə ucalan ağac,

Gecələr xəfəngi bağlayıram mən.

Bizi ayırmasın bir-birimizdən,

Pərdə qoy ancaq.

 

Xülya dolu başın səma meylli,

Yaşıl pıçıltını bulud dinləyir.

Ancaq hər dediyi yarpaq dillərin,

Fəlsəfə deyil.

 

Ağac, pərişan da görmüşəm səni.

Məni sən görsəydin yatdığım zaman,

Bilərdin qayğılar caynağındayam,

Tamam düşgünəm.

 

ingiliscədən tərcümə

2000-ci illərin əvvəli, Samara

++++++++++++++++++++++


Robert Lee Frost (Роберт Ли Фрост)

Tree at My Window

Tree at my window, window tree,
My sash is lowered when night comes on;
But let there never be curtain drawn
Between you and me.


Vague dream-head lifted out of the ground,
And thing next most diffuse to cloud,
Not all your light tongues talking aloud
Could be profound.

But tree, I have seen you taken and tossed,
And if you have seen me when I slept,
You have seen me when I was taken and swept
And all but lost.

That day she put our heads together,
Fate had her imagination about her,
Your head so much concerned with outer,
Mine with inner, weather.

 

Robert FROST. PAYIZ GƏZİNTİSİ

robert-frost

A LATE WALK

Çölü dolaşırdım ot biçiləndə,

Biçin yerini

Şeh elə örtüb ki, bağın cığırı,

Güclə görünür.

+

Sonra gəlib bağa girirəm, sönük

Kollarda uçan
Quş pırıltısına bağlı qüssəni,

Dil çətin açar.

+

Divar dibindəki ağac lütlənib.

Yeganə yarpaq

Düşəcək, deyəsən, indi halımdan

Qayğılanaraq.

+

Bəlkə uzanardı gəzintim, amma,

Gözümə dəydi

Artıq avazımış sonuncu astra –

Sənə hədiyyə.

ingiliscədən tərcümə

2000-ci illər, Samara

+++++++++++++++++++

Robert Frost

1874 –1963

When I go up through the mowing field,
     The headless aftermath,
Smooth-laid like thatch with the heavy dew,
     Half closes the garden path.

And when I come to the garden ground,
     The whir of sober birds
Up from the tangle of withered weeds
     Is sadder than any words.

A tree beside the wall stands bare,
     But a leaf that lingered brown,
Disturbed, I doubt not, by my thought,
     Comes softly rattling down.

I end not far from my going forth
     By picking the faded blue
Of the last remaining aster flower
     To carry again to you.

Robert FROST. OTLAQ

       (THE PASTURE)

 

Örüş çeşməsini gedirəm açam,

Süpürüb ataram xəzəli tezcə.

Bir azca gözlərəm su dirçəlincə,

Çox da yubanmaram, gedək mənimlə.

 

Balaca buzovu gedirəm tutam,

Odur, anasıyla durub. Körpədir.

Ana yaladıqca əsir, büdrəyir,

Çox da yubanmaram, gedək mənimlə…

Robert FROST. NƏYİM VAR – ZAMANA VERƏRDİM

T1520565_05

İ COULD GİVE ALL TO TİME

Qarlı zirvələrlə döş-döşə gəlib,

Sarsıdıb onları əsasınacan,

Su tək düzləsə də əli, əməli,

Bunu hünər saymaz, sevinməz zaman,

Axar qayğı dolu, axar fikirli.

+

Dünən bir yamacdı bugünkü ada,

İndi ətəyində burulğan girinc –

Necə ki kinayə gəzər dodaqda.
Zamanla həmrəyəm – nə qəm, nə sevinc,

Görkəm planetar dəyişən halda.

+

Özümdə olandan özgə var nəyim,

Zamana verərdim. Gömrük yatarkən,
Keçirdiyi qaçaq mallarını kim,

Bəyan edər? Mənim olanı hökmən,

Daşıyım sonacan – budur diləyim.

ingiliscədən tərcümə

2000-ci illər

Samara

Robert FROST. MƏNİM NOYABR QONAĞIM

(MY NOVEMBER GUEST)

 

Haçan qonağımsa, kədərim, deyir:

Bu yağışlı payız günləri ki var,

Günlərin ən xoşu, ən gözəlidir.

Donuq ağaclardır onu cəlb edən,

Nəmli cığırlarda gəzib dolanar.

 

Gərək qulaq asam, danışsa əgər.

