Архив тегов | hicablı müəllimələr

HACI ŞAHİN: «KƏBƏ YOL NİŞANIDIR, ONUN BAŞINA DOLANMAQLA MƏŞQ ELƏYİRSƏN…»

Mərhum Hacı Şahin Həsənlinin çox maraqlı bir çıxışı var, əslində bu, böyük bir moizənin bir neçə dəqiqəlik fraqmentidir, ancaq bu fraqment müasir şiəliyi, o cümlədən Azərbaycan şiəliyini başa düşmək üçün çox qiymətli sənəddir. Bu, fransızların dediyi frofession de foi- dır, yəni Azərbaycanın çşiə toplusunun tanınmış, populyar spikeri bu məzhəbin mahiyyətini elan edir və qeyri- şiə məzhəblərə münasibətini açır.

Şahin Həsənli bunları deyir – mən çalışdım ki, nitqi olduğu kimi səsindən yazım:

“ İmam Kəbə kimidir

Gəlin təvaf eliyin Kəbəni

Zəhradan başqa Kəbəni təvaf eliyən yoxdur, qalannarı üz çevirib gediblər

Daş evə təvaf eliyillər, imamət Kəbəsini buraxıbllar

Bu gün də deyəndə ki filan şey Kəbədən üstündür, adamı öldürüllər

Elə bil deyiblər ki, Kəbədən üstün heç nə yoxdur

Kim deyib bunu?

Kəbədən üstün mömin var, peyğəmbər bunu buyurur

Möminin hörməti Kəbədən üstündür

İmamın hörmətini müqayisə eləmə

Onlara daş Kəbəni vermişdilər, Kəbə yol nişanıdır hədəfi göstərir, onun başına dolanmaqla məşq eləyrsən ki, canlı Kəbəni tanıyasan, onun başına dolanasan

O Kəbəni at qırağa, get dolan Kəbənin başına.Yetmiş ik nəfər  bu Kəbənin başına dolanırdı, yüz min nəfər daş Kəbənin başına dolanırdı  onu imam yarımçıq qoydu getdi, bilinsin ki, kim həqiqətən kəbəyə iman gətirib, kimsə daşa bütpərəstlik eləyir.

İmamətsiz həcc bütpərəstlikdir İmam Kəbə kimidir…”

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Qısa desək, Şahin Həsənli bütün qeyri-şiə məzhəbləri, əslində sünnüləri, bütbərəst elan edir və Kəbənin başına dolanmağı idman məşğələsi sayır. Xatırladıram ki, şiələr bütün müsəlmanların yalnız 10-15 faizini təşkil edirlər. Yəni Azərbaycan şiələrinin fikrincə müsəlmanların 85-90 faizi əslində bütpərəstdir, şiə imamını Allaha bərabər tutmayanlar kafirdirlər… Yəni bu çalmalılar nə qədər sülhdən, mehribanlıqdan danışsalar da, əbalarının cibində ülgüc gəzdirirlər. Yəqin sünnü ruhanilərinin də ciblərində kəsici ya deşici alət tapılar… Bunlar, bizim kən arvadları demişkən, şər bardağıdırlar…

Mən indi mərhum cənab Həsənlinin başqa videolarına da baxıram, yəqin o, hardasa sünnülərin quyruqlu olduqlarını da deyib. Şəxsən eşitmək istəyirəm…

14. 11. 2026, Samara

PREZİDENTƏ: «HİCABÇILARA QALİB GƏLƏ BİLMİRSƏNSƏ, ONLARA RƏHBƏRLİK ELƏ…»

 

Müxtəlif hallarda tez-tez işlədilən və müəllifliyi səhvən Makiavelliyə aid edilən bir ifadə var: “Qalib gələ bilmirsən —   başçılıq et” və ya “Kütləyə qalib gələ bilmirsənsə, ona rəhbərlik et”.

Bu ifadənin bir varinantı kimi ingilis idiomu da mövcuddur: «If you can’t beat them, join them» — “qalib gələ bilmirsənsə, qoşul onlara”….

Nəinki konkret Nikkolo Makiavellini, hətta bütün makiavelliləri, onların dediklərini, onlara aid edilənləri, o cümlədən bu ifadəni İlham Əliyevin yaxşı bildiyinə şübhə etmirəm. Ancaq yaş ötdükcə yaddaş zəifləyir, həm yaşın ötməyi, həm yaddaşın zəifləməyi isə vəzifənin böyüklüyünə baxmır. Yəni İlham Əliyev bəlkə də bu ifadəni unudub deyə, mən onun yadına salmaq istədim. Çünki çox kiçik bu ifadədədə Azərbaycandakı siyasi böhranda çıxışın həlli var.

İfadəyə bir də baxaq: “Əgər kütləyə qalib gələ bilmirsənsə, ona başçılıq et”. Bəziləri təəccüb edərək deyə  bilərlər ki, İlham Əliyev kütləyə çoxdan başçılıq edir, qələbəni isə hələ mərhum atası başçı olandan qazanıb. Burası, əlbəttə, elədir. Ancaq böyük kütlənin içində kiçik görünsə də, get-gedə həcmini, çəkisini artıran  bir kütlə yaranıb ki, onun üzərində prezident hələlik qələbə qazana bilmir. Mən hicabçıları deyirəm. Hicabçılarla İlham Əliyev arasındakı döyüşdəmi deyək, oyundamı deyək, pat vəziyyəti yaranıb və belə vəziyyətdən şahmatda heç-heçə ilə çıxılır. Hicabçılarla oyunda heç-heçə isə İlham Əliyev üçün alçaldıcı məğlubiyyətdir.

Hakimiyyətə gələndən İlham Əliyev sistematik və metodik şəkildə ölkədə bütün azadfikirliliyə, onun hər cür təzahürünə qarşı bütün leqal, qeyri-leqal və hətta cinayət məsuliyyəti yarada biləcək vasitələrdən istifadə edərək mübarizə aparıb və bəzi qeyd-şərtlə demək olsr ki, qalib gəlib. Ölkədə məhkəmə, parlament, mətbuat ləğv edilib və daha səsini yox, cınqırını çıxaran tək-tük adam qalıb ki, onlar da operativ şəkildə zərərsizləşdirirlər. Qələbədir? Əlbəttə, qələbədir. Ancaq indi məlum olur ki, bu Pirr qələbəsidir.

Romalılar üzərində qələbədən sonra şah Pirr nə demişdi? “Daha belə bir qələbə — biz məhv olasıyıq!”

İndi İlham Əliyevə qarşı siyasi partiyalar, hərəkatlar, təşkilatlar durmur, bunların hamısı darmadağın edilib. İlham Əliyevə qarşı yeddi-səkkiz yaşlı hicablı qızlar durublar. Bunları polis dəyənəyinin altına salmaq, su topu ilə atəşə tutmaq olar, ancaq bu, ağır nəticələr verər və hicabçılara beynəlxalq dəstəyi daha da artırar. Məlum məsələdir ki, qızcığazları qabağa  verənlərin davası hicab deyil, hakimiyyətdir, hicabçı qızcığazların başını doldurub təlimatlandıranlar İlham Əliyev hakimiyyətinin zəif yerlərini hər hansi siyasi partiya rəhbərindən daha yaxşı görürlər və hara, haçan, necə vurmağı  bacarırlar.

Bu böhranı yaradan, əlbəttə, İlham Əliyev və onun ətrafıdır. Onun uzun illər əhali ilə oynadığı islam oyununu o hökmən uduzmalı, ən yaxşı halda pat vəziyyətinə düşməliydi. Yuxarıda dedim ki, patdan heç-heçə ilə çıxış İlham Əliyev üçün məğlubiyyətdir.

