Le monde est méchant

Dünya, mənim körpəm, xarabdır yaman,

Deyir kinayəli təbəssümüylə.

Bu o deməkdir ki, sinəndə çarpan,

Heç də ürək deyil, saatdır elə.

 

— Ancaq sənin sinən həyəcanlanıb,
Qabarır və enir, dənizə bənzər.

Gənc dərin altında coşub qaynayan,
Şirədir kükrədən sənin nəbzini.

 

Dünya, mənim körpəm, yaman xarabdır:

Deyir ki, ölüdür sənin gözlərin.

Saat kimi yayla və eyni vaxtda,
Elə bil orbitdə onlar hərlənir.

 

 

Kirpiklr üstündə göz yaşın fəqət,
Titrəyir və əsir pərdə elə bil.

Elə bil incidir səhər şehindən,

Adi su damlası ona tay deyil.

 

 

Dünya, mənim körpəm, xarabdır yaman:

Yəni ruhun yoxdur bununla deyir.

Hərçənd şeirlərə qulaq asırsan,
Onlar sənin üçün sanskritdir.

 

— Fəqət sənin bu al dodaqlarında,
Çiçəkdir, açılan, yenə yumulan.

Sənin təbəssümün müdrik arıdır,
Qəşəng cizgilərdə görünər hər an.

 

 

Sən məni sevirsən, budur məsələ,
Ancaq nifrətin var bu insanlara.

Körpəm, məni atsan, hamısı söylər:

 — Necə ürəyi var, necə ağlı var!

 

Fransızcadan tərcümə

05-06. 10. 2018, Samara

++++++++++++++

Théophile Gautier

Le monde est méchant

Le monde est méchant, ma petite :

Avec son sourire moqueur

Il dit qu’à ton côté palpite

Une montre en place de coeur.

 

Et s’abaisse comme la mer,

Aux bouillonnements de la sève

Circulant sous ta jeune chair.

 

Le monde est méchant, ma petite :

Il dit que tes yeux vifs sont morts

Et se meuvent dans leur orbite

A temps égaux et par ressorts.

 

—Pourtant une larme irisée

Tremble à tes cils, mouvant rideau,

Comme une perle de rosée

Qui n’est pas prise au verre d’eau.

 

Le monde est méchant, ma petite :

Il dit que tu n’as pas d’esprit,

Et que les vers qu’on te récite

Sont pour toi comme du sanscrit.

 

—Pourtant, sur ta bouche vermeille,

Fleur s’ouvrant et se refermant,

Le rire, intelligente abeille,

Se pose à chaque trait charmant.

 

C’est que tu m’aimes, ma petite,

Et que tu hais tous ces gens-là.

Quitte-moi ;– comme ils diront vite :

Quel coeur et quel esprit elle a !