Getsə — izləməyə məcburam onu.

Sevinir ki, quşlar köçüb gediblər,

Sevinir ki, duman gümüşlə bəzər,

Tikib-toxuduğu sadə boz donu.

 

Meyvəsiz, adamsız bağlara heyran,

Qurğuşun səmanı, boz yeri sevir.

Deyir mənəm güya gözü bağlanan,

Əsl gözəlliyi duyub qanmayan,

Bu, əlbəttə, məni yorur, bezdirir.

 

Bəzəksiz və çılpaq noyabr günləri,

Havada ilk qarın intizarı var.

Məgər mən payızı dünəndən bəri

Sevdim? Kədərəsə bunu demirəm,

Onun tərifləri dəyər qaldırar.

 

 

 

Robert FROST. İNƏK ALMA VAXTI

robert-frost   

THE COW İN APPLE

Nədənsə vurnuxur inək səhərdən,

Qapı bağlıdırsa – aşır çəpərdən.

Gic sayır deyəsən hasar çəkəni,

Alma şirəsinə batıb cəhəngi.

Dilinə meyvənin dadı dəyəndən,

Saralmış otları daha bəyənmir.

Durmur, ağacların gəzir altını,

Yeyir qurd yeyəni, külək atanı.

Diş batırıb atır, qovsalar əgər,

Səmaya üz tutub təpədə mələr,

Əmcəyi bürüşər, südü çəkilər.

ingiliscədən tərcümə

2000-ci illər, Samara

Robert FROST DÜZƏNDƏ

            (İN A VALE)

 

Cavandım, bir düzdə yaşardıq. Yaxın

Dumanlı bataqlıq dinirdi gecə.

Gələr, bilirdim ki, bir ağüz xanım,
Qaldırıb qamışa ilişən donun,

Mənim pəncərəmdən işıq düşüncə.

 

Vardı bataqlıqda neçə cür çiçək,

Çöhrəsi ayrıydı hər çiçəyinsə.

Bayırda zülməti sızıb keçərək,

Çiçəklər girərdi otağa tək-tək,

Burda hər birinin öz yeri, səsi.

 

Hər gecə dumanla gəlirdi onlar,

Söz-söhbət gətirib özləri ilə,

Keçən əhvalatlar, indi olanlar –

Tənha adamdasa elə təşnə var,

Dinləyir ulduzlar öləziyincə.

 

Sonra ağırlaşıb şehlə, tələsir,

Onlar qayıdırdı. O özgə yerdi.

Orda quş doğulur uçuş həvəsli,

Orda çiçək bitir ətir nəfəsli,

Orda quşla çiçək eyni və birdir.

 

Beləcə öyrəndim niyə çiçəyin,

Ətri var, quşunki niyə nəğmədir.

Sadəcə soruşun, hər şeyi deyim.

Orda yaşadığım, yox, nahaq deyil,

Səhərəcən nəğmə dinləməyim də.

R. Frost. HƏQİRLİK

 

(ACCEPTANCE)

 

Qürub şəfəqiylə bulud allanır,

Günəş yana-yana enir körfəzə.

Amma buna görə heç kim ağlamır,

Təbiətdə. Hətta quşların özü.

Bilir bu adi göy qaralmağıdır.

Yumulur birinin sönük gözləri,

Könlüsə hələ də oxumağında.

Uçur meşə üstdə, tələsir biri,

Doğma yuvasından düşüb uzağa.

Tanış ağacına çatanda onun

Düşünüb-dediyi bir budur: “Sağam!

İndi qaranlıqla qoy gecə dolsun,

Gecə zülmətiylə yolu tutulsun,

Mənim sabahımın. Nə olur – olsun”.

 

Robert FROST. GÜLÜSTAN KOLAZ

                                           

(THE FLOWER BOAT)

 

Başını dəlləyə tapşırıb yenə,

Balıqçı danışır olar-olmazı.

Evinsə ambarla bitən küncünə,

Söykənib nə vaxtdan dəniz kolazı.

 

Haçansa bir aləm balıq içində

Dönərdi, coşanda dənizin yeli.

İndi onun yükü bəhrəli çimdir,

Gül-çiçək ləkinə kolaz çevrilib.

 

Ümdə diləkləri coşqun havadır,

Bunu Eliziya yükü anladır.

Xoşbəxt adaların axtarışına,

Kolazla qocanı tale yolladar.

 

1894 ya 1895