İlham Əliyevin xalq içində etibarlı dayağı yoxdur. Ordu, polis – bunlar effektif repressiya aləti ola bilər, ancaq heç bir ölkədə etibarlı siyasi dayaq sayılmır. İlham Əliyev ölkədə elə bir institut qoymayıb qalsın ki, xalq onu hicabçılardan müdafiəyə qalxsın. Xalqın ədalətli və effektiv səhiyyə, təhsil sistemi, pensiya təminatı, iqtisadi azadlıqları yoxdur. Hicabçılar,çalmalılar haimiyyətə gəldikləri ölkələrdə insanları fərdi azadlıqlardan mərhum edirlər. Məgər Azərbaycanda çoxmu fərdi azadlıq qalıb? İlham Əliyev kovid bəhanəsi ilə altı ildir ki, ölkənin sərhədlərini bağlayıb, əhalini azad yerdəyişmə, azad hərəkətetmə kimi konstitusiya hüquqlarından mərhum edib – belə hakimiyyətin islamçılardan müdafiəsinə çoxmu adam qalxacaq? İslamçılar hakimiyyətə gələndə mədəniyyəti məhv edirlər – ancaq Azərbaycanın mədəniyyəti varmı? Əgər 1900 məscidə qarşı ölkədə cəmi 26 teatr varsa, mədəniyyətin varlığından danışmaq olarmı?

İndi başqa bir müdrik ifadədə deyildiyi kimi — “əgər sizi zorlayırlarsa və sitüasiya qaçılmazdırsa, əl-qolunuzu uzadıb həzz alın” – bəlkə xalq özünü çalmalıların və hicabçıların hakimiyyətinə hazırlasın?

Və ya:

Mən İlham Əliyevə məsləhət görərdim ki( ümid edirəm ki, mən bu təklifimlə prezidenti thqir etmirəm, çünki demokratik ölkələrdən başçı məsləhətə qulaq asır, məsələn, bildiyimə görə Türkmənistan parlamenti elə belə də adlanır: “Xalq məsləhəti”) kütləyə qoşulsun və ya ona başçılıq etsin. Yəni bu hicabçılara qalib gəlməyin çətinliyini başa düşəndən sonra İlham Əliyev özü ölkənin birinci müsəlmanı olmalı, fərman verib hicabı bütün qadınlar üçün qabuni elan etməlidir. Əlbəttə, qabaqca bəzi hüquqi prosedurlar icra oluna bilər, yəni Azərbaycanının analoqsuz parlamenti İlham Əliyevi , prezident vəzifəsini saxlamaqla, ali dini rəhbər elan edər. Ya prezident  vəzifəsi keçər arvadına, özü olar ali dini rəhbər. Ona bir titul da düşünüb taparlar.  Ya elə ali dini öndər deyərlər. Ali dini öndər və ya ali dindar dərhal bütün qadınların və beş yaşından tutmuş bütün qızların hicabsız evdən bayıra çıxmasını qadağan edən fərman verər. Mənə elə gəlir ki, demokratik hərəkatdan qalan tör-töküntü də bunu sevinclə qarşılar, bəzi cəbhəçilərin, hətta Avropada yaşayanların çıxışlarından görünür ki, onlar nəinki hicabı, hətta niqabı da dəstəklərlər. Sonra şəriətin başqa qanunları respublikanın hüquq sisteminə daxil edilər. Bakı meydanlarının biri, yaxşı olar ki, Azadlıq meydanı, toyuq-cücə oğrularının əliniu kəsmək üçün ayrılar, Milli məclis üzvləri kütləvi şəkildə Məkkə ziyarətinə göndərilər və hamısı “hacı” titulu daşıyar, küçələrdə Əfqanısdandakı kimi kişilərin saqqallarınının uzunluğunu ölçən patrullar keşik çəkər və sair…Beləliklə, ölkə uzun sürən  bu gərgin oyunda yaranmış pat vəziyyətindən çıxar. Bəli, İlham Əliyev formal cəhətdən məğlubiyyətə uğrayar, ancaq o, qələbə çalanların, yəni çalmaçıların və hicabçıların tərəfinə keçdiyinə görə faktik cəhətdən yenə qalibdir, müzəffərdir…

“A” deyən gərək “B” də desin. Sən hər dörd-beş ildən bir seçki keçirib özünü prezident elan edərkən Qurana and içirsənsə, Quranda yazılanlarla getməlisən. Getmirsənsə, islam oyunu oynayırsan. Bu oyundasa kimin qələbə qazanacağını qabaqcadan demək olar…

13. 11. 2026, Samara

PREZİDENT HƏR DƏFƏ QURANA AND İÇƏNDƏ AZƏRBAYCANDA İSLAM OYUNLARININ STARTINI VERİR…

əvvəli burda: https://xeyrulla.com/2026/11/02/islam-oyunlari-muselmanlar-oynayirlar-ya-muselmanlari-oynadirlar/

1700-cü ildə patriarx Adrian ölür, 1-ci Pyotr yeni patriarx seçməyi qadağan edir. Bunun əvəzinə o, mitropolit Stefan Yavorskini patriarx taxtının hamisi təyin edir.

1721-ci ildə Ruhani kollegiyanın yaradılması haqqında fərman imzalayır. Fevral ayında kollegiya Müqəddəs Sinoda çevrilir.

Kilsə üzərində nəzarət üçün çar Sinoda ober-prokuror təyin edir ki, onu “padşahın gözü” adlandırırdılar.

Sinod üzvləri çara sədaqət andı içirdilər.

Patriarxiya, demək olar ki, 200 ildən sonra, 1917-ci ilin fevralında ba verən burjua inqilabı nəticəsində, Müvəqqəti hökumətin kilsəni dövlətə tabelikdən azad etməsindən sonra bərpa olunur. Yeni patriarx seçilir. Ancaq 1917-ci ilini oktyabrnda (yeni tarixlə 7 noyabr) hakimiyyətə gələn bolşeviklər kilsəyə qarşı repressiyalara başlayırlar. 1925-ci ildə Tixonun ölümündən sonra yeni patriarx seçilmir və əslində rus pravoslav kilsəsi bilavasitə Stalinə tabe olur…

Rus pravoslav kilsəsinin tarixindəki bu dövrləri xatırlatmaq çox vaxcibdir, Azərbycanda İlham Əliyevin bütövlükdə dindarlara və dini qurumların rəhbərliyinə qarşı münasibəti çar Rusiyasının və sovet diktatorlarının münasibətini xatırladır. Fərq də var. Fərq ondadır ki, hətta Pyotrun, hətta Stalinin hakimiyyətləri dövründə  kilsə rəhbərləri, ürkək şəkildə də olsa, dövlətini kilsə barəsində yeritdiyi siyasəsə etiraz edirdilər. İlham Əliyevə qarşı Qafqaz müzəlmanları idarəsinin dəyişilməz rəhbərinin nəinki tənqid, hətta nəyəsə münasibət fərqliliyi göstərə biləcəyini hətta təsəvvür etmək mümkün deyil. İlham Əliyevin hər hansı sahəyə aid qərar və fərmanlarını çoxdan dindarların da, ateistlərin də nəzərində prinsipsipsiz, əqidəsiz və son dərəcə tamahkar, acgöz şəxsiyyət olan Allahşükür Paşazadə onlar xalqa elan olunmamışdan dəstəkləyir. Dini idarədə rəsmi vəzifə tutan qalan molla və axundlar da elə. Ona görə İlham Əliyev Qafqaz müsəlmanları idarəsində islahat keçirnəyi, onu rəsmən prezident adminstrasiyasına tabe etməyi lazım bilməyib. Yaxşı işləyən şeyi yaxşılaşdırmaq istəyən, adətən o yaxşı şeyi korlayır… İlham Əliyev özünü bütün azərbaycanlıların sevimli rəhbəri saydığından, təbii ki, müsəlmanların da sevimli rəhbəri saymalıydı. Və əslində İlham Əliyevin müsəlmanlarla münasibəti, bu münasibətin mediada nümayişinin təşkili göstərirdi ki, İlham Əliyev və onun adminstrasiyası üçün Qafqaz müsəlmanları idarəsinin əsl rəhbəri Allahşükür Paşazadə yox, elə İlham Əliyevdir. İlham Əliyev ailəsinin üzvləri ilə birlikdə yeni məscidlərin və ya rekonstruksiyadan sonra dindarların istifadəsinə verilənlərin açılışında iştirak edir, dini bayramlarda özü də, arvadı da sosial şəbəkələr vasitəilə müsəlmanların yanında olur, müxtəlif beynəlxalq İslam forumlarını paytaxtda qəbul edir, İslam dövlətlərinin yüksək rütbəli din xadimləri ilə görüşür. Yəni İlham Əliyev sistemli şəkildə adamların şüuruna yeritmək istəyir ki, ölkənin birinci müsəlmanı elə odur. Və ölkədə İslam ənənələrinin ən birinci qoruyucusu kimi kimin necə müsəlman olduğunu da o müəyyən edə bilər. Və müsəlman adı ilə dövlətə və, onun məntiqinə görə, İslama qarşı çıxanları sərt cəzalandırmağa da haqqı var.

