АРИФ КЕРИМОВ, КОТОРЫЙ БЫЛ МОИМ ДРУГОМ… 12.

 

продолжение

 

Пока у меня был перерыв в связи с воспалением, случились события в Исмаиллы. На сайте радио «Азадлыг» были опубликованы высказывания двух известных людей – уроженцев Исмаиллы. Муса Ягуб – поэт неплохой, практически все время живет, насколько я знаю, у себя на малой родине. Если память мне не изменяет, в годы редакторства Акрама Айлисли в журнале «Азербайджан» недолго там заведовал отделом поэзии, потом вновь вернулся в Исмаиллы. О причинах, вынудивших его земляков восстать, он говорит  искренне. Пожилому поэту больно, что его малая родина отдана на разграбление варварам без роду и без племени… А вот второй известный человек, имя которому Баба Везироглы, удивлен, что есть отдельные элементы, пытающиеся раскачать лодку, которым не по душе рай стабильности, сотворенный глубоко уважаемым президентом…

Дело в том, что  Баба Везироглы лично знал. Я не могу сказать, что мы были лично знакомы. Мы несколько раз, опять благодаря Арифу Керимову, оказывались за одним столом. Конечно, нас знакомили, но не думаю, что он меня запоминал. К тому же он в то время был крайне озабочен собою…

Литературные и окололитературные круги Баку, насколько  верно я тогда заметил, жили слухами и сплетнями. Многие писатели, особенно молодые, среди которых были просто терпящие голод и другие неудобства жизни, многие часы проводили в чайханах – в то время среднего размера чайник стоил пятьдесят советских копеек. Некоторые и за этот дешевый чай не в состоянии были платить или просто не хотели платить, всегда, в конце концов, кто-то находился, что покрывал небольшие в общем-то расходы. Чай на голодный желудок, конечно, удовольствие не изысканное. Но можно было поговорить, приобщаться, знакомиться, попробовать подсунуть свои стишки какому-то сотруднику… Ну, надежды…

Сплетни были разные. Как всегда, как у всех. Но бывали сплетни хитовые. В сезоне 1979-80 годов, если не ошибаюсь в датах, главной темой была личная жизнь Баба Везироглы… Несмотря на молодой возраст, Баба был известной персоной. Стихи писал он дрянные. Но по радио звучали песни, написанные на его слова. Мне рассказывали, что один влиятельный литературный чиновник и довольно известный писатель,  имел близкие отношения с сотрудником Академии наук. У любовника была семья, к тому же женат он был на дочери весьма высокопоставленного партийного начальника. В общем надо была решать проблему, которая могла бы стать актуальной в самое ближайшее время. Решили девушку, которая уже не была девушкой, выдать замуж. В качестве жениха был выбран молодой поэт Баба Везироглы. Ему было сделано предложение, от которого он отказался. То есть не захотел жениться, как говорил герой Достоевского, жениться на чужих грехах. Тогда «девушка» подала заявление в милицию, обвинив Везиорглы едва ли не в изнасиловании. Баба, так мне говорили, два месяца провел в баиловской тюрьме, где ему не понравилось. Дальше не выдержал и выразил готовность жениться, вышел и женился… Когда я с ним познакомился, у него были коротенькие волосы, говорили, что в баиловской тюрьме его обрили…

Фрагментами эту историю я слышал от Арифа Керимова, фрагментами от других. Ариф, насколько мне помнится, глубоко переживал за Баба Везироглы, не по своей     воли назначенного ликвидировать последствия чужих любовных утех… Долго ли переживал сам Баба, не знаю. Судя по всему, вряд ли. Эта женитьба с такой тайной ему обеспечивала протекцию весьма влиятельных покровителей…. «Низами Алекперов – один из  четырех-пяти лучших глав районов», — говорил господин Везиорглы в своем интервью радио «Азадлыг»… Пишут, что они дружат. Что ж, Баба Везироглы всегда умел попадать в хорошие компании. Баиловская тюрьма даже за два месяца научила его многому хорошему…

Реклама

Heyf o iclaslardan!

                  

Yarandığının doxsan bir ili tamam olan Azərbayan Demokratik Respublikasının parlamenti iyirmi üç ay ərzində yüz qırx beş iclas keçirib. Biz bu ildönümünü az-çox abırlı qeyd eləmək üçün iki yüz qırx beş iclas keçirdik və təzə-təzə danışmağa ilhamlanırdıq, təzə-təzə ağzımız qızışırdı ki, bir namərd yerindən durub dedi ki, a mirzələr, ildönümü gəlib çatdı, deyin görək məclis qururuq ya yox. Hamı tərs-tərs baxdı o sözü deyənə ki, ay namərd, bilirik gəlib çatıb, görmürsənmi böhran keçiririk? İclas eləmək ayrı. Çalıb-çağırmaq bizim haramıza yaraşır?

