Патриарх Кирилл, обратившись ко всем православным людям, заявил, что отказывается от бронированного Мерседеса и отныне намерен передвигаться на осле, как «каш Господь Иисус Христос». Святейший напомнил, что он является охраняемым лицом, и в настоящее время в президентской администрации рассматривается вопрос о присвоении статуса «охраняемое лицо» также и ослу.
Архив | Декабрь 2012
MƏNIM GÖRDÜYÜM İŞİ…
Mənim gördüyüm işi,
Mənəcən atam görüb.
Atamsa bu vərdişi,
Atasından götürüb.
Qatılıbdır bu işə,
Babamın babası da.
Kəsəsi: ayrı peşə,
Tanımırıq dünyada.
Qonşum da bu işdədir,
Qonşumun qonşusu da.
Nəsillər dəyişsə də,
İş həmin iş – sonu yox.
Niyyətindən bu işin,
Hərçənd hamı xəbərsiz,
Əl-ayaq yer-göy eşir,
Qabarlı ya qabarsız.
Biz kişili-arvadlı,
Tərliyik, palçıqlıyıq.
Tikirik, yaradırıq –
Bir növ inşaatçıyıq.
İşin yiyəsindəsə,
Nə mərhəmət, nə aman.
Qamçılar, tələsdirər,
Qamçıda qurumaz qan.
Ehramlar ehramıdır,
Bu səylə ucaldılan.
Zalım Fironun adı,
Hamıya bəlli – Zaman…
27-28 iyul 2007, Samara
QƏLBİ YANAĞINDA YANAN QIZILGÜL
Qəlbi yanağında yanan qızılgül,
Eşqi dodağında donan qızılgül!
Canın sevdalandı gönçəliyindən,
Bir gün gözə gəldin gəzəlliyindən.
Səni həsrət qoyub budağa, gülüm,
Dustaq elədilər otağa, gülüm.
Ayağı bağçadan kəsilən gözəl,
Şüşə divarlara qısılan gözəl!
Büllur saraydasan qolları bağlı,
Düşdüyün suların yolları bağlı.
Mehə həsrət qalıb yanağın solur,
Şehə həsrət qalıb yanağın solur.
Güldan qəfəsində darıxan gözəl,
Darıxdıqca solan, sıxılan gözəl.
Sən isti möhtacı, işıq acısan,
Soyuq baxışlardan nə alacaqsan?
Bəxtinə dustaqlıq yazılan gözəl,
Zindan tənhalığı canını üzər…
…Hardasa bir bülbül anıb yarını,
Çırpılar qəfəsin divarlarına…
03 iyun 1985, Ərəbqardaşbəyli
Robert FROST. OTLAQ
(THE PASTURE)
Örüş çeşməsini gedirəm açam,
Süpürüb ataram xəzəli tezcə.
Bir azca gözlərəm su dirçəlincə,
Çox da yubanmaram, gedək mənimlə.
Balaca buzovu gedirəm tutam,
Odur, anasıyla durub. Körpədir.
Ana yaladıqca əsir, büdrəyir,
Çox da yubanmaram, gedək mənimlə…
QƏRİB ÖLÜMÜ
Maşına nə var ki – dünən tərəvəz,
Sırağagün meyvə, cənazə bu gün.
Başqa maşınlardan yolda seçilməz,
Sürəti ləngiməz — bu qara yükün
Bütün ağırlığı özündən qabaq,
Maneə bilmədən çatıb ünvana.
Kənddə bölüşsə də yaxın və uzaq
Dərdlə, bircə gündə əyilər ana.
Vətəndə bayraqlar sənin şəninə
Enməz və çalınmaz təntənəli marş.
Biriydin çörəkçin gedən minlərin,
Pul üstündə düşdü öldüyün savaş.
Sərhədi keçərsən – ruhun inciməz,
(Ruhun indi aşar başqa sərhədi).
Sənə poqonlular yaxşı yol deməz –
Ölkədən ölkəyə cənazə gedir…
Min dəfə deyilər: ”Qibləyə tutun!”
Qəbrə qoyulunca. Eh nə fərq elər
İndi bu? Qürbətdə elə çoxunun
Hər günü keçmirmi üzü qibləyə?