Ancaq xüsusən 2012-ci ildəki “hicab qiyamı” yatırdılandan sonra İlham Əliyevin müsəlman əhali ilə münasibətini sözün əsl mənasında İslam oyunları adalandırmaq olar. Əslində İslam oyunu İlham Əliyevin hər dəfə prezident seçiləndə Qurana and içməsi ilə başlanır. Qurandan daha əvvəl yaranmış və Quranda dörd müqəddəs kitabdan biri sayılan İncildə İsa deyir: Mən isə deyirəm: heç bir halda and içməyin…Qoy təkcə sizin sözünüz olsun: hə, hə; yox, yox; bundan ayrı nə varsa, şeytandan gəlir.

İlham Əliyev Qurana and içib deyir: “Azərbaycan Respublikası Prezidentinin səlahiyyətlərini həyata keçirərkən Azərbaycan Respublikasının Konstitusiyasına əməl edəcəyimə, dövlətin müstəqilliyini və ərazi bütövlüyünü qoruyacağıma, xalqa ləyaqətlə xidmət edəcəyimə and içirəm!”

İlham Əliyev, səhv etmirəmsə, artıq beş dəfə and içib. Azərbaycanda onun Konstitusiyaya əməl etdiyinə inanan var? Konstitusiyada konstitusiyalıq nə qalıb? Qalanlara da əməl olunurmu? Yox! Hanı xalqın parlamenti, Hanı məhkəməsi? Hanı mətbuat? Hanı jurnalistlər? (Sonuncu sualın cavabını hamı bilir: Türmədə!)

Əslində İlham Əliyev bilir ki, xalqın əksəriyyəti bu andiçmənin yalnız ritual olduğunu və onun üzərinə heç bir öhdəlik qoymayacağını yaxşı bilir. Ancaq yeddinci, doqquzuncu dəfə “seçiləndə” də Qurana and içəcək. Çünki ölkədə əhalinin səksən-doxsan faizi Qurana da, Allaha da Əliyev necə inanırsa, o da elə inanır. Əhali üçün ritual, mərasim çox vacibdir, gələn dəfə İlham Əliyev Qurana and içməsə, deyəcəklər prezident yəhudi dinini qəbul edib…

 

(ardı var)

3 noyabr, 2026, Samara

ÇALMALILAR VƏ HİCABÇILAR MİLLƏTİ ZORLAMAĞA QALXIBLAR. VƏ, DEYƏSƏN, BU, QAÇILMAZDIR…

1990-cı ildə Texasda respublikaçılar partiyasından qubernatorluğa namizəd Kleyton Uilyams pis havanı zorlama ilə müqayisə edərək deyib: “Əgər bu, qaçılmazdırsa, özünüzü rahatlayın və həzz alın”.
Bu deyim Kleytona baha başa gəlir, çox böyük qalmaqal yaranır və o, seçkiləri uduzur…

Ancaq indi İnternetdə hicabçıların gündən-günə həndəsi silsilə ilə artan videolarını gördükcə mənə elə gəlir ki, məktəbli qızları qabağa vermiş aqressiv dayılar, əmilər, xalalar, bibilər ölkəni və milləti zorlamağa başlayıblar, bu zorlama qaçılmazdır və millətə qalan əlini-qolunu yanına salıb yerini rahatlamaqdır ki, bu işdən həzz alsın…

Hicabçılar çox yaxşı təşkil olunublar və hazırlaşıblar. Topsuz, tüfəngsiz, təyyarəsiz, dronsuz, raketsiz, demək olar ki, itki vermədən irəliləyirlər…

Qarabağı qaytarmaqda bizə türk generalları yardım etdilər. İndi türklər hicabın tərəfindədirlər. (internetdə Azərbaycan hicabçılarını müdafiə edən türklərə mən hörmətlə «Osman Osmanoviç» deyirəm: Osman Osmanoviç, get öz işinlə məşğul ol…) Türklərsiz bizim hakimiyyət, deyəsən, nə edəcəyini bilmir. Müxalifətçiləri şərləyib dama basmaq necə asanmış…

Azərbaycan doğrudan da ölkə deyilmiş. Azərbaycan, Dostoyevskinin bir əsərində Rusiya haqqında deyildiyi kimi, təbiətin oyunu imiş…

“Yaşıl taun” qapını alıb…

İndi  süni intellektlə İran barədə söhbətimin qalanını təqdim edirəm. Məni maraqlandıran İrandakı çalma rejimini kimin daha çox dəstəkləməsi idi – azərbaycanlılar ya farslar. Deyəsən, azərbaycanlılar çalmalıları daha çox dəstəkləyirlər. Hicaba qarşı da ən fəal mübarizlər şəhərli farslardır.  Çünki onların mədəniyyəti var, mədəniyyətli adam öz xoşuyla mövhumata, cahilliyə tabe olmaz. İndi siz bizim dilindən “əhli-beyt” düşməyən qadınlara baxın – bunlar mədəniyyətlə heç epizodik  təmasda da olmamış primitiv insanlardır, dövlət də əhalinin maarifləndirilməsi üçün heç nə etməyib, dövlətin məktəbini dövlət baxa-baxa yağmalayıb evlərə daşıyıblar, şagirdlərin hansı, necə müəllimlərin təsiri altında düşdüyündən dövlətin xəbəri olmayıb. Xalqın bu otuz beş ildə nə kinosu, nə teatrı, nə konsert zalları olub. 16 teatr 1900 məscidə qarşı! Qələbənin kimin tərəfində olacağını bilmək üçün ekstrasens olmaq lazım deyildi…

 ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++=

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

İranda 2025-ci ilin dekabrında başlayıb 2026-cı ildə davam edən miqyaslı etirazlarda, 2022-ci il etirazlarından fərqli olaraq,  heç bir etnik qrup dominant və ya “daha fəal” adlandırıla biləcək qədər seçilməyib. Ötməkdə olan ilin hərəkətverici qüvvəsi rolunda sosial və iqtisadi siniflər, həmçinin gənclik çıxış edib.

Bu etiraz dalğalarında etnik fəallığın özəllikləri:

Ümummilli olmağı və sosial-iqtisadi xarakter daşımağı.

Etirazlar Tehranın Böyük bazarında alverçilərin tətili ilə başlanıb. Alov tezliklə ölkənin 31 vilayətinin hamısına yayılıb və ən müxtəlif əhali qruplarını iqtisadi tələblər və rejim əleyhinə şüarlar ətrafında birləşdirib.

Etnik faktor əvəzinə nəsil faktoru: Analitiklər və hüquq müdafiəçiləri qeyd edirlər ki, ən gözəçarpan və fəal qüvvəni “Z nəsli” hərəkatı nümayiş etdirmişdir. Bu hərəkat etnik mənsubiyyətindən n asılı olmayaraq tələbələri və gəncləri birləşdirmişdir.

