Robert Frost

(1874-1969)

(İN A DİSUSED GRAYVYARD)

Ot basmış cığırla qalxıb təpəyə,

Dirilər oxuyar daş yazıları;

Çoxdan ölülərin üzünə bağlı,

Çəkir diriləri məzarlıq hələ.

+

Yazılarsa deyir: “O dirilər ki

Bu gün bu daşları oxuyar, dönər,

Sabah özləri də qəbrə gömülər,

Daimi buranın olar skini.

+

Bəlkə də aldadır mərmər misralar,

Burda nə səs-səmir, nə də nişan var

Təzə mərasimdən. Yox təzə qəbir –

Eləsə adamı qorxudan nədir?

+

Çox ağıl istəmir bu, əlbəttə ki,

Daşlara deyəsən :”Rəzil ölümdən

Bezdik. Ölümsüzük biz indən belə”.

Daşlara da nə var – inana bəlkə.

ingiliscədən tərcümə

2000-ci illərin əvvəli, Samara

++++++++++++++++++++++++

In a Disused Graveyard

By Robert Frost

The living come with grassy tread

To read the gravestones on the hill;

The graveyard draws the living still,

But never any more the dead

The verses in it say and say:

‘The ones who living come today

To read the stones and go away

Tomorrow dead will come to stay.’

So sure of death the marbles rhyme,

Yet can’t help marking all the time

How no one dead will seem to come.

What is it men are shrinking from?

It would be easy to be clever

And tell the stones: Men hate to die

And have stopped dying now forever.

I think they would believe the lie.