FÜZULİ VƏ…BODLER. GÜNƏŞ HƏR YERDƏ GÜNƏŞDİR…

Ay doğar, ulduz yanar sanma ki; göy dehqanının,
Gecə ahim dağıdar gündüz yığılmış xırmanın,

Yaddaşla yazdığım, yəqin ki, hardasa təhrif etdiyim Füzuli beyti ədəbiyyat dərsliklərində parlaq metafor nümunəsi kimi sitat gətirilirdi.Məlumdur ki, “gündüz yığılmış xırman “ – günəşdir. Oxşar metaforu Bodlerin kiçik xatirə şeirində gördüm:

Et le soleil, le soir, ruisselant et superbe,
Qui, derrière la vitre où se brisait sa gerbe…

Axşam… uşaq günəşi pəncərə dalında görür. “Günəşin dərzi dağılıb”… Əlbəttə, dərz xırman deyil ancaq bənzətmə oxşarlığı şübhəsizdir…

Və yəqin ki, günəşi, günəş şüalarının zəmiyə, taxıla, xırmana, dərzə oxşadan təkcə Füzuli və Bodler deyil, bina görə bu oxşarlıqdan uzağa gedən nəticələr çıxarmağa dəyməz. Ciddi şeir bilicisi üçün bəlkə də belə metaforlar bayağılıqdır…

03.06. 2018

Samara

Реклама

   ŞARL BODLER. İNDİ DƏ YADIMDADIR, ŞƏHƏR HƏNDƏVƏRİNDƏ…

бодлер

Je n’ai pas oublié, voisine de la ville

İndi də yadımdadır, şəhər həndəvərində,
Balaca, ağ evimiz, sakit, yox gəlib-gedən.

Gips Pomonanın da, qoca Veneranın da,

Örtürdü ayıbını sısqa meşəlik orda.

Və günəş axşamçağı, əzəmətli və parlaq,
Durur,  gündüz yığdığı xırmanı dağıdaraq.

Baxır maraqla dolu iri gözüylə göydən,
Necə nahar edirik səssiz və tələsmədən.

Muma bənzəyən gözəl şüalarını düzər,
İpək pərdələri və sadə süfrəni bəzər.

 

Franslzcadan tərcümə

31.05 – 01.06. 2018

Samara