 Klerikal rejimi farslarınmı, azərbaycanlılarınmı daha çox dəstəklədiyi barədə sual İran siyasətinin ən mürəkkəb laylarından birinə toxunur. Məsələ burasındadır ki, İranda rejimə loyallıq etnik mənsubiyyətlə yox, dini faktorla, sosial siniflə və dövlət sisteminə inteqrasiya dərəcəsi ilə müəyyən edilir.

Əgər analitiklərin mövqeləeini və sosioloji trendləri ümumiləşdirsək, sitüasiya belə görünür:

  1. Azərbaycanlılar niyə rejimin dayağı sayılırlar?

İran azərbaycanlıları — ən böyük etnik azlıqdır. Kürdlərdən, ərəblərdən , beluclardan fərqli olaraq, onlara klassik “əzilən azlıq” kimi baxılmır. Səbəblər isə bunlardır:

Ümumi məzhəb – şiizm.Tarixən məhz azərbaycanlı sülalələri şiizmi İranın dövlət dini etmişlər. Ümumi din əsrlərlə azərbaycanlıları və farsları möhkəmcə bir-birinə bağlamışdır.

Elitaya dərin inteqrasiya: azərbaycanlılar qeyri-proporsional şəkildə hakimiyyətin ən yüksək zirvələrində geniş təmsil olunublar. Keçmiş ali dini rəhbər Əli Xamanei, onun oğlu və varisi Moctəbə Xamanei, prezident Pezeşkian – bunlar azərbaycanlıdırlar.

İqtisadi çəki: Təbrizin və Tehranın bazarlarındakı alverçilər, iri sahibkarlar və İslam keşikçiləri korpusunun generallarının mühüm hissəsi azərbaycanlılardır.

Buna görə uzun müddət konsensus mövcud idi: azərbaycanlıların ənənəvi, dini və varlı təbəqələri status-kvonu və rejimi farsların sekulyar şəhər təbəqəsindən daha güclü dəstəkləyirdilər.

  1. Fars çoxluğunun tərkibində ikitirəlik

Farslar dövlətqurucu millətdir, amma məhz fars əhalisində (xüsusən Tehrandaa. İsfahanda, Şirazda)  sekulyarizmin ən yüksək səviyyəsi və teokratiyadan yorğunluq müşahidə edilir.

Məhz savadlı fars şəhər təbəqəsi mühacirətdə müxalifətin nüvəsini  təşkil edir və islam respublikasının demontajını  və dünyəvi respublikaya və ya konstitusiyalı monarxiyaya keçidi ən fəal tələb edən də odur. Əhalinin bu təbəqəsi üçün fars identikliyi islam identikliyindən vacibdir.

  1. Əks tərəf: niyə azərbaycanlılar da etiraz edirlər?

Bütün azərbaycanlıların rejimə loyal olduğunu düşünmək səhv olardı. İcmanın tərkibində bir neçə faktorun qızışdırdığı ciddi narazılıq var:

  1. Mədəni assimilyasiya: Ölkə liderlərinin azərbaycanlı olduqlarına baxmayaraq, rejim azərbaycanca təhsili həyata keçirmək cəhdlərinin qarşısını çox sərt şəkildə alır. Azərbaycanlı fəallar mədəni hüquqlarının tələbinə görə müntəzəm olaraq həbslərə məruz qalırlar.

Ekoloji triggerlər: İran Azərbaycanında Urmiya gölünün quruması mərkəzi hökumətin səhlənkarlığına qarşı yönələn kütləvi etirazlara səbəb oldu.

Liderlərin etnik praqmatizmi: İran azərbaycanlılarınınb özləri Xamaneidə “öz müdafiəçilərini” görmürlər. Hüquq müdafiəçiləri qeyd edirlər ki, Xamanei həmişə özünü islam rəhbəri və şiə lideri kimi aparmış, azərbaycanlı millətçiliyini hər hansı başqa biri kimi çox sərt şəkildə yatırtmışdır.

Nəticədə rejimdə kim daha çox maraqlıdır?

Əgər hakimiyyət strukturlarına qatılmaq cəhətindən baxsaq, azərbaycanlı elitanın konservator hissəsi İran teokratiyasına sekulyar fars çoxluğundan dahə dərindən inteqrasiya edilib. İranın klerikal reşimi, sadə dillə desək, çalmalıların rejimi fars və azərbaycanlı dini isteblişmentinin və güc strukturlarının ittifaqına söykənir.

 

 

HİCAB

İrandan qovulur nə vaxtdan bəri,
Yer tapa bilmir ki, canını qoysun.

Qayıtmaq istərdi əlli il geri,

Qoruyanı vardı o vaxt bir qoşun.

 

Ciddi yaralanıb, quduzdur yəqin,
Toxunsa, öldürər, geci-tezi var.

Başda yer eləsə, düşməyi çətin,
Bir başı örtəndə min baş ağrıdar.

 

Qovur kürd qızı da, fars qadını da,

Çırpılır, qalmayıb salamat yeri.

Ayrı baş axtarır qona yenə də,
Bizi hədəf alıb nə vaxtdan bəri.

 

Bizdəsə qapılar açıq taybatay,

Yarıyuxuluyuq, salan yox haray…

 

 23. 10. 2026, Samara

 

 

HİCAB MÜCAHİDLƏRİ MÜSƏLMANDIRLARSA, UŞAQ PULUNU NİYƏ ALLAHDAN YOX, ƏLİYEVDƏN İSTƏYİRLƏR?

İki həftə bundan qabağa qədər azərbaycanlıların gerçək ya İnternetdəki virtual davası əsasən türkçülük üstündə idi, “türk”ü dilin və millətin adından xaincəsinə və namərdcəsinə  götürüb onu “Azərbaycan”la əvəz edən bolşeviklərə lənət və qarğışlar yağdırılırdı. İndi elə bil bir anda, bəlkə də Tale Bağırzadənin türmədən verdiyi komanda ilə millətin arvadları da, kişiləri də hicabçı oldular, hərçənd sağlam fikirli hər kəs üçün hicabçılıqla türkçülük bir araya sığan şeylər deyil.

Yaxşı, deyək ki, müsəlmansınız, hicab mücahidisiniz və hətta çoxunuz ürəklərinizin dərin guşələrində işidçisiniz də. Bəs onda niyə İslamın buyurduqlarına əməl eləmirsiniz?

Hüd surəsinin 6-cı ayəsində deyilir: «Yer üzündə elə bir canlı yoxdur ki, onun ruzisini Allah verməsin…»

Başa düşdünüz? Yəni ki, bunu Allah özü deyir, deyir ki, bütün canlıların – adamların, mal-qaranın, itin, pişiyin ruzisini verən odur. Aydındır?

Bu, gün kimi aydın olmalıdır, əgər insan özünü korluğa, karlığa vurmayıbsa və lallığa qoymayıbsa.

Bəs onda niyə azərbaycanlılar (keçmiş türklər) niyə ruzini Əliyevdən istəyirlər? Niyə uşaq pulu istəyə-istəyə o boyda kişinin qulaqlarını dəng eləmisiniz? Əgər uşaq pulu verilmirsə, deməli, Allah məsləhət bilmir. Əliyev də,  yardıma baxan nazir də, nədir o qurums… cənabın adı, onlar da sizin kimi və bəlkə sizdən on qat artıq müsəlmandırlar, Allah onlara buyursaydı ki, əhaliyə uşaq pulu verin, verərdilər. Deməli Allah buyurmur. Allahdan narazısınızsa, gedin yığılın məsciddə, etiraz aksiyası keçirin, ya ərizə yazın Allahşükürə, o da lazımı yerinə yollasın…

Zariyat surəsi, 58-cı ayə: «Şübhəsiz ki, ruzi verən də, güc və qüvvət sahibi olan da Allahdır!»

