SƏDDAMIN EDAMI

                                                        

Bəlkə rəqəmlərdən qabaq yaranıb,

Bənzədib yaradan bəlkə də sıfra.

İyirmi birinci, ya da hər hansı

Əsr bu ilgəklə heçliyə varar.

 

Dönür sanki vurma işarəsinə,

Elə ki salınır boyun ilgəyə.

Nə hesab çəkəsən, kimlə çəkəsən,

Heçnə nəticədə alınar yenə…

 

Sabunla sürtülüb, yağa salınıb,

Neçə cür sınaqdan keçib bu ilgək.

Ölçülüb, bəlkə də kvadratlanıb,

Səddamın boynuna biçilib ilgək.

 

Canlı yayım gedir, planet indi,

Ağzını ayırıb baxır edama.

Çevrəyə salırlar prezidenti,

Mehvərə çevrilir boynu Səddamın…

 

Həyat çevrə üstdə, gediş çevrəli,

Çevrəsi bəllidir hər boyunun da.

Bu gün müstəbidi devirənlərə,

Çevrədən görünür çıxış yolu da.

 

“Allah əkbər!” dinir, çəkilir bıçaq,

Ayrılır ölü baş ölü bədəndən.

Qan axar, quruyar, qan ölməz ancaq,

Canlanar, min yerdən sızar yenidən.

 

Nöqtə fırlanırsa – xətt olacaqdır,

Çevrədə eynidir ön də, arxa da.

Hər vurulan boyun bir navalçadır,

Ki, qan sellərini yığıb axıda…

22-23 iyul 2007, Samara

 

ШАПОЧНАЯ СКАЗКА

nar

Представитель СК РФ Владимир Маркин заявил, что Леонид Развозжаев дал признательные показания относительно кражи шапок. По словам генерала Маркина, Развозжаев совершил крупную партию шапок для будущих зимних акций оппозиций. Навальный, который стоял за этой кражей, планировал меховые шапки бесплатно раздавать митингующим.

10 янв, 2013 at 8:32 PM

АРТИСТИЧЕСКАЯ СКАЗКА

nar

Курорт на Карибах. Абрамович гуляет с друзьями. Все пьяные. Олигарх обращается к гостям:

— А теперь дядя Познер очередной изобразит нам Госдуру! Дядя Познер, будь добр, принимай позу ослицы…

Владимир Владимирович умоляюще смотрит на Абрамовича:

— Роман Аркадьевич, я уже неделю вам изображаю Госдуру. Может, теперь я изображу вам Совет Федерации?

— Совет Федерации, дядя Познер, нам изображать не надо. Мы сами его нарисовали и изобразили. Правду я говорю, Татьяна Борисовна? – спрашивает Абрамович, обращаясь к Татьяне Дьяченко…

10 янв, 2013 at 7:36 PM

ORDA

                                            Xeyrulla XƏYAL

     

 

Ad alan, ya almayan,

Adı qalan, qalmayan –

Orda biz bərabərik,

Ora adsız gedərik.

Tanınıb çağrılacaq,

Hərə öz günahıyla.

Orda bircə ad ancaq

Anılar, dinər: Allah!

Günə, aya bölünməz

Zaman, keçər – bilinməz.

Orda uşaq seçilməz,

Qocadan, qoca ölməz.

Kül də törəməz oddan –

Yoxdur orda yaradan…

 

01-08.10.08 Samara

Robert FROST. YAZI

T1520565_05

                 (DESİGN)

Bir ağ kəpənəyi alıb basırdı,

Ağ çiçək üstdə ağ-ala hörümçək

Ağ atlas cındır tək çəngələyərək.

Ölümlə azarda nə xassə vardı –

Qarışdı. İfritə düzüb qoşardı,

Cövhərini belə, nifir tökərək –

Hörümçək görünmür, xəstədir çiçək,

Kəpənəkdən qalan ölü qanaddır.

 

Çiçəyin nəyinə ağlıq yarardı?

Kəpənəyin ömrü deyilmi hədər?

Hörümçək zirvəni bəs necə aldı,

Yazıq kəpənəyi toruna saldı?

Niyə bu zülmətlər ruhu titrədər,

Hər kiçik şeyə də Yazısa rəhbər?

ingiliscədən tərcümə

2000-ci illər

Samara

 

НАЛОГ НА БЕЗДЕТНОСТЬ И БЕЗБЕДНОСТЬ ПАТРИАРХА

nar

Представитель РПЦ предложил ввести налог на бездетность. Как известно, один из богатых людей России патриарх Кирилл давно пытается заплатить налог за бездетность, но законодательство РФ ему этого не позволяет.

