ŞARL BODLER. YEDDİ QOCA

    бодлер

               Les Sept vieillards

                        Viktor Hüqoya

Xülyalarla doludur şəhər, qaynayır şəhər,

Ruhlar dolaşır günün günorta vaxtı burda.

Hər yerdə şirə kimi baş alıb sirlər gedər,
Əzəmətli azmanın xırdaca arxlarında.

 

Görkəmindən qəm yağan küçədə səhər çağı,

Dumandan binaların boyu daha da artır,

Onlar sahilləridir elə bil daşan çayın,

Bu görüntü aktyor qəlbini xatırladır.

 

Tutub bütün fəzanı sarı və çirkin duman
Gedirəm, qəhrəman tək səbrimi cilovlayıb.

Yorulmuş ürəyimlə danışaraq durmadan,

Furqon təkərlərindən titrəyir şəhəryanı.

 

Saralmış cındırları yağış vaxtı göylərin

Rəngini xatırladan qoca çıxdı qəfildən,

Qarşıma; yanmasaydı gözlərində əgər kin,
O, yağış yağdırardı görkəmiylə nəzirdən,

 

Sanki öd kisəsində onun bəbəklərini,

İsladıblar, qırovu baxışları itilər.

Uzunsallaq saqqalı qılınc kimi bərkiyib,
Beləcə İudadadn o, canlı bir o xatirə.

 

Yox, beli əyilməyib, sınıb, onurğasısa,

Onun ayaqlarıyla kamil bucaq yaradır.

Bu şəkli tamamlayır əlindəki əsası,
Başdan ayağa miskin, yöndəmsiz addımıyla,

 

Üçayaqlı cuhuddur, dördayaqlı əlil ya.

Qar ola, palçıq ola, gedir, gedir, büdrəyir.

Elə bil ki, ölülər qalır ayağı altda,
Kainata yağıdır, o, etinasız deyil.

 

Bu da onun oxşarı: cındır. Saqqal, göz, əsa,
Eynidirlər və eyni cəhənnəmdən çıxıblar,

Bu yüz yaşlı əkizlər, qoşa barok kabusu,

Naməlum bir mənzilə üz tutub gedir onlar.

 

Şərəfsiz suiqəsdə elə bil mən hədəfdim,

Hansısa qarabəxtlik ya məni sınayırdı.

Bir neçə dəqiqənin içində yeddi dəfə,
Bu mühdiş qoca artır, mən təzədən sayırdım.

 

Kim gülüb məzələnir məndəki bu təlaşla,

Kimə qəribə gəlir əgər narahatlığım,
Bilsin, yeddi monstr nə qədər əfəl ola,

Gözlərində yanırdı əbədiyyət işığı.

 

Görsəm əgər ölərdim səkkizincini də mən,

Mərhəmətsiz Sosia, istehzalı və fatal,
Rəzil Feniks, həm ata öz-özünə, oğul həm!

 — Bu infernal kortejə fəqət çevirdim arxa.

 

Gözləri qoşa görən kefli tək üzülərək,

Dönüb qorxu üçündə qapımı bağlayıram.

Azarlı və qüssəli, əsirəm qızmalı tək,
Elə bil ki, bu sirdən, absurddan yaralıyam.

 

Sükan dalına keçmək istəyirsə də ağlım,
Səylərini çıxarır heçə coşan qasırğa.
Rəqs edir dayanmadan ruhum, bu qoca qayıq,

Əcayıb və hüdudsuz dənizdə dor ağacsız.

 

Fransızcadan tərcümə

24-25. 07. 2018

Samara

Реклама