Bu, çox gözəl ayədir. Yuxarıdakı ayəni tamamlayır. Burda deyir ki, ruzini də Allah verir, güc və qüvvəti də. Son sözlərə xüsusi fikir verin. Görün Allah necə uzağı görür. Bilib ki, siz səhvən ruzini gedib nazirdən ya möhtərəm prezidendən istəyəcəksiniz. Polislər də haqlı olaraq, tamamilə haqlı olaraq dəyənəkərini qapıb qol-qabırğanızı əzəcəklər. Bəlkə də sındıracaqlar. Çox haqlı olaraq. Çünki siz Quran deyənə, Allahın buyurduğuna boyun qoymursunuz. Ona görə sizin boynunuz burulub sındırılmağa layiqdir.

Hələ bu harasıdır. Ənkəbut (ərəbin sözünə bax: ənkəbut! Abid Qafarovun söyüşlərini yadıma saldı. Abid Qafarov onu şəbəkədə tənqid edənləri belə söyür: «Sənin ənkə böyüyün… «- bu da azərbaycanlı müsəlman!), yəni Hörümçək surəsinin 60-cı ayəsində deyilir: «Ruzisini daşıya bilməyən neçə-neçə canlılar vardır ki, onların da, sizin də ruzinizi Allah verir…»

Başa düşdünüz? Sizin nazirliyin qabağına getməyinizə, nazirə müraciətlər yazmağınıza ehtiyac yoxdur. Allah məsləhət bilib sizə ruzi, pul ayırsa, bunları birbaş qapınıza gətirib sizə təqdim edəcəklər. Gətirmirlərsə, deməli, Allah buyurmur. Nazir də özbaşına deyil ki. Əlahəzrət prezident də Qurana and içib, indi Allahla ayaq-ayağa verə bilməz ki.

Ona görə də əgər özünüzü müsəlman sayırsınızsa, hicab davası eləyirsinizsə, Quranda deyilənlərə əməl edin, Quranda buyurulan kimi oturub-durun.

Bir lətifə var, rus lətifəsidir. Boynunda yekə xaç olan bir yəhudi  ümumi hamama gəlir, tam soyunub özünü verir buğa. Yanındakılar gah onun boynuna baxırlar, gah da əyilib qurşağından aşağısına. Biri dözməyib deyir: “Bura bax, sən ya xaçı boynundan çıxar, ya da tumanını (трусы) gey”…

(Послушайте, вы или крестик снимите, или трусы наденьте!

Siz də həmçinin. Müsəlmansınızsa, öz kitabınız deyən kimi oturub-durun. Möhtərəm əlahəzrət prezidentin başını ağrıtmayın…

Mİrzə ƏLİL

23. 10. 2026, Samara

KİŞİLƏRİN HİCAB QAYĞISI ƏSL PARANOYADIR. TƏƏCCÜBLÜDİR Kİ, NİYƏ İNDİYƏCƏN ÖZ XANIMLARININ SAÇLARINI ÜLGÜCƏ VERMİRLƏR…

Füzuli:

Canı üçün kim ki cananın sevər, canın sevər,
Canı kim cananı üçün sevsə, cananın sevər.
…Müşk-i Çin avarə olmuşdur vətəndən mən kimi,
Qansı şuxun, bilməzəm, zülf-i pərişanın sevər…

Və ya;

 Könlüm açılır zülfi pərişanını görcək…

Zülfi-pərişan – yəni dalğalanmış, dağımış saç, Füzuli və ya Füzulinin lirik qəhrəmanı sevdiy qızın saçlarını bu şəkildə hicab altında görə bilməzdi, yəni on altıncı əsrdə, həm də Kərbəlada qızların, gənc qadınların yaylığı olubsa da, nardaranlılar və ya cəliilabad kəndlərinin sakinləri kimi əleyhqaz geyməyiblər və yaxşı da eləyiblər. Çünki saç qadın gözəlliyinin əsas komponentlərindən olaraq əsrlərlə şairləri ilhamlandırıb.

Vaqifdə:

Üz yanına tökülübdür tel nazik…

Hicablı qızın tel yanaqlara necə tökülə bilərdi?

Və ya:

Buxağın altında, sinə üstündə,
Zülfün burulması, hayıf ki, yoxdur!

Bayatılarda:

Yarın zülfün yellədi,
Əsən külək, sırma tel.

Və ya

Mən aşiqəm, yana saç,
Zülfün döndər yana, saç.
O tərəfdən gün doğub,
Bu tərəfdən yar, nə saç!

 

Və ya:

Mən aşıq gündə dara,
Saçını gündə dara.

Telinə söylə, məni,
Çəkməsin gündə dara.

Bəs Aşıq Ələsgər?

Gözəl, sənin nə vədəndir,
Kəsilib qısa tellərin…

Bəlkə Ələsgərin vaxtında gözəllik salonu da olub. Epilyasiya-filan… Olmamış olmaz…

İnternetdəki videolardı başı, yaxası açıq kişilərin hicab davası eləməklərindən adam qeyzlənir. A kişilər, öz başınızın qeydinə qalın. Allaha inanan gərək qadın saçına ən azı hörmət edə, əgər saç gözəlliyindən estetik həzz ala bilmirsə. Gizlədiləsi olsaydı, Yaradan saçı qadına verməzdi ya da kişiyə verdiyindən verərdi və qadınlar da otuz-qırx yaşlarında dazlaşıb gedərdilər… Hicab cihadı edən kişiləri qadınların saçları çox narahat edirsə,  qoy versinlər ülgücə, yalnız öz qızlarını. Versinlər ülgücə, olsunlar arxayın, əgər onların fikrincə qadın saçları kişiləri tamahlandırırsa. Küçəyə də buraxmasınlar, həftədə bir dəfə elə qadın dəlləyi gəlib xanımın başını taraş eləsin. Evdəki bütün xanımların. Dazbaş xanım yəqin ki, heç bir kişidə ehtiras-filan doğurmaz…

Müsəlman kişilər özləri şorgöz olduqlarından daim narahatdırlar, gözdə-qulaqdadırlar. (Dostoyevski yazırdı ki, ki, iki rus oğlan bir yerdə olanda nədən danışırlar? – Dünya məsələlərindən, allah varmı, yoxmu, sosializmdən, anarxizmdən…İki azərbaycanlı kişi isə, əgər puldan danışmırsa, arvaddan danışır, əlbəttə, özgə arvadlarından…) On mülyonlarla müsəlman elə buna görə xırda qızlarını sünnət elətdirir. Hətta Avropada yaşayanları da. Hökumətlər bununla necə mübarizə aparsalar da, elədiklərini eləyirlər. Sabah Azərbaycanda da bu hoqqa başlansa, təəccüblənməyin. Deyəcəklər ki, bunu bizə dinimiz buyurur…

17. 10. 2026, Samara

BAHƏDDİN HƏZİ GECƏ MEYDANDA TONQAL İŞIĞINA DƏRS OXUYAN 8 YAŞLI QIZDAN YAZIR…HANI DELAKRUA Kİ, BUNU ÇƏKƏ…

«— Давно не читал книги, — скажет он или иногда изменит фразу: — Дай-ка почитаю книгу, — скажет или просто мимоходом, случайно увидит доставшуюся ему после брата небольшую кучку книг и вынет, не выбирая, что попадется».

