ŞARI BODLER.  FANTOM

бодлер

Un Fantôme

I

       Qaranlıqlar

Taleyin əliylə atılmışam mən,
Qüssənin gözgörməz zirzəmisinə.

Heç zaman günəşin şöləsi girməz,
Zəhmli sahibə — Gecəylə təkəm.

 

Rəssamam elə bil, məkrli Tanrı
Hökmüylə məcburam çəkəm toranda.

İştahı olmayan aşbazam ya da,
Bişirib yediyim öz ürəyimdir.

 

Parlayır, uzanır və genişlənir,
Bir kabus, cəlaldan, cəzbdən doğan.

Xumar görümündə ədası şərqin,

Əzəməti məni sarsıdan zaman,
Tanıdım ki, kimdir bu gözəl qonaq:

Bu Odur! Qara və nurludur ancaq!

 

II

Ətir
Oxucum, çəkmisən bəlkə haçansa,
İçinə  qurman tək, tamarzı kimi,
Kilsəni bürüyən buxur iyini,

Saşedəki müşkün qoxusunu ya?

Sehrli cazibə cana gətirir,
İndidə keçmişi, xumarlanırıq.

Sevimli bədəndən beləcə məşuq,

Ən gözəl xatirə çiçəyi dərir.

 

Onun sıx və ipək kimi saçları
Alkov buxurdanı, canlı saşedir.

Yayılır yabanı, qəribə ətir.

Və dolub müslin ya velür paltarı,
Saf gənclik iyiylə başdan ayağa,
Xəz qoxuları da axır otağa.

III

Çərçivə

Ustad fırçasından şəkil çıxsa da,

Necə ki, artırar gözəl çərçivə,
Bir az qəribəlik, bir az cazibə,

Geniş  təbiətdən onu ayırar,

 

Beləcə bərbəzək, metal və mebel,
Əlavədr onun gözəlliyinə,

Ləkə sala bilməz nuruna heç nə,
Ona çərçivədir nə var elə bil.

Bəzən deyirlər ki, hətta inanır,
Hamı həndəvərdə onun heyranı;

Duyğulu bədəni qərq olub çimir,

Sətinin, ipəyin öpüşləriylə,
Və yavaş ya çevik, haçan tərpənir,
Meymun balası tək qəlbə xoş gələr.

IV

Portret

Xəstəlik və Ölüm döndərir külə,
Bizim üçün yanan nə qədər od var.

Alovlu, mehriban bu iri gözlər,
Mənim ürəyimi udan dodaqlar,

 

Günəş şüasından iti duyğular

Diktam tək qüdrətli qızğın öpüşlər,

Ah, qəlbim, onlardan, söylə, nə qalar!

Üç rəngli bir eskiz,  başqasa heç nə,

O da tənhalıqda mənim tək ölər,
Onu Zaman, kinli, hampazor tiran,
Ağır qanadıyla durmadan silər…

 

Ölməz yaddaşımda bil ki, heç zaman,
Sənətin, həyatın qara qatili,

Kim mənə həzz idi, həm də sevgili!

 

Fransızcadan tərcümə

15-16.08. 2018

Samara

Реклама