10 янв, 2013 at 5:11 PM

QƏMBƏRQULU

 

Hamıya məlumdur ki, hər millətin vacib bir xüsusiyyəri olur. Azərbaycanlıda bu, gördüyü işə qəmbərqulu qoymaqdır. Bir adamın azərbaycanlı olub-olmadığını bilmək istəyirsinizə, baxın onun gördüyü işə: qəmbərqulusu varsa, azərbaycanlıdır, yoxdursa, zatında iş var, and içib özünü öldürsə də, inanmayın.

Bu latın əlifbası ki, var, onu dünyanın çox xalqları işlədir, heç kim də qələt eləyib bu əlifbaya əlavə bir işarə də salmayıb. Azərbaycanlı isə öz qəmbərqulusunu latın əlifbasına da qoydu, yəni olmayan “ə” hərfini pərçim eləyib saldı bura ki, erməni özü də baxanda əlifbanın azərbaycanlıya məxsus olduğuna şübhə eləməsin.

Düzü mən əvvəllər bu hərfdən utanıb xəcalət çəkirdim, fikirləşirdim ki, şoğərib hərfə baxıb ingilis bizi qınayar, alman bizi qınayar. İndi-indi başa düşürəm ki, millətimiz elə bu hərfin üstündə dayanıb durub. Məsələn, bizim ən dəyərli soyadlarımız elə “ə” hərfiylə başlayıt: Əhmədov, Əzimov… Bəh-bəh… Başqa bir misal. Götürək dəstəkləmək sözünü. “Ə” hərfi olmasa, bu söz əlimizdən, yəıni dilimidən çıxar. Onda a qardaş, a gözünə dönüm sənin, bəs biz prezidenti, baş naziri, məhkəməni, prokuroru, gömrükçünü, mollanı, hacını, bir sözlə, bütün nəcib və qeyrətli kişilərimizi necə dəstəklərik? Onda gərək hamısına qulp qoyaydıq. Vallah, aləm qarışardı bir-birinə, böyük-kiçiklik qalmazdı, it yiyəsini tanımazdı. Allah bu “Ə” hərfinə bərəkət versin, onu əlifbamızdan əskik eləməsin.

Elə deyilmi, qağa? Bəs niyə mısmıqığını sallayıb gözünü döyürsən, ə?

 

Mirzə ƏLİL

 

Avqust 2005, “Ocaq” qəzeti

 

HƏFTƏDƏ YEDDİ GÜN VAR, ELƏ HAMISI BAZAR…

Şirvan bəyin, sizdən nə gizlədim, hərdən-hərdən mənimlə məsləhətləşməyi var. Düzdür, məsləhətləşəndən sonra öz bildiyi kimi edir, ancaq yenə sağ olsun ki, sayır. Günlərin bir günü deyir ki, Mirzə, bazar günü məktəbi açmaq istəyirik, nə deyirsən. Dedim bəy, yəqin mənimlə zarafat edirsən. Bazar günü məktəb olar? Bazar günü məktəbə gedərlər? Dedi ki, bazar günü bəs hara gedərlər? Dedim bazar günü getməyə o qədər yaxşı yerlər var ki. Ağzında bazar günü deyirsən. Bazar günü hamama gedərlər, xaş yeməyə gedərlər, kiçik toya gedərlər, kazinoya gedərlər. Vallah, kef çəkməli yerlər o qədərdir ki, deməklə qurtaran deyil, dedikcə də adamın öz ağzı sulanır. Şirvan bəy əlini yelləyib dedi ki, nə kef, a kişi, mən məktəbdən danışıram. Bazar günü məktəbi açırıq ki, burdakı uşaqlar gəlib ana dilimizi öyrənsinlər. Dedim Şirvan bəy, bazar günü ağlım kəsmir bizim uşaqlar məktəbə gedə, özü də dilimizi öyrənməyə. Yenə ingilis dili ya da balet olsaydı, bəlkə gedərdilər. Şirvan bəy bu dəfə hər iki əlini yelləyib dedi ki, Mirzə, bəs sən görməmisən yəhudilər, ermənilər necə bazar günləri yığışıb öz dillərini öyrənirlər?