Bacın dünənəcən qərib canına
And içərdi. İndi ölümün, adın,
Anda çevriləcək, çağırılacaq –
Bacın ölümünə inanmasa da…
27-29may 2007 Samara
Tyütçev. QƏZƏBƏ GƏLDİM…
F.İ. TYÜTÇEV
Qəzəbə gəldim, Allah aldı tamam,
Yuxumu, əzmimi, can sağlığımı.
Almadı təkcə sənin varlığını,
Ki, ölməsin ona ruhumda inam.
1873
ПЕСНЯ, ПОСВЯЩЕННАЯ ВЛАДИМИРУ ПОЗНЕРУ
Я спросил у Гугла
Где моя Госдума
Гугл ответил преданный
Гугл ответил преданный
Была тебе Госдума
Была тебе Госдума
А стала Госдурой….
МЕБЕЛЬНАЯ ПРЕЛЮДИЯ ПЕРЕД ДОПРОСОМ
БАСТРЫКИН:
— Позвольте вас попросить вас сесть в это мягкое кресло.
СЕРДЮКОВ:
-Позвольте сесть на табуретку…
БАСТРЫКИН:
— Позвольте этого вам не позволить…
Robert FROST. NƏYİM VAR – ZAMANA VERƏRDİM
İ COULD GİVE ALL TO TİME
Qarlı zirvələrlə döş-döşə gəlib,
Sarsıdıb onları əsasınacan,
Su tək düzləsə də əli, əməli,
Bunu hünər saymaz, sevinməz zaman,
Axar qayğı dolu, axar fikirli.
+
Dünən bir yamacdı bugünkü ada,
İndi ətəyində burulğan girinc –
Necə ki kinayə gəzər dodaqda.
Zamanla həmrəyəm – nə qəm, nə sevinc,
Görkəm planetar dəyişən halda.
+
Özümdə olandan özgə var nəyim,
Zamana verərdim. Gömrük yatarkən,
Keçirdiyi qaçaq mallarını kim,
Bəyan edər? Mənim olanı hökmən,
Daşıyım sonacan – budur diləyim.
ingiliscədən tərcümə
2000-ci illər
Samara
GEDİR TRAMVAYLAR, GEDİR TAKSİLƏR…
Gedir tramvaylar, gedir taksilər,
Gedir avtobuslar, trolleybuslar.
Gedirik, gedirik, alnımızda tər –
Taleyin dalınca dabanbasmada.
Adamlar cəmləşir hər addımbaşı,
Hey dolub-boşalır dayanacaqlar.
Əzir minən yoldaş düşən yoldaşı —
“İndi nə hörmət var, nə qanacaq var”.
Maşınlar səbrini basıb gözləyir,
Adamlar içəri təpilənəcən.
Gedir ictimai nəqliyyat əhli –
Bilet üç qəpikdən beş qəpiyəcən.
Və gözlər alışıb-yanır maraqdan,
Bir tikə boz kağız ələ gəldimi.
Kompütersiz-zadsız elə o anda,
Üç-üç toplayırlar altı rəqəmi.
Əgər iki cavab bərabər olsa,
Xoşbəxtsən.
Xoşbəxtsən bu mənzil başına kimi,
Xoşbəxtsən maşından düşənə kimi.
Kimsə dabanını tapdayanadək,
Xoşbəxtsən bir saat, bir gün, bəlkə il.
Bəlkə həmişəlik – tale yar olsa –
Əcəl gözlərini qapayanadək.
Baş-ayaq vurursa cavablar əgər,
Onda arxadaşım, özünü gözlə.
Neçə uğursuzluq səni hədələr –
Xatadan-baladan canını gizlə.
Xoşbəxt biletlilər ala buludda,
Bədbəxt biletlilər içini yeyir,
Biletsiz dovşanlar əsir qorxudan…
Gedir piyadalar, gedir maşınlar,
Gedirik durmadan mənzil başına.
Mən də qoşulmuşam körpə yaşımdan,
Dünyanın aramsız hərəkətinə.
Ömür adlı maşın aparır məni,
Bilmirəm haradır axır mənzilim.
Yolun uzaqlığı, mənzili, yönü
Alnıma yazılıb…
Gedirəm, hamı tək xəbərsizəm mən,
O sirli yazının rəqəmlərindən.
Hərdən titrəyirəm…
01-02 mart 1984 Moskva
xeyrulla xayal 