+++++++++++++++++++++++++

Bilnirəm, indi Azərbaycanda İlya Qonçarovun romanlarını oxuyan varmı. Mən özüm ilk gənclik illərində “Oblomov”u azərbaycanca oxumuşdum. Təsiri elə güclü olub ki, sonralar rusca oxusam da, bəzi epizodları indiyəcən elə azərbaycanca xatırlayıram. “Çoxdandır kitab oxumamışam”, — hərdənbir Oblomovun atası belə deyirdi, bəzən isə ifadəni dəyişirdi: “Götürüm bir kitab oxuyum”. Deyir və əlinə keçən hansı kitab keçsə, onu oxuyurdu…

Mənim də Azərbaycan mətbuatını oxumağım elə İlya İvanoviçin kitab oxumağı kimidir. Yəni hərdənbir və əlimə nə keçsə. Mühüm xəbərləri, yəni hava, avtomobil qəzaları, prezidentin kənd yollarına neçə manat ayırdığı və harda şor ya qatıq sexi açdığı  barədə xəbərləri Eynula Fətullayevin (İblisin adını çəkdim, qulaqlara qurğuşun!) saytından rusca oxuyuram. Çünki rusca oxumaq mənə daha asandır, çünki rus dilində yazanların hamısı vahid  rus dilində yazır, Azərbaycan dilində yazanların hər birinin öz dili var, yəni hər yazar (sözə bax – yazar!) mətbuata öz dili ilə çıxır. Və bu, dil fərdiliyi, yəni üslub fərdiliyi deyil, əməlli-başlı dil fərqliliyidir, yazılanı başa düşmək üçün gərək baş sındırasan, lüğətlərə baxasan, bəzən Sİ – də aciz qalır, dönə-dönə üzr istəyib deyir ki, başa düşmədi…

İndi Azərbaycanda hicabla bağlı hadisələr məni də (eycahanlıqdan, vallah eycahanlıqdan!) narahat etdiyinə görə bu barədə məlumatı azarbaycanca axtardım, çünki Eynulla Fətullayevin (qulaqlara qurğuşun) saytında hicab qiyamı işıqlandırılmır. Qabağıma “Bizim yol” saytında Bahəddin Həzinin məqaləsi çıxdı. Mənə bu müəllifinn adı tanışdır, çünki sıfırıncı illərdə “Azadlıq” qəzetini oxuyurdum, o qəzetdə özümün də bir neçə yazım o vaxtlar çap olunub. İnternetdə baxdım – Bahəddin Həzi indi yalnız elektron kimi çıxan “Bizim yol” qəzetinin təsisçisi və baş direktorudur. Hicab qiyamına həsr olunmuş yazısına belə ad qoyub: “Körpə gül balalarımızın xətrinə”.

Maraqlıdır ki, şairlərin dilində körpə balaların hamısı və həmişə güldür. Hərçənd bu gül balalarını kürəyinin ortasına çox ata-ana elə yumruq vurur ki, nəfəsləri bir neçə dəqiqəliyə kəsilir. Ancaq bu, ayrı məsələdir. Biz şairlərin işinə qarışmırıq…

Bahəddin Həzi yazır ki, başı bağlı məktəbə buraxılmayan gül balaların “…pilləkəndə oturub, açıq havada dərs hazırlaması… təsirli mənzərədir.”

“İnsanın içi titrəyir”.

Belə ifadə eşitmisiniz? “İçim əsir” – kimsə belə deyir? “Ürəyim əsdi” deyirik, “içim titrəyir” demirik.

Bahəddin Həzi sonra yazır:

“Təhsil könül işidir — ya elə, ya belə — hər cür məcburiyyətdən yüksəkdədir.”

Təhsiliə həvəs, hətta sevgi onu “könül işi” eləmir, təhsil məcburi yəni icbari olaraq qalır, bir vaxt onillik-onbirillik təhsil icbari idi, indi doqquzillik. Sabahdan təhsil “könül işi” elan olunsa, şagirdlərin yarısı məktəbdən çıxar, çünki uşaqların çox az hissəsi təhsilin vacibliyini başa düşmür, məktəbə nifrət edir, elə şagird-müəllim qarşıdürmalarının əsas səbəblərindən biri budur.

Bahəddin Həzi davam edir:

“Vahid forma geymədiyi üçün məktəbə buraxılmayan balaca qızlar üçün göz yaşı tökən məktəb yoldaşları! Bunlar da balaca tənlərdə böyük ürəklərin tablosudur.”

Gec də olsa, deməliyəm ki, Bahəddin Həzi jurnalist kimi yazmır, o, şair kimi yazmağa çalışır, Gülhüseyn Hüseyoğlu kimi mənsur şeir yazır. Yadınızdadır? – açıldl, mücrü, örtüldü mücrü…

Yuxarldakı fraqmentin ikinci cümləsini başa düşmədim. “balaca tənlərdə böyük tablolar”. Tən – yəni bədən?Yəni Bahəddin Həzi burda Gülhüseyn Hüsynoğludan da bir neçə əsr o yana gedir, Nəsimi kimi yazır: “…təndə canı neylərəm…”

“Balaca tənləri”, boynuma alım, əvvəl “balaca çənlərdə” kimi oxumuşdum…

Məndə yaşla əlaqəli göz zəifliyi var…

Görünür, indi Azərbaycanda “dal”, “qabaq” sözləri kimi “bədən” sözü də ayıb sayılır. İnsanları belə məsum, utancaq olan ölkədə uşaqlar necə dünyaya gəlirlər, ilahi?

Bahəddin Həzi yazır:

“Düşünürsən, bu millətin uşağı da… çox BÖYÜKDÜR!”

Burda təkcə “iç titrəmir”, burda başın tükləri də biz-biz durur. “Böyükdür” sözünün bütün hərfləri böyüklə yazılıb – ayrı necə ola bilər?
“Bu millətin” – hansı millətin? Bahəddin Həzi öz milləti haqqında “bu millətin” deyir? Yəni Bahəddin özünü Misir yürüşü zamanı əsgərlərinə müraciət edən Napoleon kimi hiss edir. “Bu millətin…”

Yeri gəlmişkən, Napoleon fransızlar haqqında belə deyə bilərdi, çünki özü korsikalı idi…

Bu millətin uşağı da böyükdür…

Əlbəttə, əlbəttə. Uşağı da, müəllimi də, şeyxülislamı da, prezidenti də, Paşa holdinqi də. Hər kəsi və hər şeyi böyükdür. Hətta adı çəkilməsi burda ayıb olan şeyləri də…

“…Mən azadlıq uğrunda mübarizə Meydanında…”

Meydanda azadlıq uğrunda mübarizə gedirdi? Nemət Pənahlı necə mübarizə aparırdı? Kiminlə? Meydanda güləş, boks yarışı təşkil olunsaydı, deyrdim hə, mübarizə olub. Məsələn, Nemət Pənahlı ilə Pənah Hüsey arasında…

Bahəddin Həzi cümləsini belə bitirir: “…tonqal başında atasının paltosuna bürünmüş, əl fənərinin solğun işığında dərs oxuyan 8-9 yaşlı qız uşağını xatırladım…”

Elə burdan da, sonrakı cümlədən də aydın olur ki, gecə imiş. Soruşuram: 8-9 yaşlı qızın gecə Meydanda nə işi vardı? Gecə Meydanda oturmaq 8-9 yaşlı qızın “könül işi” ola bilərdimi? Deyək ki, gündüz atası ilə gəlib. Bəs gecə? Atada insaf yoxdur ki, 8-9 yaşlı qızı evə aparmır? Gecə, tonqal başında 8-9 yaşında qız dərs oxuya bilər? Ay Bahəddin bəy, bu ağ oldu ki. 8-9 yaşında uşaq gecə tonqal başında ölü yuxusuna gedər, vallah, belədir.

Bahəddin Həzi davam edir: “Qanlı Yanvarda 9 yaşlı qız şəhid düşmüşdü. Bəlkə də o gecə dərs oxuyan o balaca qızcığa elə həmin bu Larisa imiş”.

Vallah, burda lap acığım tutdu, fikirləşdim ki, Bahəddin Həzi bunu yazanda yəqin sərxoş olub. İçkili yox, sərxoş! Ay cənab, sən bunu yazanda bir İnternetdə Larisa haqqında məlumata baxa bilmirdin? Larisa on üç yaşın içində olub! Atası ilə evinə gedəndə avtobusa açılan atəşdən ölüb. Bahəddin bəy, şair kimi yazmayın, Gülhüseyn Hüseynoğıu kimi yazmayın, Gülhüseyn Hüseynoğlu mənə dərs deyib, o, problemli adam idi, elələrinə “sekslə qayğılanmış” deyirlər…

“Biz bu dövləti qurmaq üçün nələrdən keçdik, atam-qardaşım!”