Söhbətin bu yerində elə incidim ki, mən də hər iki əlimi yellədim. Dedim a kişi, sənin necə ürəyuin gəldi ki, bizim gözəl-göyçək, ağıllı-kamallı millətimizi yəhudiylə, erməniylə müqayisə etdin? Çox da onlar yaxşı oxuyurlar, çox da onların alimləri bizimkindən artıqdır. Biz qeyrətdə onlardan üstünük. Bizim dinimiz onlarınkından yaxşıdır. Əsas qeyrətdir, əsas dindir, a Şirvan bəy. Məndən soruşursansa, bizə bazar günü məktəbi lazım deyil. Bizə belə məktəb lazım olsaydı, günün adını “bazar” qoymazdıq…

O vaxt az qaldıq Şirvan bəylə dalaşaq, bir az küsülü qaldıq, sonra bazar günlərinin birində Mobil bəy adlı soydaşımız hər ikimizi xaş qonaqlığına çağırıb bizi barışdırdı…

O ki qaldı bazar günü məktəbinə, onu açdılar – Mirzənin məsləhətinə baxan kimdir ki. Ancaq bu məktəbin açıqlığı ya bağlılığı bilinmir. Bir hay-hayı gedib vay-vayı qalmış müəllim tutublar, məktəb qapısına gələn də onu görüb qayıdır. Çox vaxt bu “məllimin” əli quru yerə dəyir. Bir dəfə bu kişini gördüm, yazığım gəldi. Ürəyimdə dedim ki, a kişi, sənin özünə Azərbaycan dili yox, ərəb dili lazımdır ki, burda yasindən-zaddan oxuyub qəpik-quruş qazanasan.

Ancaq yenə ürəyim yanır millətin işlərindən ötrü. Bir tanışım var, ona bu yaxınlarda deyirəm ki, qırışmal, niyə uşağını göndərmirsən dilimizi öyrənsin. Deyir ki, Mirzə,  sən öləsən, əlacım olsa, mən özüm dilimizi birkərəlik başımdan çıxararam.  Dedim bəs dilsiz neyləyəcəksən, a yazıq, heç ruscanı da əməlli bilmirsən. Deyir ki, Mirzə, məni ruscanı öyrənmyə qoymayan şoğərib dilimizdir. Necə ki kompütürdə bir təzə proqramı qoymaqçın gərək köhnəsini çıxarasan, bu rusu da yaxşı öyrənmək üçün gərək əvvəl öz dilimizi beynindən çıxarasan. Mirzə, başın haqqı, bilmirəm heç neyləyim…

Düzü, bu qurumsağım dilimizə “şoğərib” deməyindən çox başıma and içməyi məni yandırdı…

A kişilər, millətin əgər oxumaq fikri olsaydı, günün adını “bazar” qoymazdı ki. Digər tərəfdən, hansı günümüz bazar deyil ki? Haramız bazar deyil ki? Universitetimiz bazar, məhkəməmiz bazar, məscidimiz bazar, parlamentimiz bazar, hökumətimiz bazar.

İndi belə çıxır ki, həftənin hər gününü biz elə məktəbdəyik.

Bazar məkdəbində…

Mirzə Əlil, 27 noyabr 2008, Samara

 

СИРОТЛИВАЯ СКАЗКА

nar

Поступает все больше информации о сироте из Челябинска, который то ли писал, то ли не писал письмо Владимиру Путину. По последним весьма достоверным сведениям, сирота действительно написал письмо, нос просьбой, чтобы сам  Путин его усыновил. Вот что в частности пишет мальчик: «Дорогой Владимир Владимирович! У вас дети взрослые. Теперь вы живете с одними собаками. Так ведь совсем засобачиться можно! Усыновите меня, тогда мы оба заживем по-человечески!»

10 янв, 2013 at 12:50 PM

СКАЗКА НА ДОСТУПНОМ ЯЗЫКЕ

nar

Сергей Шойгу своим заместителям дал новогодние премии – каждому по несколько миллионов рублей. Начала генералы отказывались принимать деньги. «Получается, что мы такие же проститутки, как Васильева, если нам платят такие миллионы», — говорили они. Но Шойгу им объяснил, что они не проститутки, а защитники отечества.

Надо отметить, что Шойгу со своими подчиненными говорит на очень доступном языке, иногда даже переходит на простой тувинский язык…

 

10 янв, 2013 at 10:26 AM