Heyf o iclaslsrdan! Elə öyrəşmişdim ki, elə bil teatra gedirdim, sirkə gedirdim, türkün məsəli, kazinoya gedirdim. Vallah, ayıb olsa da, deyim ki, o yubileyqabağı iclaslarımız elə bir az qumara oxşayırdı… Qumar dedim, bir söhbət yadıma düşdü. Bir yaxşı soydaş var, hərdən məni görəndə soruşur ki, Mirzə, yenə cəmiyyətə gedirsən? Mən də başımı aşağı salıb utana-utana deyirəmi ki, gedirəm. Deyir a kişi, başına yer qəhətdir getməyə? Deyirəm bəs mən yazıq hara gedim? Arvad pis-pis yerlərə getnməyə qoymur, deyir abırlı yer elə cəmiyyətdr, ora get. Soydaşım gülüb deyir ki, Mirzə, mən demirəm ki sən pis yerlərə get, məsələn, teatra, operaya. Əlbəttə, elə yerlərə arvad qoymaz, elə bizim uşaqların anası da deyir ki, artist-martist olan yerlərə getmə, biri qol-qıç qaldırır, biri sinə atır, nalayiq danışırlar. Mirzə, mən deyirəm ki, sən yaxşı abırlı yerlərə gedə bilərsən. Deyirəm a kişi, axı hardadır abırlı yerlər? Deyir necə hardadır? Bizim gözəl-gözəl kafelərimiz abırlı yer deyilmi? Kazinolar, avtomat oyun klubları abırlı yer deyilmi? Deyir Mirzə, başın haqqı, dünyada kazinodan abırlı yer varsa, məndən qurumsaq adam cəmi Rusiyətdə yoxdur. Mirzə, kazinoda bir nəfər artıq-əskik danışmaz, istəyirsən arvad-uşaqla get. Hamı başını aşağı salıb oyununu oynayır. Deyirəm yəni bizim millətdən də kazinoya gedən var? Deyir əsas qumar oynayan elə bizim millət deyilmi? Deyirəm axı bunun uduzmağı da var, olan-lmazı uduzaram, arvad dava salar. Deyir Mirzə, sən nə kişisən ki, arvad səninlə pul söhbəti salır? Deyəsən bu cəmiyyət, demokratiya söhbətləri səni xarab edib. Məndən böyük olsan da, sənə yaxşı bir məsləhət verim: arvad dinən kimi vur gözünün altını elə qaralt ki, bir ay nəinki küçəyə çıxa bilməsin, hətta sənin də gözünə görünməyə xəcalət çəksin. Deyir Mirzə, tüpür o cəmiyyətə. Nə respublika, nə demokratiya, o vaxt kişilər bir qələtdir eləyiblər, indiyəcən çəkirik altını…

İndi oturub fikirləşirəm ki, bəlkə elə doğrudan da bir səhvdir eləyiblər?

Ancaq heyf o iclaslardan! Soydaşımla söhbətdən sonra başa düşdüm ki, iclasçıların arasında kazinoya gedənlər çox imiş. Çünki bizim iclaslarımız elə doğrudan da qumar kimi keçirdi. Biri qalxıb deyir ki, mən konsertin keçirilməyinə filan qədər verirəm. O biri sıçrayıb deyir ki, bəs mən vermirəm? Elə mən də verirəm! Ara qızır, bu deyir mən bu qədər, o biri deyir mən bu qədər, qolaylanırlar bir-birinin üstünə, çəkilirlər, sonra yenə cumurlar bir-birlərinə, əllərini ciblərinə salırlar, uzun-uzadı əl cibdən çıxmır, guya ilişib qalıb cibin dibində, sonra birtəhər çıxır, ancaq boş… Amma bir kef, bir ləzzət var ki, gəl görəsən. Allah o namərdin ağzına yara çıxarsın, yadımıza salmasaydı, bir iki yüz də belə iclas keçirəcəkdik…

Yığışıb bir təhər konsertimizi təşkil elədik. Pis olmadı. Ancaq məclisin şıdırğı yerində işıq söndü. Bilmirəm cavanlar qız götürüb qaçmaq istəyirdilər, ya nə işdi…