Siz  dövlət qurmusunuz? Daha doğrusu, dövləti siz qurmusunuz? Dövlət Rusiya imperiyasının, sonra Sovet İttifaqının tərkibində necə formalaşmışdısa, elə də indiyəcən qalır.

Nələrdən keçdiniz? Meydandakı şoular erməni talanları ilə nəticələndi. 20 yanvarda isə tankların qabağına sadəlövh insanları göndərib qırdırdınız. O nitq deyənlərdən birinin burnu qanadı?

“Uşaqlı-böyüklü can qoyduq.”

Siz can qoydunuz? Rüstəmxanlı, Səmədoğlular, Anarlar can qoydular? Bəs necə oldu ki, özbəklər, türkmənlər, qazaxlar meydana yığılmadan, isgəndər həmidovlarsız  dövlət aldılar?

“…elə anlar gəlir, əmr dəmiri kəsir…”

Yox, qafiyə ilə yazmağı hicabə bərabər tutub jurnalistlərə qətiyyətlə qadağan etmək lazımdır.

Bahəddin Həzi get-gedə siyasi-fəlsəfi nüansları gücləndirir.

“Heç bir milli dövlət — içində milli kimlik duyğusu olan heç kimsə istəməz azyaşlı qızlarımız, uşaqlarımız təhsilsiz, müəllim bacılarımız isə işsiz qalsın.”

Milli dövlət nədir? Milli olmayan dövlət nədir? Nümunələri var? Gürcüstan milli dövlətdir ya qeyri-milli? Suveren dövləti, müstəqil dövləti başa düşürük. Bəs milli dövlət nədir? Azərbaycan ləzgilərin də, talışların da dövlətidirmi? Hə ya yox?

Bahəddin Həzi dediyinin üstündə durub davam edir:

“…milli dövlət zəifləsə, sarsılsa, dini etiqadı da qoruyacaq kimsə qalmaz. Qorumaq istəyənin də dövlətsiz buna qüdrəti, qüvvəti çatmaz.”

Bunu başa düşdünüz? Ermənilərin əsrlərlə dövləti olmayıb. Dinlərini necə saxlayıblar? Daha yaxşı nümunə yəhudilərdir. İki min ildən çox dövlətsiz olublar. Dinlərini gör necə saxlayıblar!

Yəni açıq deməliyik ki, Bahəddin Həzi nə yazdığını özü də başa düşmür…

Və sonda milli dövləti saxlamaq  üçün kompromis təklif edir: kəlağayı. Yazır ki, nənələrimizin başında həmişə kələğayı görmüşük.

Mənim kəndim yəqin çox kasıb kənd olub. Kəlağayı tək-tük arvadda olardı. Gündəliyə qaba çitdən olan, gülyaylıq deyilən bir ləçək bağlayırdılar, qiyməti bir manat on ya iyirmi qəpiyə idi, bizim mağazalarda bir əlliyə verirdilər. Təzəsi qıpqırmızı olurdu, yuyulduqca rəngi gedirdi.

Allahşükürün çalmasına və Paşa holdinqə and olsun!

16. 10. 2026, Samara

ЕСТЬ ТАКАЯ ПАРТИЯ: «ХИДЖАБИСТЫ» В АЗЕРБАЙДЖАНЕ ШТУРМУЮТ ПРЕЗИДЕНТСКИЙ ДВОРЕЦ!

Если внутриазербайджанскую политическую жизнь сравнить с шахматами, то можно сказать, что в течение больше двадцати лет у Ильхама Алиева всегда были белые фигуры, он начинал первым и всегда выигрывал у своих соперников, которые к тому же вынуждены были играть, не имея основных фигур… Теперь, в эти октябрьские дни,  впервые несменяемый азербайджанский президент неожиданно сам был атакован белыми фигурами и вынужден защищаться. Сделан «ход хиджабом»,  и, судя по растерянности, которая явно наблюдается у президентской команды, сильного ответного хода найти пока не удается, к  тому же на доске на этот раз  у самого президента не хватает сильных фигур, одни пешки…

Действуя по принципу «..да, я знаю, что ни у одного авторитетного правителя или диктатора вечно находиться у власти до сих пор не получалось, но все когда-то происходит впервые, я буду первым, который до конца жизни благополучно усидит, а если захочет, передает власть одному из членов своей семьи, я хороший, народ меня любит и без меня свою жизнь не представляет», Ильхам Алиев создал в стране чрезвычайное, не имеющее аналогов даже в самых недемократических странах единовластие. Всю исполнительную, законодательную, судебную власть он подчинил себе, свободную прессу полностью уничтожил, а многие журналисты оказались в тюрьме с огромными сроками. Беспрецедентность единовластия хорошо видна на одном примере. По данным Центральной избирательной комиссии (ЦИК) Азербайджана, в стране насчитывается 8 071 муниципальный депутат. Так вот из этого громадного числа депутатов, ни один (ни один!) не был избран законным путем. То есть, были выборы, было голосование, но ни один оппозиционный активист не допускался к выборам, а местные депутаты практически назначались по утвержденным властями спискам. Даже в африканских с деспотическими режимами развивается местное самоуправление. В монархическом Марокко с 2022 года проводится политика «продвинутой регионализации».

Понятно, что несмотря на постоянно повторяющуюся риторику о полном доверии народа к Алиеву, у него самого к своему народу никакого доверия нет. Абсолютно никакого. Он не вышел из этого народа. Он вышел из семьи. Жизнь азербайджанцев, в отличие от своего покойного отца, была незнакомой и практический чужой для молодого Алиева. Он выучил азербайджанский, уже находясь у власти, говорит на нем хоть и не плохо, но с акцентом иностранца.  Сомневаюсь, что он прочитал хотя бы одно произведение Джалила Мамедкулизаде в оригинале.  Народ для него зверь, который всегда непредсказуем и всегда опасен, поэтому лучше его держать в клетке и на цепи…

Полностью маргинализованы и или уничтожены все настоящие политические партии и организации. Все легально существующие и получающие официальную регистрацию партии – это карманные партии и сателлиты. Единственной оппозиционной партией, которая, кажется все еще сохраняет регистрацию, является Партия народного фронта, но она практически разгромлена, лидер партии сидит по смехотворному обвинению, сидят и многие активисты организации. Арест председателя партии Али Керимли и обвинение его в связи с многолетним главой президентской администрации Рамизом Мехтиевым,  который якобы готовил госпереворот – одна из самых позорных страниц современной истории Азербайджана…

Итак, все партии бесповоротно разгромлены, пресса ликвидирована, журналисты на долгие годы заперты – можно спокойно жить и наслаждаться жизнью? Ведь больше нет партии, которая могла бы представлять угрозу нерушимой власти Алиевых

Но, оказалось, что есть.

Как говорил Владимир Ильич Ленин, есть такая партия!