Bəlkə də qocalıqdandır, hərdən hövsələm daralır. O gün bir tanışım mənə deyir ki, Mirzə, deyəsən liqanızın işləri fırıqdır, kasıblıq çəkirsiniz. Deyir, sonra da gülür. Az qaldım deyəm ay qurumsaq, bəs sən azərbaycanlı övladı deyilsən? Bəs sən qarağanlıqda böyüyüb bu yerə gəlmisən?  Sən qumarxanalarda, kababxanalarda kef çək, urus arvadlarına pul xərclə, millətin dərdini, qayğısını isə başqaları çəksin… Demədim, sizdən nə gizlədim, bir az qorxağam. Bir az deyəndə ki, çox qorxağam. Özü də bunların çoxunun tapançası var. Soruşanda ki, balam, siz bu tapançanı neynəyirsiniz, deyirlər necə neynirik, Mirzə, bəs ermənilərlə vuruşmağa hazırlaşmırıqmı? Ancaq ağ yalan deyirlər. Bu qurumsaqların qumar avtomatına baxmaqdan ağarmış gözü vuruşan gözünə oxşaməır…

Hərdən öz-özümə deyirəm ki, bəlkə elə doğrudan da bu millətçilik, dövlətçilik, demokratiya məsələləri hamısı bir yalan-palandır, baş ağrısıdır və sarsaq-marsaq adamlar üçündür? A kişilər, deyin görək, bəlkə elə belədir? Sizin milli öndərininz vaxtilə bir imza atmaqla Məmməd Əminin adını universitetdən götürmədi? İndi bəlkə prezident oğlu prezident də bir imza atıb birdəfəlik bu respublika tarixini tamam-kamal ləğv edər, bizim canımız da dincələr.

Və Mirzə Əlil də hər il mayın iyirmi səkkizində qoşular bizim qeyrətli kişilərimizə, gedər bir kababxanaya, ordan oyunxanaya, ordan da…

Eh, lap ağzımın suyu axdı…

 

 Mirzə Əlil

29 may 2009, Samara

 

BU QÜSSƏNİN QƏSDİ NƏDİR…

Bu qüssənin qəsdi nədir –

Canımı min yerdən doğrar.

Üzüm qiblə səmtinədir,

Ürəyim vətənə doğru.

 

Ömürdən illər uçulur,

Cavanlığın taxtı sınır.

İsinmir bədən, uçunur,

Rusiyanın şaxtasına.

 

Mərhəmət umuruq yaddan,

Doğmalar bizə yağıdır.

Vətənin ayrılığından,

Vətəndə yaşamaq ağır.

 

Son ümidlər, son istəklər,
Can üstdə, indi keçinər.

Anam, bacım fikir çəkər –

Qocalır evin kiçiyi.

 

Ürəyim payız yarpağı,

Soyuq baxışlardan titrər.

Kipriklər tabut qapağı,

Gözlərin dərdini örtər…

 

16-17 oktyabr 1984, Moskva

ЧЕЛОВЕК С ОПЫТОМ ВОЗГЛАВЛЕНИЯ

nar

Михаил Прохоров собирается возглавить Мосгордуму. «В отличие от судей, мне тут и собственная больница не нужна. У меня собственная клиника в Израиле, там и лечусь», — сказал миллиардер.

У Прохорова есть опыт возглавления. Одно время он возглавлял группу малолетних проституток, которую возил в Куршевиль.

25 янв, 2013 at 2:34 PM

AZƏRBAYCANDA «BEŞ QƏPİK -2» AKSİYASI

Azərbaycanda “Beş qəpik – 2” aksiyası start götürüb. Aksiyada məqsəd kifayət qədər vəsait yığıb beş İsmayıllı icra hakimiyyətinin başçısı Nizami Ələkbərovun halal zəhmətlə aldığı və kütlə tərəfindən yandırılmış beş bahalı avtomobilinin, üç skuterinin və başqa əmlakının əvəzini ödəməkdir.

УЖИН С ПРИДУРКОМ

nar

Ресторан в Давосе. Медведев и Иванишвили.

— Толян, еще хочешь?

— Бидзиночка, я вроде сыт…

— Но еще немножечко… Хочешь Бакуриани? Сладенькое местечко…

— Ну, Бидзина, ты меня соблазняешь…

25 янв, 2013 at 10:09 AM

ГОЛОСА ИЗ БУНКЕРА

nar

— Алло! Это Башар Асад? Башар, это Ильхам Алиев. Тут у меня беспорядки, хочу с тобой посоветоваться.
— Ильхам, говори громче. Плохо слышно, потому что я в бункере.
— Башар, дорогой, я как раз хотел с тобою посоветоваться по поводу бункера…

 25 янв, 2013 at 7:53 AM

BUNKER MƏSLƏHƏTLƏŞMƏLƏRİ

—         Allo! Allo! Bəşər Əsəddir?

—         Bəşərdir!

—         — Bəşər, mən İlham Əliyevəm. Bizdə qarəşıqlıqdır, istəyirəm sənnən məsləhətləşəm.

—         İlham, bərkdən danış, səs yaxşı gəlmir, çünki mən bunkerdəyəm.

—         Bəşər, mən elə sənnən bunker barədə məsləhətləşmək istəyirəm…