Это – партия хиджабистов. Если их так назвать условно. Потому что представители радикального политического Ислама, исповедующие откровенно фашистские взгляды, после разгромных посадок десятых годов, попрятались, вели себя дипломатично, но все же ни на один день не прекращали свою активность. «Вода камень точит» — исламисты хорошо усвоили эту истину. После более десяти лет вялотекущей жизни, которая последовала  в результате беспощадного подавления «хиджабного бунта» в 2012 году, они решили, что настал момент и теперь самое время действовать. И действовать организованно, стройно, руководствуясь «теорией малых дел». Старт дан и, судя по всему, проходящий пока не очень громко и без страшных черных и зеленых флагов с длинными и толстыми шестами бунт набирает силу. Интернет, соцсети используются в полную силу, чтобы создать представление о всенародной поддержке исламского бунта представителями самых разных слоев населения. Школьницы, которые не были допущены к занятиям из-за ношения хиджаба, используются как таран, чтобы пробивать брешь в кажущейся монолитом алиевской власти. «Я Кербалаи Секине, мне восемь лет, я заявляю, что хиджаб не мешает учебе». Какое невинное видео! В то же время странное  — восьмилетняя девочка носит религиозный титул и с этим титулом представляется. Это уже не просто невинный платочек, который закрывает шею и волосы. Восьмилетняя девочка приходит в класс уже как представительница религиозной группы, и не рядовая даже, а с титулом, который, естественно, должен выделить ее среди всех остальных и ставить выше. То есть, она приходит в класс, как в народе говорят, со своим уставом. Нет, тут дело не в платке. Платок – это символ, знамя. За платком – идеология. Идеология религиозная, но она же политическая. Потому что Ислам в равной мере и религиозная и государственная идеология. Со времени возникновения Ислам был государственной идеологией, основы исламского государства заложены в Коране, поэтому настоящий мусульманин, не номинальный, а практикующий мусульманин всегда мечтает об исламском государстве и светскую  Конституцию не признает. Теперь странно и даже немножко смешно слышать, как хиджабисты ссылаются на Конституцию, которая гарантирует свободу вероисповедания и не запрещает хиджаб. Дело в том, что исламисты и светская Конституция – две несовместимые вещи. Конституция не запрещает тебе верить в Аллаха, в существование рая, гуриев, не запрещает молиться и т.п. Но ты не можешь, и Конституция это не гарантирует и не разрешает, превращать детсады, школы в религиозные учреждения. Мусульманин, который считает, что Коран ниспослан Аллахом и в нем ни единого слова нельзя менять, не имеет морального права сослаться на светскую Конституцию. Светская Конституция запрещает насилие, в том числе, естественно, семейное.  А в Коране прямым текстом рекомендуется мужьям, чтобы они время от времени наносили побои своим женам. В светской Конституции женщина имеет равные права с мужчинами. В Коране такого равноправия нет, к тому же в нем много уничижительного высказано относительно женщин. Коран настоятельно рекомендует мусульманам убивать многобожников. «Везде, где их настигнете». В Коране отражены все те представления о морали, о взаимоотношениях мужчин и женщин, вообще о добре и зле, которые были характерны для рабовладельческого общества. А теперь скажите: где мы находимся? Какое тысячелетье на дворе?

Хорошо, допустим, власти разрешили хиджаб – в школах, госучреждениях, везде, так как «Аллах велел». Но что, если вдруг завтра все мусульмане Азербайджана начнут совершать самосуд – убивать, калечить, таким образом, выполняя завет Аллаха? Ведь Аллах вам велел мстить, не правда?

Я бы написал, что, если хотите жить по Корану, надо вам переселится в Афганистан, если вас, конечно, примут. Но не стал писать, потому что азербайджанские джихадисты никуда переселяться не собираются, особенно в мусульманские страны. Они хотят Азербайджан превратить в Афганистан или Иран. Или в Сомали. А когда и если превратят, мужчины, которые сегодня, прячась за восьмилетними кербалаи секинами, штурмуют президентский дворец, продолжат свою комфортную жизнь – посещать злачные места, иметь любовниц, играть в азартные игры, смотреть порнуху. Хиджаб – это символическая первооснова патриархального общества, где мужики распоряжаются всем и всеми, устанавливают законы и порядки, кому что читать, что смотреть, как одеваться, что говорить, что писать. Разговоры о добровольном выборе малолетних девочек в отношении хиджаба являются полной чепухой. Пяти-шестилетние девочки что в хиджабе понимают?

Будь моя воля, строго, даже с пристрастием  спросил бы у мужчин, выкладывающих видео в защиту хиджаба: «Аллах нам велел». (Веками наши женщины жили и ничего, вдруг арабы приперлись с шашками наголо и мило объяснили что к чему, мол, Аллах вам хиджаб велел..)  Я бы спросил: когда вы платили закят и хумс? Если платили, какую сумму? Почему несколько миллионов мусульман ежемесячно и организованно не платят хумс и закят, которые вроде бы тоже Аллах велел, а заняты исключительно тем, чтобы покрывать головы женщин?

Есть в соцсетяях немало видео, на которых сами женщины, отстаивая свое право ношения хиджаба, противопоставляют «закрытых женщин» тем, кто ходит с голым пупком. Не знаю, хорошо ли ходить с голым пупком. В мою молодость такого не было. А теперь в связи с возрастом к таким вещам относишься безразлично: пусть ходит, если нравится. Но голый пупок имеет одно колоссальное преимущество перед хиджабом. Объясню: голый пупок, если власть на его стороне, не требует, чтобы все ходили с голым пупком. А если власть будет у хиджаба, то он будет требовать, чтобы все ходили в хиджабе. Будет требовать строго и на этом не остановится. Будет страшно. Как было в Иране, когда к власти пришел безумец  Хомейни, которого, по своей недальновидности, поддерживали демократы, либералы. И он пролил кровь миллионов людей, нанес огромный ущерб стране с богатейшей культурой. И у нас, если хиджабисты придут к власти, пролется сколько крови, что хватит  на пополнение не только Каспия, но и Арала…

Как выйдут из этой, очень мягко говоря, неловкой и крайне опасной ситуации власти. Думаю, она после определенного замешательства придет в себя и жестко подавит бунт хиджабистов. Но если власть и дальше будет держать народ взаперти и даже на цепи, это будет пиррова победа. Потому что обнулив политическую жизнь и всех политических активистов, она все равно не обеспечить себе спокойную жизнь. Партию исламистов невозможно ликвидировать. Исламисты – по определению всегда партия. Без регистрации, без юридического оформления. Шииты даже по названию, то есть, дословно являются партией…В любое время, ложно или объективно, почуяв слабость власти, эта партия возьмется за свое… Азербайджан только по Конституции светское государство. Только на бумаге. Написанное на бумаге надо пополнять содержанием. Стране нужна политическая жизнь. Сотни тысяч людей, которые жаждут осуществить свои конституционные права и участвовать в политической жизни, лишены этой возможности. Поэтому значительная их часть в религиозных организациях видит альтернативу. Одними заявлениями, если даже они вписаны в Конституцию, нельзя быть светским государством. Государство не пустое пространство. Население должно быть со светским мышлением. Здесь в Самаре большевики при каждой церкви строили стадионы.  Были культурные мегапроекты. В Азербайджане нет культуры. Образовательный, культурный уровень людей, судя по соецестям, просто ужасен. Надо против каждой мечети построить несколько культурных объектов, а их, особенно в районах, практически нет. Нет массового спорта. Трансляции из азербайджанских стадионов даже международных игр вызывают тоску и уныние. Особенно, когда это недоразумение сравниваешь с картинами европейских стадионов. В Европе миллионы людей проводят свое время, не слушая агрессивные и тупые проповеди мулл, а культурно и активно отдыхая. У людей всегда, хоть в Азербайджане, хоть в Европе или в Африке, есть желание участвовать в общественной жизни и в конце концов, в управлении страной. В Азербайджане это законное желание равняется тяжкому преступлению. Хватить превращать выборы в издевательство, в глумление над народом. В парламенте страны нет даже одного депутата, который не был бы назначен, а получил  бы мандат в результате конкурентной борьбы. Надо проводить свободные выборы и интегрировать все настоящие оппозиционные силы в политическую жизнь. Иначе даже более или менее разумные люди, подвергающиеся со стороны власти унижению и даже жестоким репрессиям, союзников могут искать в среде исламистов. А у них ресурсы есть, они всегда объединены, их ликвидировать, распускать нельзя. Их можно преодолевать. Их может преодолеть гражданское общество, которое демократическим путем выбирает власть, она же единственная имеет право на насилие.

 

11. 10. 2026, Самара